ในเมืองใหญ่ที่สูงตระหง่าน
ในเมืองหลวงที่ห่างไกล
ที่ขอบของป่า ที่นั่น
มีต้นโอ๊คเติบโตอย่างสวยงาม
เหมือนในแดนลูโกมอร์เยีย ต้นโอ๊คสีเขียว
มีโซ่ทองคำอยู่บนนั้น
แต่สุนัขจิ้งจอกขโมยมันไป
สุนัขจิ้งจอกตัวนั้นที่อาศัยอยู่กับบาซิลิโอ
บาซิลิโอ คือแมวผู้รู้หลาย
ที่เดินไปรอบ ๆ ตามโซ่
และด้วยเรื่องตลกของเขา
เขาทำให้นางเงือกร้องไห้
นางเงือกครั้งหนึ่ง หลังจากหัวเราะจนล้มลง
หักหางปลาของเธอหักสนิท
แพทย์ทำให้เกิดความสนุกสนาน
เย็บขาให้เธอแต่ไม่พอดีกับส่วนสูง
ขาของเธอสั้นมากเกินไป
สั้นกว่าขนาดปกติถึงสามเท่า
มันดูเท่ห์ด้วยซ้ำ
แม้ว่าจะดูไม่เหมือนมนุษย์นัก
นับจากนั้นเป็นต้นมา สัตว์ต่าง ๆ ให้ชื่อเธอ
เธอเป็นที่รู้จักในนาม นิ้วหญิงน้อย
และในบรรยากาศที่น่ารักนี้
เธออาจจะมีชีวิตอยู่ได้นานร้อยปี
แต่ด้วยการเสียดสีของโชคชะตา
เธอก็ตกหลุมรักไป น่าเสียดาย
และการเลือกของเธอตกไปที่
สิ่งที่คุณไม่สามารถจินตนาการได้
จากตัวแทนชายทั้งหมด
เธอพบกับวีรชนแห่งการเบี่ยงเบน
เด็กชายที่ไม่เคยเห็นแสงสว่าง
เขาชื่อไร้ความรู้ มีร่างกายเหมือนนักกีฬา
และเด็กชายที่สวยงามจากภายนอก
เขารักนิ้วหญิงน้อยมากเลย
ความสัมพันธ์ของพวกเขา อย่างไรก็ตาม
พัฒนาไปในลักษณะที่เป็นจิตใจเท่านั้น
แต่นิยายนี้ไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องนั้น
แต่เกี่ยวกับวิธีที่ในฤดูร้อนนี้
สิ่งมหัศจรรย์เกิดขึ้นกับวีรชนเหล่านี้
ฉันจะไม่ข้ามไปข้างหน้ามากนัก
ฉันจะเล่าให้ฟังทีละเรื่อง
นิ้วหญิงน้อยมีวันเกิด
และไร้ความรู้กำลังเตรียมของขวัญ
เขาเลือกรถยนต์นำเข้าสองคันให้เธอ
นอกจากนั้นยังมีผ้าไหม อัญมณี
และจานชามสวยงามมากมาย
แต่ที่นี่เกิดปัญหา
เมื่อเขาจำได้ว่าขาดทุน
ในงบประมาณครอบครัวมาตั้งนาน
และเขาไม่สามารถให้ของขวัญที่มีค่า
แก่ภรรยาของเขาได้
และไร้ความรู้ก็ตัดสินใจไป
และหาของขวัญให้เธอในป่า
แต่การเดินเท้าเบื่อเขา
เขาตัดสินใจขึ้นรถสาธารณะ
แต่เขาไม่มีเงินสำหรับตั๋ว
มีแค่เหรียญสองสามเ枚ในกระเป๋า
เขาลงจากรถสาธารณะนั้น
และเดินไปตามเส้นทางที่เงียบเหงา
ไร้ความรู้เดินไปยังอาณาจักรสามครั้งเก้า
และพบสถานที่สำหรับการผจญภัย
เขาพบเพื่อนหญิง
ที่สวมหมวกสีแดงและเดินไปรอบ ๆ
จากบ้าน ไปหาคุณยายแล้วกลับบ้าน
และเธอพกพายไปด้วยเสมอ
และเธอเป็นเพื่อนกับหมาป่ามาตั้งนาน
และหมาป่าสีเทาก็ให้บริการเธออย่างซื่อสัตย์
แต่เรื่องตอนนี้ไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องนั้น
แต่โดยทั่วไป เกี่ยวกับวิธีที่คู่นี้
ไร้ความรู้ตัดสินใจหารือเรื่องของเขา
ในที่สุด จะให้ของขวัญอะไรแก่นิ้วหญิงน้อย
และจู่ ๆ หมาป่าสีเทาก็มีไอเดียเยี่ยม
เพราะเขาครั้งหนึ่งแลกเปลี่ยน
พายกับคุณยายของเขาเป็นเงิน 40 รูเบิล
นอกจากนี้คุณยายยังมอบหีบให้
หญิงสวมหมวกแดงยังหักส้นรองเท้าบนหีบนั้น
ขณะพยายามเปิดกล่องมหัศจรรย์นี้
เพื่อหาล็อกหรือปุ่มลับ
ในที่สุดพวกเขาก็ไม่สำเร็จ
