ความลับของปู่ตาคลื่น
3 637

ความลับของปู่ตาคลื่น

ผู้เขียน:
นิทานร่วมสมัยเรื่องอสูรน้ำ ปู่ของเขา และผู้มาเยือนจากดวงดาวที่ลงมายังมหาสมุทร นิทานที่ดัดแปลงจากคติพื้นบ้านรัสเซียว่าด้วยการเคารพและความรัก ชีวิตและความรู้สึกของตัวละครในเทพนิยาย เหมาะสำหรับเด็กวัยเรียน และเหมาะอ่านก่อนนอน

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีอสูรน้ำชื่อ วารินทร์ อาศัยอยู่ในน้ำ เขาจะขึ้นมาบนฝั่งเฉพาะตอนพระอาทิตย์ตกดิน และก็ออกมาน้อยมาก ผู้คนเล่าว่าเคยเห็นอสูรน้ำในหนองบึง ในทะเล และแม้แต่ในมหาสมุทร ส่วนวารินทร์อาศัยอยู่ในวังน้ำลึกของแม่น้ำ

ผู้คนเล่ากันว่า เมื่อเขาขึ้นจากน้ำ ตัวจะปกคลุมด้วยสาหร่ายแม่น้ำ และบนศีรษะมีพวงมาลัยทำจากดอกบัวน้ำ มือและเท้าของเขายาว นิ้วเท้าติดกันคล้ายครีบปลา ดวงตาเรืองแสงสีน้ำเงินสดในความมืด

เขาไม่ได้เป็นเพียงเจ้าของวังน้ำ แต่เป็นราชาแห่งอสูรน้ำ! ในวังน้ำนั้น แม้แต่ปลาตัวเล็กที่สุดก็รู้จักเขา และความปรารถนาของเขาก็สัมฤทธิ์ผลทันที แต่ไม่มีใครรู้อายุของเขา ไม่หนุ่มนัก และไม่แก่นัก ทุกคนเชื่อว่าเขาอยู่ในวังน้ำนี้มาตลอด

เขามีเพื่อนแท้เป็นปลาดุกยักษ์ชื่อ ชุ่มน้ำ ปลาดุกตัวนี้ทำหน้าที่เป็นม้าน้ำของวารินทร์ และภักดีต่อเขาอย่างยิ่ง

วารินทร์มีตาคลื่น ปู่ของเขาตาคลื่นแก่มากและสุขภาพไม่ค่อยดี ตาคลื่นไม่ได้ขึ้นจากก้นวังน้ำมานานแล้ว แต่ยังรู้เรื่องราวทุกอย่างเป็นอย่างดี

หลานรักและเคารพปู่มาก ทุกปีในวันเกิดของตาคลื่น หลานจะจัดงานเลี้ยงใหญ่โต! และแล้ววันงานเทศกาลน้ำอันยิ่งใหญ่ก็มาถึง

ในงานฉลอง วารินทร์มักเชิญเพื่อนและชาวน้ำทั้งหมดมาร่วมงาน และมีเพียงวันนี้เท่านั้น ปีละหนึ่งครั้ง ที่ตาคลื่นจะขึ้นมาบนผิวน้ำ เพื่อชมงานเลี้ยงและรับคำอวยพรและของขวัญ

ในวันนั้น มาอวยพรตาคลื่น ได้แก่ ยายแก่ป่าช้า นางตะเคียนบึง ตาผีป่า ตาพระอาทิตย์ลับฟ้า นางค้างคาวป่า ผู้หญิงเสียงดัง และอสูรน้ำจากหนองและทะเลสาบ คือ ปลาบึกน้อยและเจ้าทะเลสาบ รวมทั้งแขกอื่นอีกมากมาย

ปลาดุกยักษ์ ชุ่มน้ำ มาถึงเป็นคนแรก จากนั้นยายนากพร้อมลูกหลานสี่ตัว ตามด้วยนกกระเรียนสองตัว นกกระสาสองตัว ห่านสีเทาสองตัว นกกระสาหกตัว เป็ดดำแปดตัว แมลงปอสี่สิบสองตัว และยุงแปดสิบแปดตัว กบสามสิบสองตัวกระโดดมาถึง ปลาทั้งหมดในแม่น้ำนี้ก็ว่ายมาถึงริมฝั่ง และเงียบกริบแต่ตีหางให้เป็นจังหวะ ราวกับได้รับคำสั่ง เพื่ออวยพรผู้เป็นเจ้าของวันเกิด

