วันปีใหม่เป็นวันหยุดที่มีเสน่ห์มหัศจรรย์ ในช่วงเวลาก่อนคืนปีใหม่ หลายคนจะรู้สึกถึงความแปลกประหลาดว่าจะต้องเกิดเหตุการณ์มหัศจรรย์และเหมือนนิยายขึ้น
นอกหน้าต่างเป็นฤดูหนาว เหลือเพียงไม่กี่วันจนถึงวันปีใหม่ที่ทุกคนรักษา มาชา ขณะนอนลูกๆ ของเธอที่ขี้ปะติ๋วและปฏิเสธที่จะนอน เธอจำได้ถึงการผจญภัยที่น่าอัศจรรย์และลึกลับที่เกิดขึ้นกับเธอในวัยเด็ก
ได้เลย
มาชากล่าว
ถ้าคุณไม่อยากนอน ฉันจะเล่าเรื่องมหัศจรรย์เรื่องหนึ่งที่เกิดขึ้นกับฉันตอนที่ฉันยังเล็ก
และมาชาเริ่มเล่าเรื่องที่น่าติดใจของเธอ:
ฉันอายุเก้าขวบ และพี่ชายของฉันชื่อมิชา เพิ่งจะอายุห้าขวบ เราชอบวันปีใหม่มากและสิ่งที่เราชอบมากที่สุดคือช่วยแม่เตรียมการสำหรับวันหยุดที่รอคอยนี้ พ่อของเราทุกปีจะนำต้นสนสดใหม่มาในบ้านเพียงไม่กี่วันก่อนวันเทศกาล (ฉันจะไม่ลืมกลิ่นที่น่าดึงดูดของเข็มสนสดใหม่นั้น) สำหรับฉันและพี่ชายนี่คือช่วงเวลาที่ดีที่สุด
แม่นำกล่องใหญ่ของเครื่องประดับต้นสนออกมาจากตู้เก็บของ ในกล่องนั้นดูเหมือนมีความลึกลับในรูปของลูกบอลสีสันสดใส ธารน้ำแข็งแก้ว รูปปั้นตลกขบขัน และเศษสีทอง เราเริ่มตกแต่งต้นสนป่า แม่ห่อมันด้วยสายไฟสีสันสดใส และฉันกับมิชาแขวนเครื่องประดับ และต้นสนของเราก็กลายเป็นสาวงามในเทพนิยาย
และในตอนท้าย แม่เปิดกล่องเล็กๆ ที่มีตุ๊กตาเจ้าปีใหม่เก่า เขาถูกขัดสึกและเสื่อมสภาพแล้ว เพราะเขาอยู่กับแม่ของเราตั้งแต่เธอยังเป็นเด็ก สำหรับเรา เจ้าปีใหม่นี้ดูเหมือนเป็นของจริง และเราไม่สามารถจินตนาการได้ว่าต้นสนที่แต่งแต้มจะยืนได้อย่างไรในคืนปีใหม่โดยไม่มีเขา แต่เด็กหญิงหิมะหายไปไหนสักแห่ง
อาจจะหายไประหว่างการย้ายจากบ้านเก่าไปยังอพาร์ตเมนต์ใหม่ แต่ฉันนำตุ๊กตาที่ชื่นชอบของฉันมาให้แม่ ซึ่งเป็นของขวัญวันเกิดของฉัน แม่ (ยายของคุณ) ได้เย็บชุดที่สวยที่สุดจากผ้าโปร่งขาวให้เธอ ติดขอบขนสัตว์ และแม้แต่พ่อของฉันก็ช่วยสานมงกุฎให้เธอจากลวดทองแดงบาง เด็กหญิงหิมะของเราสวยมากเลย เธอเรืองแสงด้วยไข่มุก แม้กระทั่งฉันก็รู้สึกว่าเจ้าปีใหม่เก่าดูเหมือนจะยินดีกับหลานสาวคนใหม่ของเขา
และต้นสนก็ถูกตกแต่งแล้ว ฉันทำการบ้าน เล่าเรื่องให้มิชาฟัง และเราก็นอนลง แต่เช้าวันรุ่งขึ้นตื่นขึ้นมา ฉันเดินออกไปในห้องใหญ่และเห็นว่าเจ้าปีใหม่ที่รักของเราหายไปจากใต้ต้นสน
แม่!