นับจากนั้นมันก็นอนอยู่ และพวกเขาไม่สนใจ
และพวกเขาให้หีบนี้แก่ไร้ความรู้
วางมันไว้บนทุ่งหญ้า
และพวกเขาคิดว่า ต้องลองอีกครั้ง
บางทีมันอาจจะง่ายมาก
เราต้องรู้ว่าข้างในมีอะไร
อาจจะไม่เหมาะกับนิ้วหญิงน้อย
พวกเขาคิดนานว่าจะเปิดมันอย่างไร
พวกเขาตัดสินใจเปิดมันด้วยคำสาป
"เอนี่-เบนี่-เรกซ์ ควินเตอร์-ฟินเตอร์-เจกซ์"
จากนั้นประตูหีบก็เปิด
และมีชายสองคนมองออกมา
ไร้ความรู้ หญิงสวมหมวกแดง และหมาป่า ล้วนตกใจ
พวกเขาล้างหน้าด้วยน้ำค่ำ
พวกเขามองดูกันและกัน และชายสองคนจากหีบ
ปรากฎว่าพวกเขาเป็นแฝด
คุณยายปิดพวกเขาไว้
เมื่อ 200 ปีที่แล้ว แล้วเธอก็ลืม
พวกเขาเคยเป็นลูกไม้ไปแล้ว
และเดินผ่านกระท่อมของคุณยายไปไหนสักแห่ง
เธอคิดว่าพวกเขาเป็นศัตรู
เธอวิ่งใส่รองเท้าของเธอ
เอาปืนมา จ่อไปที่พวกเขา
และสั่งให้พวกเขาเข้าไปในหีบของเธอ
เพิ่งจะมีหลานสาวของเธอมาเยี่ยม
เธอจึงตัดสินใจ ให้เพื่อน ๆ นั่งอยู่ในนั้นสักครู่
แล้วเธอกับหญิงสวมหมวกแดงจะเปิดมันให้
แต่ปีต่อ ๆ มาหลายปีแล้ว
บีเวอร์กำลังกินหีบ
จึงคุณยายตัดสินใจให้หมาป่า
เพราะมันไม่มีประโยชน์อะไร
หีบก็เปิดออกมาในที่สุด
คู่จากหีบก็ได้รับการปล่อยตัว
พวกเขาลืมเรื่องของขวัญไปแล้ว
พวกเขารีบเล่าให้นิ้วหญิงน้อยฟัง
พวกเขาเดินไปในป่า หัวเราะกันอย่างสนุกสนาน
แมลงปอกระซิบบางสิ่งบางอย่างในหูพวกเขา
และจู่ ๆ มีสิ่งแปลก ๆ ออกมาเข้าหาพวกเขา
มันเป็นสิ่งที่มีรูปร่างแปลก ๆ
- ใครนะ
- ทำไมเธอเดินเตร่อยู่ที่นี่
- และทำไมเธอไม่สวมหมวก
โคโลบก มองดูพวกเขาและขยับคิ้ว
เขาค้นหาสุนัขจิ้งจอกสีแดงในป่ามานาน
เขากลายเป็นคนเฉยชาไป
สายตาของเขาดูว่างเปล่า
แต่เมื่อเขาเห็นเด็ก ๆ สายตาของเขาก็ส่องแสง
สายตานั้นไม่ได้ธรรมดา
มันมองไปที่หางหมาป่า
และมานานแล้ว ขัดกับธรรมชาติของมนุษย์
โคโลบกไม่ใช่วีรชนที่ดีแล้ว
เขาจับหางหมาป่า และกัดมันแรง ๆ
ทุกคนในบริเวณใกล้เคียงได้ยินเสียงหมาป่าร้องไห้
และหลังจากนั้น โคโลบกก็มองไปที่หญิงสวมหมวกแดง
หญิงสวมหมวกแดงวิ่งหนีไปตามป่า
ไร้ความรู้ มองไปข้างหลัง เข้าใจ
ว่าเขาจะจบลงแล้ว
แต่ไม่ใช่ เด็กชายสองคนจากหีบ
พวกเขาไม่ใช่แค่ใครสักคน พวกเขาทำให้หน้าโคโลบกเสียหาย
โคโลบกตกใจและหยุดทำตัวเกรี่ยว
ไร้ความรู้ตกใจมากจนนั่งลงบนตอไม้ที่มีเห็ดพิษ
และเขาคิดว่า "ต้องขอบคุณเด็กชายสองคนจากหีบ"
ไร้ความรู้ทำให้ความปรารถนาสามประการของพวกเขาสำเร็จ
ไม่ว่าพวกเขาขอให้อะไร ลองเดาดู
แต่หลังจากนั้นพวกเขาตัดสินใจร่วมกัน
"เราจะนำหีบเก่านี้ไปให้นิ้วหญิงน้อย
เราจะให้เธอและบอกว่ามันเป็นกล่องเครื่องประดับ"
นี่คือการเดินทางที่ยอดเยี่ยม
ไร้ความรู้ไม่สามารถเดาได้ด้วยตัวเอง
ว่าโลกสวรรค์สามารถโหดร้ายได้
แต่เขาได้เรียนรู้บทเรียน และเริ่มใช้สติ
นับจากนั้นเป็นต้นมา ทุกคนลืมว่าเขาเป็นคนโง่
เขาและนิ้วหญิงน้อยมีชีวิตอยู่ด้วยกัน
เด็กชายแฝดมักจะมาเยี่ยม
หีบมหัศจรรย์นั้นมีประโยชน์ในบ้าน
และเช่นนี้ความสุขของครอบครัวก็มาถึงพวกเขา