หลานรักปู่มาก จึงเตรียมอาหารชั้นเลิศ ได้แก่ ข้าวต้มปลาแบบชาวประมง ข้าวเปียกแม่น้ำ ข้าวโพดหวาน ถั่วลันเตาแช่น้ำ และแน่นอน เค้กหอยเชลล์ยักษ์สำหรับวันเกิดชื่อ ดอกบัว มีดนตรีบรรเลง ยายนากเป่าขลุ่ยได้อย่างไพเราะยิ่ง ห่านร้องเพลงคู่กันชื่อ ทุ่งบึงโศก กบร้องประสานเสียงบทกลอน ชื่อ ตาคลื่นผู้เฉลิมฉลอง ส่วนยายแก่ป่าช้ากับนางตะเคียนบึงก็ระบำกันบนผิวน้ำ

ตาคลื่นมีความสุขมาก เขาปรบมือและร้องไห้ด้วยความยินดี พร้อมร้องว่า “เก่งนะหลาน! เก่งจริงๆ!” ใกล้รุ่งเช้าแขกก็ทยอยกลับ ตาคลื่นเรียกวารินทร์แล้วพูดว่า

หลานรัก ขอบใจในงานฉลองนี้! เจ้าทำให้ข้าพอใจ ข้าแก่แล้ว และเจ้าเป็นทายาทคนเดียวของข้า ข้าจะยกทรัพย์สินทางน้ำทั้งหมดให้เจ้า แต่จงจำไว้ว่า ความสุขไม่ได้อยู่ที่ความร่ำรวย! ข้าต้องเปิดเผยความลับอันยิ่งใหญ่ให้เจ้ารู้…

ความลับอะไรหรือ? วารินทร์ถามด้วยความตกใจ

จักรวาลของเรามีความลับมากมายที่แม้แต่มนุษย์ยังไม่รู้ ข้าจะเปิดเผยให้เจ้ารู้เพียงเรื่องเดียว ที่ข้ารู้เพียงผู้เดียว ฟังให้ดี ที่ก้นวังน้ำของเรามีทางลับใต้ดิน ซึ่งนำไปสู่แม่น้ำสายใดก็ได้ ทะเล หรือแม้แต่มหาสมุทร ในทุกธาตุน้ำมีผู้พิทักษ์ก้นน้ำ ข้ารู้จักทุกคน และที่ก้นทะเลและมหาสมุทรนั้น มีผู้มาจากต่างดาวอาศัยอยู่มากมาย แต่ก่อนพวกเขาอยู่บนดาวดวงอื่น และตอนนี้อยู่ที่นี่ร่วมกับเรา เจ้าต้องไปเห็นกับตาตนเอง พรุ่งนี้เจ้าต้องออกเดินทาง ข้าจะบอกทางให้

ปู่ ข้ารักการผจญภัยมาก! พรุ่งนี้ข้าจะออกเดินทางกับเพื่อนแท้ ปลาดุกยักษ์ชุ่มน้ำ ไปหาความลับที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในจักรวาล!

ขอให้กระแสน้ำเป็นใจแก่พวกเจ้า! ตาคลื่นพูดพลางกอดหลาน

…การเดินทางไม่ยาวนานนัก นักเดินทางแทบไม่ทันเหน็ดเหนื่อย วารินทร์และชุ่มน้ำก็มาถึงก้นมหาสมุทร

โอ้ เทพเจ้าแห่งสมุทรผู้ยิ่งใหญ่ นี่มันปาฏิหาริย์ชัดๆ! อสูรน้ำอุทานเมื่อเห็นยานอวกาศรูปทรงกลมขนาดใหญ่อยู่บนก้นทะเล

ยานลำนั้นแผ่ความอบอุ่นและเรืองแสงอ่อนๆ ชุ่มน้ำว่ายเข้าไปใกล้ก่อนเป็นตัวแรก เมื่อเห็นว่าไม่มีอันตราย มันก็ตวัดหางให้วารินทร์ และพยักหัวรูปร่างเก้งก้างให้เขา

ขอให้เทพเจ้าแห่งสมุทรคุ้มครองเรา! วารินทร์พูด เขามองผ่านช่องหน้าต่างกลมและเห็นมนุษย์ตัวเล็กๆ ที่หน้าตาคล้ายกันมาก กำลังเดินอย่างสง่าอยู่ในห้องโดยสาร พวกเขามีดวงตาใหญ่ จมูก ปาก เหมือนมนุษย์ทุกอย่าง แต่ไม่เห็นเส้นผม เพราะพวกเขาสวมหมวกแปลกๆ ที่เปิดหน้าผากไว้ทั้งหมด และซ่อนส่วนที่เหลือไว้