ฉันร้องออกมา
เจ้าปีใหม่หายไปไหน! เมื่อวานนี้เราวางเขาไว้ใต้ต้นสน ฉันจำได้ชัดเจน?
มิชาเข้ามาในครัวพร้อมกับคำถามเดียวกัน และเขาเริ่มมีน้ำตาไหลลงมา
พ่อตัดสินใจว่าเขาแก่มากแล้วและเสื่อมสภาพ
แม่ตอบเรา
และตัดสินใจนำเขาไปที่บ้านพักชนบทพร้อมกับของเก่า เราต้องการตกแต่งต้นสนในสนามหลังบ้าน ดังนั้นเราจะวางเจ้าปีใหม่ไว้ใต้นั่น และพรุ่งนี้เราจะซื้อตัวใหม่มา ยิ่งไปกว่านั้น ดูสิว่าเด็กหญิงหิมะของเราสวยแค่ไหน และเธอไม่เข้ากับเจ้าปีใหม่เก่าเลย
ไม่ แม่ นั่นไม่ยุติธรรม!
มิชาคัดค้าน
เพราะเขาอยู่กับคุณตลอดวัยเด็กของคุณและปกป้องของขวัญของคุณใต้ต้นสนในคืนปีใหม่ ดังนั้นคุณจึงปฏิบัติต่อเขาอย่างไม่ยุติธรรม!
ฉันแม้กระทั่งประหลาดใจที่พี่ชายของฉันเล็กน้อยพูดอย่างชาญฉลาดขนาดนี้ แน่นอนว่าฉันก็เศร้าเช่นกัน เพราะเจ้าปีใหม่เก่าของเรามีความหมายมากกว่าแค่สัญลักษณ์ของวันปีใหม่ แต่ไม่มีอะไรที่จะทำได้ พ่อไปแล้ว และไม่มีใครสามารถเปลี่ยนใจเขาได้ทันเวลา
ปรากฏว่าเมื่อเจ้าปีใหม่มาถึงบ้านพักชนบท ในกล่องมืด ท่ามกลางของเก่า เจ้าปีใหม่ของเราก็เศร้าใจมากเช่นกัน เขารู้สึกไม่สบายและเบื่อในที่นี้ และแน่นอนว่ารู้สึกเหงาโดยสิ้นเชิง ไม่มีเราหรือเด็กหญิงหิมะ ซึ่งเขาติดใจในคืนที่ผ่านมา และวันถัดไปและคืนนั้น เขาก็ผ่านไปอย่างเดียวในความเศร้าโศก
เด็กหญิงหิมะเล็กน้อยของเราปรากฏว่ากล้าหาญมากและตัดสินใจค้นหาเจ้าปีใหม่ของเธอด้วยตัวเอง เธอคิดถึงเขามากและไม่ต้องการเพื่อนบ้านคนอื่น เธอรู้สึกเศร้า และเด็กหญิงหิมะก็เห็นว่าเราก็เศร้าใจเช่นกัน มิชาร้องไห้ และฉันก็เศร้า
เด็กหญิงหิมะผู้กล้าหาญตัดสินใจที่จะนำเจ้าปีใหม่เก่ากลับมาไม่ว่าจะต้องทำอะไร ยิ่งไปกว่านั้น เนื่องจากเป็นตุ๊กตาธรรมดา เธอเคยไปบ้านพักชนบทกับเราหลายครั้งและจำเส้นทางได้
เมื่อเราทั้งหมดไปนอน เด็กหญิงหิมะผู้ไม่กลัวใจก็กระโดดลงจากโต๊ะที่มีต้นสนอยู่ วิ่งข้ามห้อง และออกไปนอกบ้านผ่านหน้าต่างที่เปิดอยู่ เราอยู่ชั้นหนึ่ง ดังนั้นการลงจากหน้าต่างจึงไม่ยากสำหรับเธอ
หลังจากนั้น เด็กหญิงหิมะก็เดินทางไปถึงถนนใหญ่ โดยที่สุนัขจรจัดนอนหลับอยู่ที่มุมป้ายรถเมล์
สุนัขประหลาดใจที่เห็นตุ๊กตาสวยๆ เพียงลำพังบนถนน เด็กหญิงหิมะเล็กน้อยแบ่งปันเรื่องราวของเธอกับเขา และสุนัขก็ตัดสินใจช่วยเธอ เมื่อจับตุ๊กตาอย่างระมัดระวังด้วยฟัน สุนัขก็เดินไปในทิศทางที่เด็กหญิงหิมะชี้ให้
