ลองเป็นเพื่อนกับนางตะเคียนบึงดูไหม?
3 239

ลองเป็นเพื่อนกับนางตะเคียนบึงดูไหม?

ผู้เขียน:
นิทานที่แต่งขึ้นใหม่เกี่ยวกับนางตะเคียนบึง ป่าอันมหัศจรรย์ และพี่น้องสองสาวที่เกือบได้กลายเป็นเจ้าหญิงแห่งบึง เป็นเรื่องของความกล้าหาญและความสุภาพ เวทมนตร์และความเมตตา เขียนขึ้นจากนิทานพื้นบ้านไทยและนิทานพื้นบ้านรัสเซียสำหรับเด็กวัยเรียน

กาลครั้งหนึ่งมีพี่น้องสาวสองคน พี่สาวชื่อฝ้าย ส่วนน้องสาวชื่อมะลิ ฝ้ามีตาสีฟ้า ส่วนมะลิมีตาสีน้ำตาล ทั้งสองเป็นเด็กเชื่อฟังและมีมารยาทดีมาก ฝ้ามีอายุแปดขวบ มะลิมีอายุห้าขวบ แม้จะเป็นเด็กดีและขยันเรียน แต่บางครั้งก็ทะเลาะกันบ้าง คุณแม่จะคอยไกล่เกลี่ยเสมอและพูดว่า “ฝ้าย ยอมน้องหน่อยนะ ลูกเป็นพี่คนโตนี่”

เด็กดีและฉลาดทุกคนย่อมชอบอ่านนิทาน พี่น้องคู่นี้เชื่อในเวทมนตร์ ปาฏิหาริย์ และสิ่งเหนือธรรมชาติทุกอย่าง ทั้งสองอยากเป็นเจ้าหญิงและชอบแต่งตัวสวยงาม และซาบซึ้งในความงามของธรรมชาติ

ฝ้าใส่ชุดสีฟ้ามีลายดอกเดซี่สีขาว ส่วนมะลิใส่ชุดสีขาวมีลายกุหลาบสีชมพู คุณพ่อรักลูกสาวทั้งสองมากและมักเล่าเรื่องธรรมชาติให้ฟังเสมอ คุณแม่สอนให้ลูกทำอาหารและดูแลข้าวของให้เป็นระเบียบ

วันหนึ่งในฤดูใบไม้ร่วง ครอบครัวเดินทางเข้าป่าเพื่อไปขุดต้นกล้า คุณแม่อยากนำต้นไม้ป่ามาปลูกไว้ในสวนหลังบ้าน คุณแม่เป็นคนรักป่าอย่างยิ่ง ท่านชอบทุกสิ่งในธรรมชาติ ทั้งแดด ลม และฝน ท่านชอบก่อกองไฟและนั่งมองเปลวไฟนานๆ ท่านรักดอกไม้และต้นไม้

ฝ้ากับมะลิเก็บของที่จำเป็นใส่กระเป๋าของตัวเอง ฝ้ามีกระเป๋าสีน้ำเงิน ส่วนมะลิมีกระเป๋าสีแดง ทั้งสองจูงมือกันไปดูรังมด แล้วพวกเธอก็เห็นขั้นบันไดดินที่ทอดลงไปหลังรังมด ข้างใต้นั้นมีถ้ำอยู่…

พี่น้องทั้งสองกล้าหาญและช่างสงสัยมาก พวกเธอลงบันไดไปจนถึงขั้นสุดท้ายและได้เห็นหญิงแปลกประหลาดคนหนึ่ง เธอดูมีอายุไม่แน่ชัด ทั้งใบหน้าและมือเป็นสีเขียว ดวงตาเปล่งประกายเหมือนแมว ผมยาวมากมีสีเหมือนเปลือกไม้โอ๊ก และแทนที่จะใส่ต่างหู กลับมีลูกโอ๊กห้อยอยู่ที่ใบหู

พวกเจ้าเป็นใคร? แม่มดป่าช้าสาวหรือเปล่า? ฝ้ากับมะลิถาม

ไม่ใช่ ข้าเป็นเพื่อนของแม่มดนั้น ชื่อมิลิตา ไพรพฤกษ์ คนทั่วไปเรียกข้าว่านางตะเคียนบึง ข้าเป็นผู้พิทักษ์และเจ้าของป่าแห่งนี้ ส่วนพวกเจ้าเป็นใครกัน แล้วมาที่นี่ได้อย่างไร?

