เด็กหญิงตัวน้อยชื่อมารุสยาคนหนึ่งมีแฮมสเตอร์สองตัว คือ ฮอมกะและตูเซีย เด็กหญิงรักพวกมันมากและดูแลพวกมันได้ดี<\/p> ฮอมกะและตูเซียไม่เคยเป็นเพื่อนกัน พวกมันชอบทะเลาะวิวาทกันเพื่อเรื่องเล็กน้อย บางครั้งพวกมันจะชิงอาหารกันหรือผลักดันกันออกจากที่นอน โดยทั่วไปแล้ว พวกมันหาวิธีที่จะเข้าใจกันไม่ได้ เด็กหญิงมักจะสังเกตเห็นว่าพวกมันมีความขัดแย้งกัน และเธอรู้สึกเสียใจมากเพราะเรื่องนี้<\/p> วันหนึ่ง มารุสยาขอให้แม่ของเธอ คาเทรีนา และพ่อของเธอ มิคาอิล ซื้อกรงเล็กสองใบให้เธอสำหรับฮอมกะและตูเซีย เพราะว่าพวกมันไม่สามารถอยู่ในที่เดียวกันได้ พ่อแม่ของเธอไม่ได้ซื้อ "บ้าน" เหล่านี้สำหรับแฮมสเตอร์ พวกเขาบอกว่า:<\/p> เธอมีกรงขนาดใหญ่อยู่แล้ว ควรจะซื้อสองใบตั้งแต่แรก<\/p> เด็กหญิงรู้สึกเสียใจมากและไปเล่นกับสัตว์เลี้ยงของเธอ<\/p> วันถัดไป ปู่โคลยาของมารุสยามาเยี่ยมเธอ เด็กหญิงเล่าให้เขาฟังเกี่ยวกับแฮมสเตอร์ ปู่คิดสักครู่แล้วบอกว่า:<\/p> หลานสาว มาเรากันเองสร้างบ้านสำหรับฮอมกะและตูเซีย<\/p> ได้เลย! — มารุสยาตะโกน<\/p> แล้วมาที่บ้านของปู่สิ ปู่มีเครื่องมือทั้งหมดสำหรับการนี้ — เขาบอก<\/p> เด็กหญิงเตรียมตัวและไปกับปู่ไปที่บ้านของเขา พวกเขาเริ่มสร้างกรงและไม่สังเกตเห็นว่ากลางคืนมาถึงแล้ว ปู่โคลยาเสนอให้มารุสยาอยู่ข้ามคืน พวกเขาดื่มชาและนอนหลับ วันถัดไป เด็กหญิงกลับบ้านและนำบ้านที่ทำเองมาด้วย<\/p> เมื่อเธอกลับบ้านและวางกรงสำหรับฮอมกะและตูเซียบนโต๊ะของเธอ แม่ถามมารุสยา:<\/p> เธอไปซื้อ "บ้าน" เหล่านี้โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเรา?<\/p> ไม่ค่ะ แม่ค่ะ ปู่กับฉันสร้างมันเมื่อวานนี้<\/p> พวกเธอเก่งมากเลย! — คาเทรีนาบอก — ตอนนี้ไปใส่สัตว์เลี้ยงของเธอในกรงเหล่านี้สิ<\/p> เด็กหญิงเข้าไปใกล้กรงและเห็นว่าฮอมกะและตูเซียไม่ได้ทะเลาะกันอีกต่อไป แต่นอนหลับอย่างสงบเคียงข้างกัน<\/p> แม่ค่ะ เราสร้างบ้านเหล่านี้ไม่ได้เปล่าประโยชน์เหรอ? ดูสิ พวกมันเป็นเพื่อนกันแล้ว!<\/p> แม่เข้าไปใกล้กรงขนาดใหญ่และเห็นแฮมสเตอร์ของพวกเขานอนหลับอย่างหวาน<\/p> มารุสยา มันไม่ได้เปล่าประโยชน์หรอก! ฉันคิดว่าพวกมันรู้สึกว่าเธอจะใส่พวกมันในกรงต่างๆ กัน และเพราะฉะนั้นพวกมันจึงเป็นเพื่อนกัน<\/p> จริงเหรอ? — เด็กหญิงตะโกน<\/p> จริงสิ! — แม่ตอบ<\/p> ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นไป แฮมสเตอร์ทั้งสองกลายเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดและไม่เคยทะเลาะกันอีกเลย<\/p>