การเดินทางกลับกลายเป็นว่าไม่ง่ายเลย สุนัขไม่ได้กินอะไรมานาน เขามีแรงน้อย ดังนั้นจึงหยุดบ่อยๆ เพื่อพักผ่อน และเมื่อได้แรงเพิ่มขึ้นเล็กน้อย เขาก็ดำเนินการต่อ
และในที่สุด ผู้เดินทางของเราก็มาถึงชุมชนบ้านพักชนบท ซึ่งมีบ้านที่ควรจะมีเจ้าปีใหม่อยู่ เด็กหญิงหิมะช่วยสุนัขหาบ้านที่ถูกต้องและขอให้สุนัขยกเธอขึ้นไปที่หน้าต่าง
แต่หน้าต่างปิดอยู่ เด็กหญิงหิมะของเราหมดหวัง เหลือเพียงว่าพวกเขาเดินทางมาไกลขนาดนี้เพื่อให้ติดอยู่นอกบ้านและแข็งตัวในหนาว
แต่ทันใดนั้น เธอก็ได้ยินเสียงกาเหว่าจากเหนือศีรษะ:
คุณต้องการเข้าบ้านเพื่ออะไร?
กาสอบถามอย่างอยากรู้อยากเห็น
ในบ้านในกล่องนอนเพียงลำพังในความมืด เจ้าปีใหม่ของฉัน ฉันอยากช่วยให้เขากลับบ้านมากเลย!
เด็กหญิงหิมะเล็กน้อยตอบอย่างเศร้า
น่าแปลกใจ แต่ปรากฏว่ากาก็รักวันปีใหม่มากเช่นกัน เพราะหลังจากวันหยุด เธอสามารถหาอะไรบางอย่างมากิน นกตัวนี้ช่วยเธอ ด้วยจะงอยแข็งของเธอ เธอสามารถเปิดหน้าต่างได้
เด็กหญิงหิมะเข้าไปในบ้าน
เจ้าปีใหม่ เจ้าปีใหม่!
ตุ๊กตาเรียก
เจ้าปีใหม่!
เจ้าปีใหม่ไม่คาดหวังว่าจะมีใครต้องการเขา
ฉันอยู่ที่นี่!
เขาตอบอย่างไม่แน่ใจ
ใครเรียกฉัน?
ฉันคือเด็กหญิงหิมะ! ฉันมาหาคุณ มาชากับมิชาคิดถึงคุณมากและฉันไม่ต้องการฉลองปีใหม่กับเจ้าปีใหม่คนอื่น!
คุณมาที่นี่ได้อย่างไร?
เสียงของเขาแทบจะไม่ได้ยินผ่านกล่องปิด
ตอนนี้เจ้าปีใหม่ ฉันจะพยายามเปิดคุณออก
เธอวิ่งไปที่หน้าต่างและเรียกกามาช่วย เพื่อให้เธอช่วยเจาะเทปกาวแข็งด้วยจะงอย
เจ้าปีใหม่ก็ได้รับอิสระและยินดีมากที่ได้เป็นอย่างนั้น เขาดีใจที่ได้พบกับเด็กหญิงหิมะของเขา เธอเล่าให้เขาฟังเกี่ยวกับการผจญภัยทั้งหมดที่เกิดขึ้นในการเดินทางไปบ้านพักชนบท และบอกว่าเธอจะไม่ฉลองปีใหม่โดยไม่มีเขา แม้ว่าพวกเขาจะไม่สามารถกลับไปยังเมืองได้ทันเวลา เพราะความรักและมิตรภาพเป็นสิ่งที่มีค่าที่สุดในโลก!
ในขณะนั้นในเมืองเกิดเหตุการณ์ต่อไปนี้
เช้าวันนั้น ฉันกับมิชาตื่นขึ้นมา และแน่นอนว่าเห็นว่าเด็กหญิงหิมะของเราก็หายไปเช่นกัน
แม่!
ฉันร้องออกมาในความสิ้นหวัง
ดูสิ เด็กหญิงหิมะก็หายไปเช่นกัน พ่อส่งเธอไปบ้านพักชนบทด้วยหรือ?
ในเวลานั้น พ่อเข้ามาในห้อง
ฉันส่งใครไปไหน?