พวกเราเป็นพี่น้องฝ้ายและมะลิ ตอนนี้คุณพ่อคุณแม่กำลังขุดต้นกล้าในป่าของท่าน ท่านมีต้นไม้เยอะแยะเลย… พวกเราจะเอาไปปลูกไว้หน้าบ้าน เพื่อจะได้ชื่นชมความงามและนึกถึงท่านด้วยความรู้สึกดีๆ

ความโลภไม่ใช่นิสัยของข้า! ให้พวกเขาขุดไปเถอะ โลกนี้ต้องการความงามเพิ่มขึ้น! ข้าไม่ได้โลภเลย ข้าแค่เหงา สามีของข้า ท้าวปลื้มวารีซึ่งเป็นเจ้าน้ำ ทิ้งข้าไปนานแล้ว ข้าเลยอยู่คนเดียว… มาเป็นแขกที่บ้านข้าเถอะ ข้าจะให้พวกเจ้าได้เห็นสิ่งมหัศจรรย์มากมาย!

ฝ้าจูงมือมะลิ แล้วทั้งสองก็เดินตามสิ่งมีชีวิตมหัศจรรย์นั้นไป พวกเธอไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อนเลย นางตะเคียนพาพวกเธอไปถึงบ้านของนาง ซึ่งเป็นบึงเล็กๆ

นี่แหละบ้านของข้า! นางตะเคียนร้องเสียงดัง

เด็กหญิงทั้งสองนั่งลงที่ริมบึง ทันใดนั้นนางตะเคียนก็ยื่นมือออกไปไกลถึงกลางบึงแล้วเด็ดดอกบัวมา นางฉีกกลีบดอกบัวและเสนอให้พี่น้องทั้งสองกินรองท้อง ส่วนตัวนางเองก็เคี้ยวต้นกก

กินเถอะ กินเลย คงหิวกันแล้ว! ชาวบึงของเราเลี้ยงลูกด้วยดอกบัวเหมือนกันนะ! มันอร่อยมากจริงๆ! นางตะเคียนบึงแนะนำ

เด็กหญิงทั้งสองกินกลีบบัวคนละกลีบ

ในบึงนี้มีชาวบ้านอยู่กี่คนคะ? มะลิถาม

เรื่องนั้นข้าบอกไม่ได้ แต่ข้าจะเปิดเผยความลับให้ฟังหนึ่งอย่าง… ที่ก้นบึงมีรถถังเยอรมันจมอยู่ตั้งแต่สงคราม และในรถถังนั้นมีกระเป๋าเดินทางใบเล็กสองใบ ข้างในมีทองคำและของเก่ามากมาย แต่พวกเราไม่รู้ว่าของพวกนั้นคืออะไรและใช้อย่างไร นางหมอป่าพูด

อยากดูจังเลย! เด็กหญิงทั้งสองกระซิบ

มะลิหยิบกระจกเงาเล็กๆ ออกจากกระเป๋าสีแดงแล้วส่องดูตัวเอง นางตะเคียนสังเกตเห็นว่าในกระเป๋าเดินทางใบนั้นก็มีกระจกแบบเดียวกันอยู่ด้วย

เด็กๆ เอ๊ย พวกเจ้าน่ารักมาก อยู่กับข้าตลอดไปเถอะ!

ฝ้ากับมะลิส่ายหน้าปฏิเสธ ฝนเริ่มตกปรอยๆ พี่น้องทั้งสองหนาวจนตัวสั่น

พวกเจ้าไม่ชอบฝนหรือ? นางตะเคียนถาม

เด็กหญิงทั้งสองส่ายหน้าอีกครั้ง นางมิลิตาจึงร่ายคาถาบางอย่าง ต้นไม้ทุกต้นก็ยกกิ่งขึ้นสูงเหมือนแขนที่ยกขึ้น เด็กหญิงทั้งสองร้องด้วยความตื่นเต้น ตอนนี้ไม่มีหยดฝนตกลงมาถูกพวกเธอเลยสักหยด

