ฤดูหนาวมาถึงแล้ว ป่าไม้ยืนอยู่ในชุดเงิน ในแสงแดด มันเปล่งประกายและส่องแสงด้วยประกายสีต่างๆ
กระต่ายตัวเล็กที่มีหูยาว สวมชุดขนสีขาวนุ่มฟู กระโดดไปตามทางป่า กระโดด-กระโดด กระโดด-กระโดด... เขาไม่เคยเห็นป่าแบบนี้มาก่อน นี่คือฤดูหนาวครั้งแรกในชีวิตของเขา
อารมณ์ของกระต่ายนั้นสนุกสนาน เขากัดแครอทสีส้มขนาดใหญ่และร้องเพลง:
ฉันเป็นกระต่ายผู้สนุกสนาน
กระโดดไปตามป่า
ร้องเพลงสนุกสนาน
กระยาหนึ่งตัวสีดำ
ให้แครอทมาให้ฉัน
ฉันกัดมันและร้องเพลง
สัตว์ที่กระโดดเข้ามา กระรังตัวเล็กลงมาจากต้นโอ๊คขนาดใหญ่
สวัสดีกระต่ายน้อย! คุณดูสนุกสนาน กัดแครอท ร้องเพลง แต่ชุดสีเทาของคุณอยู่ไหน และใครให้ชุดใหม่สีขาวนุ่มฟูนี้มาให้คุณ?
สวัสดีกระรัง! กระต่ายทั้งหมดเปลี่ยนชุดสีเทาเป็นชุดสีขาวในฤดูหนาว เพื่อให้ซ่อนตัวในป่าได้ง่าย: ด้านหลังเนินหิมะสีขาว พุ่มไม้ในหิมะ และต้นไม้ในชุดสีขาว ด้วยวิธีนี้ สุนัขจิ้งจอกและหมาป่าจึงมองไม่เห็นเรา ธรรมชาติได้มอบของขวัญพิเศษนี้ให้กับเราเด็กกระต่ายผู้ซนชอบเล่น
ฉันก็มีชุดใหม่เหมือนกัน! แต่คุณไม่ได้สังเกตเห็น!
จริงๆ ฉันไม่ได้สังเกตเห็น... ดังนั้นคุณพวกกระรังจึงเปลี่ยนชุดสำหรับฤดูหนาวด้วย?
ใช่ แต่สำหรับเรากระรัง ชุดของเราเปลี่ยนจากสีแดงเป็นสีเทา เพื่อให้มองไม่เห็นเราบนต้นไม้ ― กระรังตอบ ― และเรายังเก็บอาหารไว้ในที่เก็บของเราในรูในต้นไม้ตั้งแต่ฤดูร้อน: โคน ห่มเห็ด ถั่ว และเบอร์รี่ และในฤดูหนาวเราเอาออกมากินและแบ่งให้เพื่อน นี่ให้คุณ! ลองสิ!
ขอบคุณกระรัง ฉันจะให้ชิ้นแครอทหวานให้คุณ
กระต่ายกัดแครอทชิ้นหนึ่ง ให้กระรัง และกระโดดไปต่อ กระโดดไป ร้องเพลง และกัดแครอท:
ฉันเป็นกระต่ายผู้สนุกสนาน
ในชุดขาวใหม่
ร้องเพลงสนุกสนาน
และฉันกัดแครอท
ฉันแบ่งให้ทุกคนด้วยความหวาน
ลูกอม!
บนทางป่า นกไก่ป่าปรากฏตัวขึ้นมา
สวัสดีกระต่าย! ฉันต้องการลูกอม
สวัสดีนกไก่ป่า! นี่คือลูกอมของฉัน ― และกระต่ายให้แครอทไป
นี่มันลูกอมเหรอ? ― นกไก่ป่าประหลาดใจ ― นี่มันแครอทนี่!
สำหรับฉันกระต่าย มันเป็นลูกอมอร่อย! ― กระต่ายผู้กล้าหาญชี้ยิ้มเยาะ จากนั้นจึงอวด ― ดูชุดใหม่ของฉันสิ: สีขาว!
ฉันซ่อนตัวในเนินหิมะในฤดูหนาว ฉันอบอุ่นและไม่ต้องการชุด ― นกไก่ป่าตอบ ― แต่ฉันจะเอาแครอทชิ้นหนึ่ง ขอบคุณ! นี่ให้คุณ ตุ่มต้นเบิร์ช พวกเรารักมันมาก!
ขอบคุณนกไก่ป่า สำหรับของขวัญ! ― กระต่ายยินดีและกระโดดไปต่อ
กระต่ายที่พอใจกระโดดไปตามทางป่าและร้องเพลง:
ฉันเป็นกระต่ายผู้สนุกสนาน
กระโดด กระโดด
ร้องเพลง
ฉันแบ่งแครอทให้ทุกคน
และรับของขวัญ!
ทันใดนั้น ไม้ยาวขนปุยปรากฏขึ้นบนทางของเขา กระต่ายยกหัวขึ้น นั่นคือกวางมูสขนาดใหญ่ เขามีเขาขนาดใหญ่บนหัว กระต่ายกลัว สั่น และเงียบไปเลย
คุณกลัวฉันเหรอกระต่าย? ― กวางมูสพูดดัง ― อย่ากลัว เราพวกกวางมูสไม่欺欺เด็กเล็กน้อย
ฉันเป็นกระต่ายผู้สนุกสนาน ร้องเพลง กัดแครอท ― กระต่ายพึมพำ
คุณเยี่ยมมาก! และคุณจะแบ่งแครอทให้ฉันไหม?
ลองสิ ― กระต่ายพูดเบาๆ และให้แครอททั้งหมดแก่กวางมูส
หัวกวางมูสขนาดใหญ่เอียงลงมา และกระต่ายวางแครอทลงในปากขนาดใหญ่
ขอบคุณกระต่าย สำหรับของขวัญอร่อยนี้!
สุนัขจิ้งจอกสีแดงสังเกตเห็นภาพนี้จากด้านหลังพุ่มไม้ เธอตามกระต่ายมาเป็นเวลานาน อยากจะโจมตี จับ และพาไปที่รัง แต่ทันใดนั้น กระต่ายตัวเล็กพูดคุยกับกวางมูสขนาดใหญ่ และสุนัขจิ้งจอกกลัวกวางมูส: พวกมันมีเขาขนาดใหญ่ที่เจ็บปวด และกระต่ายผู้กล้าหาญแบ่งแครอทให้สัตว์ยักษ์นี้...
สุนัขจิ้งจอกกลัว เธอเข้าใจว่ากระต่ายเป็นเพื่อนของกวางมูสขนาดใหญ่ และตอนนี้เธอไม่สามารถทำร้ายเขาได้ ด้วยความตกใจ สุนัขจิ้งจอกวิ่งไปตามป่าและเริ่มบอกสัตว์และนกทั้งหมด
กระต่ายตัวเล็กตอนนี้เป็นเพื่อนของกวางมูสขนาดใหญ่! ― เธอร้องไห้ขณะวิ่งไปตามป่าและกวาดรอยเท้าด้วยหางขนฟู