เขาถาม
พ่อ เมื่อวานคุณพาเจ้าปีใหม่เก่าไป ตอนนี้คุณส่งเด็กหญิงหิมะไปบ้านพักชนบทด้วยหรือ?
มิชาถามอย่างร้องไห้
พ่อกับแม่มองหน้ากัน ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
เอาล่ะ
พ่อเริ่มพูด
ตอนนี้เราทั้งหมดจะกินอาหารเช้า เก็บของ และไปบ้านพักชนบทด้วยกัน
ยูเรก้า!
ฉันกับมิชาร้องออกมาพร้อมกันและวิ่งไปเก็บของ
ในการเดินทางไปนอกเมือง พวกเราทั้งหมดดูเหมือนจะตึงเครียดและเงียบไปตลอดทาง เราอยากรู้ว่าเด็กหญิงหิมะของเราหายไปไหน ขณะที่ฉันกับแม่เก็บของ เราตรวจสอบทั้งอพาร์ตเมนต์ มองเข้าไปในทุกมุมและใต้เฟอร์นิเจอร์ แต่เด็กหญิงหิมะหายไปโดยไม่มีร่องรอย
เราเข้าไปในชุมชนบ้านพักชนบทและจากไกลเห็นว่ามีสุนัขตัวใหญ่นอนหลับอยู่บนระเบียงของเรา
ทุกคนอยู่ในรถ!
พ่อกล้าพูด
เขาออกจากรถและเดินไปที่บ้าน แต่น่าแปลกใจที่เมื่อสุนัขเห็นพ่อ มันก็โยกหางอย่างเป็นมิตร เราทั้งหมดออกจากรถและตามพ่อ
สุนัขตัวนี้ปรากฏว่าน่ารักมากแต่เห็นได้ชัดว่าไม่ได้กินอะไรมานาน ดีที่แม่เอาอาหารมาเยอะ สุนัขก็ขอบคุณมากสำหรับเรื่องนี้
พ่อเปิดบ้านให้เร็ว!
มิชาร้องออกมา
ฉันรอไม่ไหวที่จะหาเจ้าปีใหม่ของเรา!
ความประหลาดใจอะไรรอเราทั้งหมดเมื่อพ่อเปิดประตู! บนโต๊ะใกล้หน้าต่างที่เปิดอยู่ เด็กหญิงหิมะและเจ้าปีใหม่ยืนเคียงข้างกัน! และเป็นความจริงที่ว่าในวันปีใหม่มีปาฏิหาริย์เกิดขึ้น เด็กหญิงหิมะมาถึงบ้านพักชนบทไกลจากเมืองได้อย่างไร ยังคงเป็นปริศนาสำหรับเราทั้งหมด
สุนัข ดังนั้นเราจึงตั้งชื่อสุนัขนั้น ปรากฏว่าซื่อสัตย์และน่ารักมาก เขาอยู่กับเราที่บ้านพักชนบท พ่อสร้างบ้านอบอุ่นให้เขาและไปให้อาหารเขาตลอดเวลา
และเราทั้งหมดกลับไปยังเมือง เพราะเหลือเพียงไม่กี่ชั่วโมงจนถึงวันปีใหม่ แม่นำเจ้าปีใหม่เก่าและเด็กหญิงหิมะออกมาจากกระเป๋า และวางไว้ใต้ต้นสน ซึ่งเป็นที่ที่พวกเขาควรจะอยู่
ตั้งแต่นั้นมา พวกเขากลายเป็นเล่นของตกแต่งต้นสนปีใหม่ที่ดีที่สุดสำหรับฉัน มาชาจบเรื่องราวของเธอ ซึ่งตอนนี้เป็นแม่แล้ว
และเช้าวันรุ่งขึ้น เมื่อเด็กๆ ตื่นขึ้นมา พวกเขาเห็นว่าพ่อนำต้นสนสดใหม่ขนาดใหญ่มา และแม่นำกล่องของเครื่องประดับต้นสนออกมา ข้างกล่องใหญ่มีกล่องเล็กๆ ซึ่งเจ้าปีใหม่เก่าและเด็กหญิงหิมะรอคอยอย่างอดทน พวกเขาเสื่อมสภาพไปตามกาลเวลา แต่ยังคงสวยงามและเป็นที่รักเหมือนเดิม
