หมีตัวน้อยที่มีความสุข หรือ ปาฏิหาริย์วันปีใหม่สำหรับเด็กน้อยที่ชอบของหวาน

ในเช้าวันหนึ่งที่หนาวเย็นและมีน้ำแข็ง มิชุตกะ (หมีตัวน้อย) ตัดสินใจไปเยี่ยมเพื่อนของเขา พิฟ อากาศนั้นสวยงามมาก

ต้นไม้ส่องแสงด้วยเวทมนตร์ของฤดูหนาว: กิ่งไม้ที่ปกคลุมด้วยน้ำค้างแข็งกระพริบระยิบระยับในแสงแดดจนสดใส ทำให้ต้องหลับตาจากแสง

ในป่ามีบรรยากาศพิเศษอยู่ เหมือนว่าสิ่งดีๆ และสำคัญมากๆ กำลังจะเกิดขึ้นในไม่ช้า มิชุตกะรู้สึกได้ แต่เขาไม่เข้าใจว่าเรื่องนี้คืออะไร

เขาวิ่งเต้นไปยังบ้านของเม่น แต่ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงหัวเราะดังสนั่นมาจากที่ใกล้ๆ มิชุตกะหยุดและมองไปรอบๆ บนทุ่งหญ้าใต้ต้นสน เก่าแก่ที่งอตัวลงนั่งอยู่กระต่ายตัวสนุก ขนสีขาวนวลของเขาส่องแสงในแดด เขานั่งเพื่อสบายๆ ขยี้หูด้วยเท้าและมองไปที่มิชุตกะ พร้อมหัวเราะเยาะ

ทำไมคุณถึงหัวเราะล่ะ มิชุตกะพูดอย่างรู้สึกเสียใจ นั่งลงบนขาหลังของเขา

ฉันหัวเราะเพราะคุณ มิชุตกะ คุณรีบไปไหนอย่างนั้น? ถ้าเป็นแบบนี้ คุณอาจจะพลาดวันปีใหม่ได้

วันปีใหม่นั่นคืออะไร มิชุตกะถามด้วยความประหลาดใจ ตาดำเล็กๆ ของเขาโปร่ง และทำไมมันถึงใหม่? แล้วอันเก่าไปไหน

คุณจำได้ไหม มิชุตกะ เราและเม่นไปเก็บเห็ดในฤดูร้อน กระต่ายถามด้วยท่าทีสำคัญ และยืนขึ้นบนปลายเท้าเล็กน้อย

ใช่ ฉันจำได้

และเราอยากลิ้มรสน้ำผึ้งสดใหม่จากผึ้ง พวกมันก็กัดเราจนจมูกบวมและเจ็บเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ คุณจำได้ไหม

แน่นอน ใครจะลืมเรื่องแบบนั้นได้ มิชุตกะพูดอย่างบ่นน้อย ขยี้จมูกของเขา

และคุณจำได้ไหม ที่เราโดดในหนองน้ำหลังจากฝนตก แล้วเราก็นั่งแดดพร้อมกันทั้งหมด

ใช่ ฉันจำได้

ทั้งหมดนั่นเกิดขึ้นในปีเก่า และตอนนี้เราก็นั่งที่นี่และพูดคุยกันในปีเก่าด้วย

แล้วปีใหม่ล่ะ เมื่อไหร่มันจะมา ฉันต้องเรียกมันไหม มิชุตกะถามด้วยความกังวล

ไม่ ตอบกระต่ายตัวน้อย มันจะมาเอง คืนนี้...

โอ้ และเราจะรู้ได้ไหมว่ามันมาแล้ว

กระต่ายคิดสักครู่ ขยี้หูอีกครั้ง และทำท่าสำคัญอีกครั้ง

มิชุตกะ บอกฉันหน่อย คุณฝันถึงอะไร

ฉันอยากเห็นแม่ของฉันอีกครั้ง มิชุตกะยิ้มอย่างพอใจ แล้วพูดด้วยเสียงเศร้า ฉันคิดถึงแม่มาก...

และอีกอะไร กระต่ายถามต่อไป และคุณฝันถึงอะไรอีก

ฉันอยากให้มีน้ำผึ้งและแยมราสเบอร์รี่เต็มไปในถ้ำของฉันเสมอ มิชุตกะพูดและแม้กระทั่งกัดลิ้นเสียงดังเมื่อนึกถึงความฝันของเขา

ดี กระต่ายพูดต่อ แล้วอีกอะไร คุณฝันถึงอะไรอีก

ใช่ ฉันอยากให้เราไม่เคยทะเลาะกับเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน พิฟ เพราะเรื่องเล็กน้อย หมีตัวน้อยบ่นและตาของเขากลับมีเศร้าอีกครั้ง

นั่นแหละ ทำการสรุป กระต่าย ความฝันของคุณเหล่านั้นคือปีใหม่

ตลอดวันที่เหลือ มิชุตกะคิดถึงสิ่งที่กระต่ายบอกเขา เป็นไปได้ไหมว่าง่ายขนาดนั้น: ฝันแล้วมันก็เป็นจริง ทำไมถึงเป็นแบบนั้น

มันเริ่มมืด ดาวดวงแรกปรากฏบนท้องฟ้า และหมีตัวน้อยรีบไปยังทุ่งหญ้าที่เขาพบกระต่ายในตอนบ่าย ข้างในเขามีความรู้สึกแปลกๆ เหมือนว่าสิ่งที่ไม่คาดคิดและมีความสุขกำลังจะเกิดขึ้น