ผู้หญิงแตกต่างจากผู้ชายตรงเครื่องแต่งกาย พวกนางสวมชุดสีน้ำเงินประดับด้วยสัญลักษณ์รูปจุลภาคแปลกตา และรองเท้าบู๊ตนุ่มสีเขียวลายวงกลม ส่วนผู้ชายสวมชุดสีแดง บนเสื้อมีลวดลายเกลียว และที่ขากางเกงด้านล่างมีตัวเลข 1

ปลาดุกได้ยินเสียงความถี่สูงที่ผู้มาจากต่างดาวส่งออกมาได้ชัดเจน ส่วนอสูรน้ำได้ยินทั้งเสียงและคำพูด วารินทร์เข้าใจภาษามนุษย์ดี เพราะบ่อยครั้งเขาต้องฟังนิทานของชาวประมงโดยไม่ตั้งใจ แต่ภาษานี้แปลกหูเขาอย่างสิ้นเชิง

ทันใดนั้น ประตูทางเข้าของยานก็เปิดออก และมีผู้หญิงคนหนึ่งว่ายออกมา บนศีรษะของนางมีลูกกลมเงิน ที่เท้ามีครีบ และในมือถือกระเป๋าเดินทาง นางเริ่มเก็บชิ้นส่วนที่วางอยู่บนพื้นทะเลลงในกระเป๋า

วารินทร์เห็นความงามที่ไม่ใช่ของมนุษย์ ไม่ใช่ของสัตว์ และไม่ใช่ของปลา… ความงามจากดินแดนอื่นที่ไม่ใช่โลกของน้ำ และเขาต้องตะลึง ดูเหมือนหัวใจของเขาจะเลื่อนลงมาใกล้ท้อง ลมหายใจหยุดไปหลายวินาที และทั้งร่างสั่นไหว

เขาได้สติ พุ่งตัวไปใกล้สาวงามนั้น เมื่อเห็นเขา นางไม่ได้ตกใจเลย เพียงพูดอะไรบางอย่างแล้วยิ้มให้ วารินทร์พยายามชวนคุยต่อ แต่ความพยายามนั้นไร้ผล เพราะเธอไม่เข้าใจเขาเลยสักนิด

เขาจึงส่งเสียงที่คุ้นเคยออกมา “อา-อา-ยา-ยา-อู-อู!” และนางตอบกลับว่า “ซ-ซ-ซ-ส-ส-ท-ร-ร-ร-ยู-อา-อา-อา!” บทสนทนาจึงเริ่มขึ้น

จากการสนทนา วารินทร์ได้รู้ว่าผู้มาจากต่างดาวนางนี้ชื่อ โซตา และนางมีลูกสาวชื่อ แอลลา ส่วนวิถีชีวิตของผู้มาจากต่างดาวเป็นดังนี้ หากผู้ชายจากต่างดาวรักผู้หญิงจากต่างดาว พวกเขาจะรวมกันเป็นครอบครัวและอยู่กันสองคนไปตลอดชีวิต แต่ถ้าไม่มีความรัก เพศหญิงก็จะมีลูก เลี้ยงดู และรักเพียงลูกเท่านั้น

นางพูดอะไรอีกหลายอย่าง แต่วารินทร์ไม่อาจละสายตาจากนางได้ เขาชื่นชมนางและฟังทุกเสียงจากน้ำเสียงไพเราะของนาง

โซตาเล่าว่า ดาวของนางสวยงามมาก มีภูเขาไฟและภูเขามากมาย แต่มีน้ำน้อยมาก

เพราะอย่างนี้ พวกเราจึงมาบนดาวของเจ้าบ่อยๆ และลงมาที่ก้นมหาสมุทร เรากักเก็บน้ำและทำการวิจัย นางกล่าว

แล้วเจ้าจะกลับบ้านเร็วๆ นี้หรือ? และข้าจะไม่ได้เห็นเจ้าอีกเลยหรือ? วารินทร์ถาม

เจ้าจะได้เห็นอีก! ข้าจะกลับมาเร็วๆ นี้ โซตาตอบ

ภาษาของพวกเขาช่างน่าทึ่งจริงๆ ภาษาของผู้มาจากต่างดาวนี้ กำเนิดขึ้นที่ไหนสักแห่งบนดาวอีกดวง! และมันก็มีชีวิตชีวาเหมือนสิ่งมีชีวิตที่สวยงามเหล่านี้! แต่สำคัญที่สุดคือเข้าใจง่ายและเข้าถึงได้ สมบูรณ์แบบ! วารินทร์คิดในใจ

