สวัสดีค่ะ! ฉันชื่อหยด ฉันยังเล็กน้อย แต่ในไม่ช้าฉันจะโตขึ้นมากมายนะคะ! คุณจะเห็นเองแล้ว!
ฉันเกิดมาเมื่อไม่นานมานี้ ในเดือนเมษายน บนเทือกเขาอูราล แม้ว่า… ไม่ใช่ บนเทือกเขาคอเคซัส หรือไม่… ฉันไม่รู้ ยังไงก็ตาม สูงขึ้นไปในภูเขา มันเป็นเช้า ดวงอาทิตย์อุ่นหลังและข้างของฉัน และมันรู้สึกดีมากที่ได้เป็นอิสระหลังจากถูกขังอยู่ในน้ำแข็งมาตลอด! ฉันรอคอยเรื่องนี้มานานเลย จริง ๆ นานเหลือเกิน!
แล้วฉันก็ไหลลงไปในลำธารเล็ก ๆ ที่ไม่กว้างมากนัก
สวัสดีค่ะ! — หยดน้อย ๆ ของฉันพูดขึ้นทันที
พวกเขาดูเหมือนฉันมากเลย! หรือฉันดูเหมือนพวกเขา ว่าไง? อ๊ะ พวกเราเหมือนกันหมด ทำไมฉันถึงพูดแบบนั้น? ยังไงก็ตาม เราคุยกันเรื่องชีวิตของพี่สาวของฉัน พวกเขาก็ออกมาจากน้ำแข็งในช่วงเวลาเดียวกัน เมื่อดวงอาทิตย์ส่องแสงสดใสอย่างสนุกสนาน ละลายพวกเราทีละตัว เราถูกจับตัวไปโดยเพื่อนของมัน — ลมเหนือ ลมใต้ ลมตะวันออก และลมตะวันตก ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีกระแสน้ำที่ตั้งชื่อตามลมตัวสุดท้าย! พวกมันมีพลังมากขนาดนั้นเลย!
แต่ทุกอย่างก็ไม่ได้เป็นไปตามที่คาดหวัง ฉันอาจจะถูกลมพัดไปชนหินและแห้งเหมือนทะเลทราย แต่ฉันโชคดี ลมเหนือและลมตะวันออกทะเลาะกัน บางครั้งพวกมันทำให้ฉันลอยอยู่เหนือหน้าผา บางครั้งก็พัดฉันขึ้นไปสูงในอากาศ ในที่สุดพวกมันก็ปล่อยฉันลงไปในลำธารและหอนเหมือนหมาป่า อย่าถามฉันว่าฉันรู้ได้ไง ฉันเห็นพวกมันด้วยตาของฉัน ตอนนั้นฉันยังไม่ได้แช่แข็งกับพี่สาว แต่อาศัยอยู่ในทะเลสาบเล็ก ๆ บนภูเขา แล้วพวกมันก็มา
พวกมันเป็นสัตว์ขนาดใหญ่สีเทาที่มีเขบี้ยักษ์ พวกมันเริ่มดื่มน้ำ กลืนน้ำแต่ละหยดอย่างโลภ แล้วสัตว์อื่น ๆ ก็มา พวกมันใหญ่กว่ามาก สูงถึงท้องฟ้า หรือสูงกว่านั้นด้วยซ้ำ และมีขนสีน้ำตาล จากปากของพวกมันมีกิ่งไม้สีขาวเรียบเรียบโค้งมนยื่นออกมา และจมูกของพวกมันยาวมาก ๆ! พวกมันใช้มันออกเสียงแปลก ๆ และใช้มันไล่หมาป่าออกไป
แต่ตอนนี้ฉันกำลังลอยไปตามกระแสลำธารเล็ก ๆ ซึ่งเป็นบ้านแรกของฉัน แล้วลำธารก็มีจำนวนมากขึ้น และตอนนี้มันไม่ใช่ลำธารอีกต่อไป แต่เป็นลำธารเล็ก ๆ ยังไม่ใช่แม่น้ำ แต่ใหญ่กว่าลำธารเล็ก ๆ แล้ว มันก็เป็นอะไรสักอย่าง ต่อไปแม่น้ำก็ขยายตัวออกไปเรื่อย ๆ และตอนนี้มันเป็นแม่น้ำแล้ว แม่น้ำภูเขา ดังนั้นจึงมีน้ำเต็มไปหมดและไหลเร็ว ทุกอย่างรอบ ๆ ฉันเลือนลางเป็นจุดสีสันสวยงาม ทุกคนหยุดหายใจ เรากำลังลอยตรงไปยังน้ำตก!
และตอนนี้พวกเราทั้งหมดลอยอยู่ในอากาศ แสงสีขาวบริสุทธิ์ส่องแสงและกระพริบบนข้างของเรา และจู่ ๆ รังสีสีแดง สีส้ม สีเหลือง สีเขียว สีฟ้า สีน้ำเงิน และสีม่วงแฟลชขึ้นมาในอากาศ เหมือนลิ้นไฟสีสัน
นี่เรียกว่ารุ้ง มันทำให้คนหลงใหลและยังคงทำให้คนหลงใหลด้วยความสวยงามของมัน ไม่เหตุผลที่ชาวกรีกโบราณมีเทพีแห่งรุ้ง — ไอริส และในพระคัมภีร์เดิม รุ้งปรากฏตัวต่อหน้าโนอาห์หลังจากน้ำท่วมโลกสิ้นสุดลง! คนถึงกับพูดว่า