กระต่ายรอเขาอยู่แล้ว แต่ไม่ได้มาด้วยมือเปล่า เขานำชาสีดำเข้มหอมกรุ่นในแก้วน้ำร้อนและแก้วมา วางทั้งหมดบนตั้งไม้และนั่งลงสบายๆ ยกตาขึ้นมองท้องฟ้า

กระต่าย กระต่าย ปีใหม่เริ่มแล้วหรือ มิชุตกะพูดอย่างกลัว หายใจเหนื่อย ลงนั่งในหิมะข้างกระต่าย

เงียบๆ เกือบจะแล้ว ปีใหม่จะมาเร็วๆ นี้ และความฝันของเราทั้งหมดจะเริ่มเป็นจริงไปเรื่อยๆ กระต่ายกระซิบด้วยรอยยิ้ม แล้วเขาก็หยิบแก้วชาหอมกรุ่นร้อน หายใจเข้าหอมของมันอย่างช้าๆ หลับตาจากความสุข และดื่มอย่างระมัดระวัง

และมิชุตกะรอไม่ได้ที่จะเห็นปีใหม่: "มันเป็นอย่างไร มันทำให้ความฝันเป็นจริงได้ไหม"

หมีตัวน้อยมองท้องฟ้าอย่างเงียบๆ ดาวกระจายไปทั่วท้องฟ้า เหมือนลูกปัด บางดวงส่องแสงสดใส บางดวงดับลง แล้วเริ่มส่องแสงด้วยแสงที่แรงขึ้น

และจากนั้น ผ่านความเงียบของป่าฤดูหนาว เขาได้ยินขั้นตอนที่คุ้นเคย หมีตัวน้อยตกใจหันไปมองทางที่เสียงมาจาก และเห็นจากไกล... แม่หมี เธอกำลังกระโดดอย่างรวดเร็วขนาดใหญ่มาหาหมีตัวน้อย แต่เธอเอียงไปทางเท้าข้างหนึ่งมาก จากความสุข หัวใจเล็กๆ ของมิชุตกะเต้นเร็วมากจนเหมือนว่ามันจะกระโดดออกจากอก

แม่ มิชุตกะร้องเสียงดังจนกระต่ายที่นั่งข้างๆ ตัวสั่นและหกแก้วชาลงมา

และแม่หมีก็อยู่ใกล้แล้ว เธอกอดลูกชายของเธออย่างแน่นด้วยเท้าขนาดใหญ่ที่ขนาดหนา แล้วเธอก็ถอนหายใจอย่างโล่งใจ ยิ้ม และมองเขาด้วยความเอ็นดูและความรักเหมือนที่เธอมักจะมองก่อนนอน เมื่อเธอนอนเขาลงและปกคลุมเขาด้วยเท้าใหญ่อุ่นของเธอ มิชุตกะรู้สึกสบายและสงบ เขารู้สึกปลอดภัยทันที เพราะแม่ของเขากลับมาแล้ว

แม่หมีก็มีความสุขอย่างบ้าคลั่ง ความฝันหลักของเธอเป็นจริง: เธอเห็นลูกชายตัวน้อยของเธอ หลายเดือนก่อนนั้น เธอติดอยู่ในกับดักและทำให้เท้าเสียหาย นักล่าพาเธอไปรักษาและปล่อยให้เธออยู่ในกรงที่มุมสัตว์ของสวนสาธารณะเด็ก

มีสัตว์อื่นๆ ด้วย ที่เด็กๆ และพ่อแม่ของพวกเขามาดู แต่แม่หมีคิดถึงลูกชายตัวน้อยของเธออย่างมาก เพราะเหตุนี้ เธอจึงกินไม่ดี นอนไม่หลับ และมักจะคำรามเศร้าๆ ยาวๆ เจ้าของสวนสาธารณะเข้าใจว่าแม่หมีจะไม่อยู่ได้ และขอให้นักล่าพาเธอกลับไปป่า

เพื่อนๆ ปีใหม่เริ่มแล้วหรือ พิฟร้องเสียงกลัว เพิ่งวิ่งมาถึงทุ่งหญ้าพร้อมกับกระปุกแยมราสเบอร์รี่ขนาดใหญ่ ฉันรีบไปมากแต่ดูเหมือนฉันจะสายอีกครั้ง

ทันเวลา ทันเวลา นั่งลงข้างๆ กระต่ายพูดเพื่อให้ความสบายใจ

เม่นเดินเท้าเล็กๆ ของเขาและนั่งลงข้างมิชุตกะ

ฉันดีใจที่คุณมา มิชุตกะพูดอย่างอ่อนโยน และเขาเลื่อนเข้าไปใกล้เพื่อนของเขา

แล้วทุกคนก็เงียบ และมองท้องฟ้าเต็มไปด้วยดาวอย่างมหัศจรรย์ ในป่าทุกอย่างก็เงียบ มีเพียงเสียงกิ่งไม้แตกเป็นครั้งคราวจากน้ำแข็ง

มิชุตกะ เต็มไปด้วยความสุขและความเข้มข้นจนถึงปลายหู มองไปไกลๆ และกระซิบเบาๆ:

นั่นแหละ ปีใหม่