ในอพาร์ตเมนต์ของครอบครัวสมิธมีความยุ่งเหยิงอย่างไม่น่าเชื่อ ครอบครัวกำลังเตรียมตัวย้ายไปบ้านใหม่ที่กว้างขวาง ทุกคนดีใจมากกับเหตุการณ์นี้แม้ว่าการย้ายบ้านเป็นเรื่องที่ยุ่งยากและซับซ้อน สมาชิกครอบครัวทั้งหมดมีงานเพิ่มเติมมากมายเพราะต้องแพคสิ่งของลงในกล่อง
แม่มีปัญหามากที่สุดจึงขอให้ลูกชายคนโตช่วยเหลือบ่อยกว่าปกติ สาวๆ ไม่ลังเลใจและยินยอมช่วยเหลือแม่เพราะพวกเขาเข้าใจว่าแม่ลำบากใจที่ต้องจัดการกับปัญหามากมาย แต่มิชา ลูกชายคนเล็กที่สุด ก็วิ่งไปมาในอพาร์ตเมนต์และต้องการช่วยแม่ด้วย
แม่ค่ะ ฉันก็อยากช่วยในการเตรียมตัวด้วย ให้ฉันช่วยอะไรสักอย่างนะคะ
มิชาพูด
ได้สิ
แม่ที่เหนื่อยล้าและเครียดถอนหายใจ
เธอรู้ลูกชายของเธอดีและแน่ใจว่าความช่วยเหลือนี้จะไม่มีประโยชน์เลย คุณอยากรู้ว่าทำไมหรือ มิชาทำเฉพาะสิ่งที่เขาสนใจและไม่สนใจคำขอของคนอื่น
ตัวอย่างเช่น แม่บอกว่าต้องรดน้ำดอกไม้ที่หน้าต่างและระเบียง แต่มิชาต้องการดูดฝุ่นพื้น
แล้วไง มันสะอาดอยู่แล้ว ฉันอยากทำ!
เด็กชายยืนกรานในสิ่งที่เขาต้องการ
และมันเป็นเช่นนี้เสมอ
แม่ค่ะ ฉันช่วยแม่อะไรดีคะ
ลูกชายที่ไม่สามารถนั่งนิ่งได้ถามอีกครั้ง
ขอบคุณที่เสนอช่วยเหลือค่ะ
แม่ยิ้มและพูด
แต่คุณพร้อมที่จะทำสิ่งที่แม่ขอหรือเพียงแต่สิ่งที่คุณต้องการ
ฉันสามารถไปซูเปอร์มาร์เก็ตซื้อขนมปังและนมเปรี้ยวได้
เด็กชายแสดงความตั้งใจของเขา
มันจะใช้เวลาของคุณมากมาย ลงไปหาเพื่อนบ้านและขอยืมมาได้ แม่ต้องเตรียมอาหารเย็นตอนนี้
แม่พูด
ฉันไม่อยากไปหาเพื่อนบ้าน ฉันอยากไปซูเปอร์มาร์เก็ต!
มิชาเริ่มโต้แย้งอย่างที่เคยทำ
คุณทำแบบนี้อีกแล้ว แม่รู้ว่าดีกว่า
แม่พยายามอธิบายให้เด็กชายฟัง
ไม่อยาก! ฉันไปซูเปอร์มาร์เก็ต
มิชาพูดตัดสินใจ
ได้สิ
แม่ยอมรับด้วยความเหนื่อยล้า
แต่อย่าช้านะ พ่อและน้องสาวจะมาถึงเร็วๆ นี้ เราจะกินอาหารเย็นกัน
มิชาหยิบกระเป๋าสตางค์และกระเป๋า แล้ววิ่งออกจากอพาร์ตเมนต์อย่างมีความสุข เขาไปถึงซูเปอร์มาร์เก็ตอย่างรวดเร็ว ซื้อสินค้าที่จำเป็นและเดินกลับ
ที่บ้าน บนสนามเด็กเล่น มิชาเห็นเพื่อนของเขาชื่อโคสตยา
มิชา ดูสิ วันเกิดของฉันได้รับลูกบอล มาเล่นด้วยกันสองคนไหม
โคสตยาตะโกนด้วยความสุข
จริงเหรอ ให้ฉันดูหน่อย
เด็กชายยินยอมทันที
เขาวางกระเป๋าสินค้าบนม้านั่ง แล้วเริ่มเล่นฟุตบอลลูกใหม่ ไม่สังเกตเห็นเวลาผ่านไป เด็กชายหยุดเล่นเมื่อมืดลง เขาจำคำขอของแม่ได้ทันที เพราะแม่รอขนมปังและนมเปรี้ยว
หลังจากยิงประตูอีกครั้ง เขาหยิบกระเป๋าและวิ่งกลับบ้าน
ตั้งแต่ประตูหน้า ขณะถอดรองเท้าอย่างรวดเร็ว มิชาพูด
ฉันมาแล้ว แม่ค่ะ ขนมปังและนมเปรี้ยวมาแล้ว
ครอบครัวทั้งหมดนั่งอยู่ที่โต๊ะครัว พวกเขากำลังจบการกินอาหารเย็น บนโต๊ะท่ามกลางจานต่างๆ มิชาเห็นชิ้นขนมปัง และในแก้วมีนมเปรี้ยวเท
ล้างมือและนั่งกินเลย เก็บสินค้าในตู้เย็น ตอนนี้ไม่จำเป็นต้องใช้ สิ่งที่ต้องการ แม่ขอยืมมาจากเพื่อนบ้านแล้ว
แม่พูดอย่างเงียบและสงบ
มิชานั่งลงที่ที่นั่งของเขา และไม่ยกตาขึ้น เขากินอาหารจนหมด ขณะที่คิดถึงทุกสิ่ง เขาเข้าใจว่าเขารู้สึกอับอายมากแค่ไหน
ก่อนนอน แม่เข้าไปในห้องของมิชาเหมือนเคย เพื่อจูบและให้คำอวยพรให้นอนหลับสบาย
เด็กชายพูดด้วยเสียงเงียบ
แม่ค่ะ ขอโทษนะคะ แม่มีงานมากมายกับการย้ายบ้านของเรา แต่ฉันทำให้แม่ผิดหวังทุกครั้ง ฉันรู้สึกอับอายจริงๆ ฉันสัญญาว่าจากนี้ไปฉันจะทำตามที่แม่ขอ สิ่งที่จำเป็น ไม่ใช่สิ่งที่ฉันต้องการ
แม่ดีใจที่ได้ยินแบบนี้
แม่พูดด้วยรอยยิ้มที่จริงใจ
แม่คิดว่าคุณเติบโตขึ้นมากในคืนนี้ แม่มั่นใจว่าคุณจะสำเร็จแน่นอน ตอนนี้ปิดตาลงนะ ฝันดีๆ
แม่กอดเด็กชายแน่นและจูบอย่างอ่อนโยน
มิชารู้สึกเบาสบายทันที
แม่คลุมลูกชายด้วยผ้าห่มปิดไฟตั้งโต๊ะและปิดประตู
เด็กชายที่เหนื่อยล้านอนหลับไปทันที เขาตัดสินใจครั้งสุดท้ายว่าตั้งแต่เช้าวันพรุ่งนี้เป็นต้นไป เขาจะทำเฉพาะสิ่งที่คนอื่นขอและฟังคนอื่น