มีเวทมนตร์! มีเวทมนตร์! มีเวทมนตร์! พี่น้องทั้งสองดีใจกันใหญ่

อยู่ต่อเถอะ นางแม่มดป่าพูดด้วยน้ำเสียงหวานหยด เมื่อเห็นเด็กหญิงทั้งสองมีความสุข

ไม่ได้ค่ะ เราทิ้งพ่อกับแม่ไว้ไม่ได้เด็ดขาด ท่านจะเศร้าโศกตายแน่ๆ! ท่านรักพวกเรามาก และความรักของพ่อแม่นั้นยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก… เราจะเอาความรักไปแลกกับเวทมนตร์ไม่ได้! ฝ้าพูดอย่างหนักแน่น

ตายแน่! มะลิพูดสนับสนุนพี่สาว

ข้างบึงมีต้นหลิวใหญ่ยืนอยู่ต้นหนึ่ง มิลิตาปีนขึ้นไปอย่างรวดเร็วแล้วนอนพักผ่อน ตาขวาของนางหลับ ส่วนตาซ้ายยังคงเฝ้ามองเด็กหญิงทั้งสอง “โอ้ ถ้าเป็นเจ้าหญิงแห่งบึงได้ พวกนางคงเป็นแบบนี้แน่!” หัวใจของนางตะเคียนบึงที่เศร้าโศกพูดเช่นนั้น

เด็กหญิงทั้งสองเห็นดอกไม้ดอกหนึ่งเปล่งแสงอยู่กลางบึง มันสูงเท่าดอกทานตะวัน ลำต้นและใบเป็นสีขาว ส่วนกลีบดอกเป็นสีดำ

นางตะเคียนบึงราวกับอ่านความคิดของเด็กทั้งสองได้ ก็ปรากฏตัวข้างดอกไม้มหัศจรรย์พร้อมถือมันไว้ในมือทันที

นี่คือดอกไม้แห่งความสุข มันนำโชคมาให้ แต่ไม่มีใครเข้าถึงมันได้ เพราะข้าปกป้องมันจากมนุษย์ พวกเขาจะทำลายมันเสียเปล่าๆ! แต่ในเมื่อพวกเจ้ามาเยือนข้าแล้ว ข้าจะมอบมันให้เจ้า รับไปเถอะ! แม่มดกล่าวพลางยื่นมือที่ถือดอกไม้ออกมา

ขอบคุณค่ะ! เด็กหญิงทั้งสองตอบพร้อมกัน ดีใจมากกับของขวัญนี้

ข้าอิจฉาพ่อแม่ของพวกเจ้าจริงๆ! ข้าก็อยากมีลูกสาวแบบนี้บ้าง! นางมิลิตา ไพรพฤกษ์พูด ข้ามีทั้งความงามและความร่ำรวย แต่ความรักน่ะ ไม่มีเลยสักนิด ก้นบึงมีกระเป๋าเดินทางทองคำสองใบ แต่ข้าไม่ต้องการมันหรอก ข้าอยากได้เด็กสาวแบบพวกเจ้ามากกว่า อยู่ต่อเถอะนะ!

ไม่ได้ค่ะ เราต้องกลับบ้านแล้ว ขอโทษนะคะ อย่าเสียใจเลย ฝ้าพูด

หนูอยากกลับไปหาแม่กับพ่อ! มะลิสะอื้น

ท่านเป็นคนดีมากเลย นางตะเคียนบึง! จริงๆ นะ! ขอบคุณสำหรับดอกไม้แห่งความสุข แต่พวกเราต้องกลับแล้วค่ะ ฝ้าพูดกับแม่มดด้วยความเด็ดเดี่ยว

ข้ายังไม่ทันได้โชว์สิ่งมหัศจรรย์อีกมากมายให้พวกเจ้าเห็นเลย มิลิตาส่ายหน้า งั้นรับของขวัญเป็นที่ระลึกไปอย่างละชิ้นเถอะ มันไม่ธรรมดาหรอก พวกเจ้าจะได้ใช้ประโยชน์ นี่สำหรับเจ้า ฝ้า คือหินเหลืองชื่อ เวซุน มันจมอยู่ก้นบึงมาร้อยปี มันจะนำโชคมาให้ ส่วนเจ้า มะลิจ๋า ข้าให้หินแห่งความงามชื่อ โรซาริก สีแดงนี่ มันมีอายุประมาณห้าร้อยปี จะนำความสมดุลและความงามมาให้ ทีนี้ไปกันตามทางเดินนี้เถอะ…