โซตากดปุ่มเงาวับที่ปกเสื้อ ประตูยานอวกาศก็เปิดออก นางว่ายเข้าไปหาวารินทร์ แตะแก้มเขาเบาๆ แล้วพูดว่า

ครั้งหน้าข้าจะนำพุ่มไม้ที่ข้าชอบมาให้เจ้า มันหน้าตาคล้ายข้ามาก มันอยู่ในขวดแก้ว และจะออกดอกทุกเจ็ดวันเป็นดาวสีม่วงอ่อนสวยงาม มันร้องเพลงได้และฟังเสียงสะท้อนของตัวเองได้ เจ้าจะมองมัน คิดถึงข้า และจะไม่รู้สึกเบื่อเลย ข้าจะพยายามมาเยี่ยมเจ้าให้บ่อยที่สุด เจ้าน่ารักมาก และที่บ้านของเราไม่มีใครเหมือนเจ้า ข้าจะแนะนำลูกสาวของข้าให้เจ้ารู้จักแน่นอน!

โซตาเข้าไปในยานอวกาศ ประตูปิดลง และยานก็ลอยขึ้นสูงขึ้นเรื่อยๆ ลูกกลมนั้นพุ่งขึ้นจากมหาสมุทร และเรืองแสงเป็นประกายน้ำเงินลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า

หัวใจของวารินทร์บีบรัด เขาพึมพำว่า

ในที่สุด ความรู้สึกอันวิเศษนี้ก็มาถึงข้าแล้ว! ข้าขอให้เทพเจ้าแห่งสมุทรโปรดเมตตาด้วยเถิด!

ชุ่มน้ำปลาดุกเพื่อนแท้ว่ายมาหาวารินทร์ และทั้งสองก็เดินทางกลับบ้าน ระหว่างทาง อสูรน้ำได้รู้ความลับอีกเรื่องหนึ่ง คือปลาเองก็รักได้เช่นกัน…

นิทาน ความลับของปู่ตาคลื่น มีให้ในรูปแบบ FB2 สำหรับโทรศัพท์ แท็บเล็ต คอมพิวเตอร์ และเครื่องอ่านอีบุ๊ก.
นิทานที่คล้ายกัน
เรื่องของโคโลบอคที่หาเพื่อนบนเว็บไซต์อินเทอร์เน็ต
เรื่องของโคโลบอคที่หาเพื่อนบนเว็บไซต์อินเทอร์เน็ต
โคโลบอคก็รู้สึกเหงาเหมือนกัน เขาจึงตัดสินใจสมัครเว็บไซต์หาคู่ และทุกอย่างก็เริ่มต้นขึ้นจากตรงนี้ นิทานสอนใจสมัยใหม่เกี่ยวกับโคโลบอคที่หาเพื่อนทางอินเทอร์เน็ต
5 805 10
วันที่กระต่ายและหมาป่าสลับหางกัน
วันที่กระต่ายและหมาป่าสลับหางกัน
นิทานสอนใจร่วมสมัยเกี่ยวกับกระต่ายและหมาป่าที่ตัดสินใจสลับหางกัน แล้วจะเกิดอะไรขึ้น?
31 900 12
เรื่องราวของเจ้าหญิงและมังกร
เรื่องราวของเจ้าหญิงและมังกร
นิทานสมัยใหม่เกี่ยวกับเจ้าหญิงคนหนึ่งที่กลัวมังกรตัวน่ากลัวมาก แต่วันหนึ่งเธอก็เอาชนะความกลัวและตัดสินใจไปเยี่ยมมังกร... และนั่นคือจุดเริ่มต้นของมิตรภาพใหม่
12 400 12
นิทานเรื่องพายสามชิ้น
นิทานเรื่องพายสามชิ้น
กษัตริย์ได้สั่งให้ลูกสาวทั้งสามของพระองค์อบพายมาคนละชิ้นเพื่อวันเกิดของพระองค์ เจ้าหญิงสองคนทำตามคำสั่ง แต่คนที่สองกลับมามือเปล่า จากนิทานเรื่องนี้คุณจะได้รู้ว่าเพราะเหตุใด
5 405 10

ต้องการรับการแจ้งเตือนเกี่ยวกับนิทานเรื่องใหม่หรือไม่?

↑