ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีลิตเติลดรากตัวน้อยอยู่ วันหนึ่ง เขาเห็นว่าแม่ของเขาดูสวยงามเพียงใดเมื่อนั่งอยู่บนภูเขาทองคำ และเขาก็อยากมีภูเขาแบบเดียวกัน
เมื่อแม่ของเขาบินไปทำธุระ ลิตเติลดรากก็ออกไปตามหาอัญมณี เขาสังเกตเห็นคณะสัญญาณและตัดสินใจที่จะโจมตี โดยหวังว่าจะใช้พลังของเขา
เมื่อบินเข้าไปหาผู้ขี่ม้าคนแรก ลิตเติลดรากก็หายใจไฟออกมา แต่ผู้ขี่ม้าไม่ได้กลัวและไม่ได้ไหม้ แต่เพียงแต่ยิ้มเยาะและสวิง剑ของเขา ทำให้เกิดกระแสเพลิงขึ้นมา
เมื่อเห็นพลังของมนุษย์ มังกรตัวน้อยก็กลัวและร้องไห้เสียงดังไปทั่วป่า มนุษย์นั้นประหลาดใจมาก เข้าไปหาลิตเติลดรากและลูบหัวของเขา ลูกน้อยก็สงบลงมา ขอโทษและเล่าว่าทำไมเขาถึงอยากโจมตีคณะสัญญาณ
หลังจากฟังเรื่องราวของเด็ก ผู้ขี่ม้าก็บอกว่ามังกรคือผู้รักษาทองคำ และมีเพียงผู้อ่อนแอและชั่วร้ายเท่านั้นที่ขโมย ลิตเติลดรากประหลาดใจและบินกลับไปหาแม่ของเขา เขาอยากรู้เรื่องราวเกี่ยวกับทองคำให้เร็วที่สุด
เมื่อกลับบ้าน ลูกน้อยได้รับการตำหนิจากแม่เพราะที่เขาออกจากถ้ำโดยไม่ได้รับอนุญาต และหลังจากนั้นเขาก็ได้คำตอบสำหรับคำถามของเขา: ทำไมมังกรถึงต้องการทองคำจริง ๆ
มังกรกินเนื้อสัตว์ และทองคำไม่ได้ทำให้พวกเขาร้อนหรือเย็น พวกเขาไม่ต้องการมันเลย ยกเว้นเพื่อความสวยงาม ดังนั้นมนุษย์จึงฝากทองคำไว้กับมังกรเพื่อให้เก็บรักษา และจ่ายเงินด้วยเนื้อสัตว์ ยิ่งมังกรแข็งแรงมากเท่าไร ลูกค้าของเขาก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น และอาหารก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น ส่วนผู้ที่ได้ทองคำด้วยวิธีที่ไม่สุจริต มังกรตัวอื่น ๆ ก็จะดูถูกพวกเขา
หลังจากได้ยินเรื่องราวนี้ ลิตเติลดรากก็เข้าใจว่าเขาไม่อยากขโมย แต่อยากเป็นมังกรที่แข็งแรงที่สุด เพื่อให้มีไม่เพียงแต่ภูเขาทองคำเท่านั้น แต่ยังมีความเคารพจากผู้อื่นด้วย