ทางกลับไม่ไกลเลย เด็กหญิงทั้งสองกลับมาถึงรังมดอีกครั้ง คุณพ่อคุณแม่ขุดต้นกล้าเสร็จแล้วและเรียกเด็กๆ มานั่งข้างกองไฟ พ่อกับแม่ทำงานจนไม่ทันสังเกตว่าลูกสาวหายไปไหน เพราะเวลาในโลกมหัศจรรย์นั้นเดินต่างออกไป เด็กน้อยทั้งสองหายไปหลังรังมดเพียงไม่กี่นาทีเท่านั้น

มันฝรั่งอบที่ทำกินกันข้างกองไฟอร่อยมาก! พี่น้องทั้งสองแย่งกันเล่าเรื่องผจญภัยให้พ่อแม่ฟังอย่างตื่นเต้น ทุกคนหัวเราะกันอย่างมีความสุข จนกระทั่งผ่านไปสักพัก คุณแม่จึงพบของที่พวกเด็กๆ เก็บมาจากป่าอยู่ในกระเป๋า ฝ้ามีหินเหลืองก้อนเล็ก ส่วนมะลิมีหินสีแดง

“ขอให้ลูกสาวของแม่สวยงามและโชคดีในทุกสิ่ง ขอให้พวกเธอมีความสุขเถิด” คุณแม่คิดในใจ อีกหนึ่งสัปดาห์ต่อมา คุณแม่เห็นดอกไม้แปลกๆ อยู่ใต้กระจกบนโต๊ะเขียนหนังสือ “ช่างสวยงามเหมือนในเทพนิยายจริงๆ!” คุณแม่คิด “ใช่แล้ว โลกของเรากว้างใหญ่และน่าอัศจรรย์ มันช่างงดงามเหลือเกิน!”

นิทาน ลองเป็นเพื่อนกับนางตะเคียนบึงดูไหม? มีให้ในรูปแบบ FB2 สำหรับโทรศัพท์ แท็บเล็ต คอมพิวเตอร์ และเครื่องอ่านอีบุ๊ก.
นิทานที่คล้ายกัน
เรื่องของโคโลบอคที่หาเพื่อนบนเว็บไซต์อินเทอร์เน็ต
เรื่องของโคโลบอคที่หาเพื่อนบนเว็บไซต์อินเทอร์เน็ต
โคโลบอคก็รู้สึกเหงาเหมือนกัน เขาจึงตัดสินใจสมัครเว็บไซต์หาคู่ และทุกอย่างก็เริ่มต้นขึ้นจากตรงนี้ นิทานสอนใจสมัยใหม่เกี่ยวกับโคโลบอคที่หาเพื่อนทางอินเทอร์เน็ต
5 805 10
วันที่กระต่ายและหมาป่าสลับหางกัน
วันที่กระต่ายและหมาป่าสลับหางกัน
นิทานสอนใจร่วมสมัยเกี่ยวกับกระต่ายและหมาป่าที่ตัดสินใจสลับหางกัน แล้วจะเกิดอะไรขึ้น?
31 900 12
เรื่องราวของเจ้าหญิงและมังกร
เรื่องราวของเจ้าหญิงและมังกร
นิทานสมัยใหม่เกี่ยวกับเจ้าหญิงคนหนึ่งที่กลัวมังกรตัวน่ากลัวมาก แต่วันหนึ่งเธอก็เอาชนะความกลัวและตัดสินใจไปเยี่ยมมังกร... และนั่นคือจุดเริ่มต้นของมิตรภาพใหม่
12 400 12
นิทานเรื่องพายสามชิ้น
นิทานเรื่องพายสามชิ้น
กษัตริย์ได้สั่งให้ลูกสาวทั้งสามของพระองค์อบพายมาคนละชิ้นเพื่อวันเกิดของพระองค์ เจ้าหญิงสองคนทำตามคำสั่ง แต่คนที่สองกลับมามือเปล่า จากนิทานเรื่องนี้คุณจะได้รู้ว่าเพราะเหตุใด
5 405 10

ต้องการรับการแจ้งเตือนเกี่ยวกับนิทานเรื่องใหม่หรือไม่?

↑