ในป่าลึกมีหมาป่าและกระต่ายอยู่ด้วยกัน ทุกวันกระต่ายไม่มีวันสงบ หมาป่าตามหลังเสมอและพยายามจะจับและกินกระต่าย กระต่ายนั้นเร็วและฉลาด มันหลบหนีหมาป่าและไม่ยอมให้ตัวเองถูก欺負
วันหนึ่งกระต่ายเหนื่อยจากการวิ่งหนีหมาป่า จึงตัดสินใจรอให้หมาป่าเข้ามาใกล้ หมาป่าเห็นกระต่ายนั่งอยู่ตรงกลางทุ่งหญ้าคนเดียว ไม่มีการวิ่งหนี หมาป่าเดินเข้าไปอย่างระมัดระวัง และไม่สามารถเชื่อสิ่งที่เห็น "ว้าว! อาหารกำลังเดินเข้ามาในปากของฉันเอง!"
กระต่ายเห็นหมาป่าแล้ว จึงพูดกับมัน:
ทำไมคุณถึงตามหลังฉันตลอดเวลา ฉันเหนื่อยจากการวิ่งหนีแล้ว!
ทำไม? — หมาป่าตกใจ — เพื่อที่จะกินคุณสิ!
ดังนั้นคุณจึงเป็นคนใจร้าย! — กระต่ายตอบ
ทำไมฉันถึงเป็นคนใจร้าย? ฉันแค่หิวเท่านั้น — หมาป่าโกรธและวิ่งออกไปที่ทุ่งหญ้า — จับได้แล้ว!
ฉันบอกว่าคุณเป็นคนใจร้าย! — กระต่ายกล่าว — ทุกตัวในป่ารู้เรื่องนี้ ถ้าไม่เชื่อ เรามาเดิมพันกันดีไหม!
ทำไมฉันต้องเดิมพัน เมื่อฉันสามารถกินคุณได้ — หมาป่าเลียริมฝีปาก และเริ่มวิ่งวนรอบกระต่าย
คุณกลัวที่จะแพ้ใช่ไหม? — กระต่ายเริ่มยั่วยวนหมาป่า
ฉันไม่กลัวอะไร ฉันรู้ว่าฉันเป็นคนใจดี! มาทำเช่นนี้ดีไหม: ถ้าฉันถูก ฉันจะกินคุณ ถ้าคุณ...
ถ้าฉันถูก คุณจะไม่ตามหลังฉันอีกต่อไป!
ตกลง!
พวกเขาเดิมพัน แต่ไม่ได้จับมือกัน เพราะมันอันตรายสำหรับกระต่าย และหมาป่าต้องการจับกระต่าย พวกเขาตัดสินใจเรียกประชุมสัตว์ป่าเพื่อถามว่าหมาป่าเป็นคนใจดีหรือใจร้าย กระต่ายนำเพื่อนๆ มา: ลูกกระต่าย กระรอกน้อย และเม่นเด็ก หมาป่าไม่มีเพื่อนในป่า มีแต่จิ้งจอกตัวเดียว สัตว์ทั้งหลายนั่งอยู่ในทุ่งหญ้าและโต้เถียงกัน:
เรารู้จักหมาป่ามานาน มันไม่ให้ความสงบสุขแก่ใครเลย! — ลูกกระต่ายร้องเรียง — มันตามหลังตัวนี้แล้วตัวนั้น ไม่มีการหลีกหนี!
ฉันกลัวหมาป่าด้วย มันเคี้ยวฟันเสมอเมื่อผ่านต้นไม้ของฉัน จนขนของฉันตั้งขึ้น! — กระรอกเข้าร่วมเพื่อน
ฉันไม่สามารถพูดอะไรเกี่ยวกับหมาป่าได้ มันไม่เคยทำให้ฉันเสียหาย — เม่นพูด
แต่ฉันรู้ว่าหมาป่าเป็นคนใจดี — เสียงจิ้งจอกฉลาดๆ ดังขึ้น
โกหก! ไม่ได้! ไม่ได้! — กระต่ายร้องเรียง
หมาป่าช่วยฉันในการล่าสัตว์เสมอ — จิ้งจอกสีแดงพูดต่อ
ล่าเรา! — กระต่ายร้องเรียงอีก
หมาป่าเป็นเพื่อนและสหายที่ดี — จิ้งจอกเพิ่มเติม
ฉันไม่เชื่อ! — กระรอกร้อง
ฉันไม่รู้... — เม่นพูดอย่างเหนื่อย
สัตว์ทั้งหลายจะโต้เถียงกันต่อไปถ้าหากหมีไม่มาตอบสนองต่อเสียงร้อง หมีมองดูและไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
เกิดอะไรขึ้นเพื่อน? — หมีถาม
หมี กระต่ายกับหมาป่าเดิมพันกัน และเราตัดสินใจไม่ได้ว่าใครถูก เราต้องการความช่วยเหลือของคุณ! — กระรอกพูด
เดิมพันอะไร? ฉันจะช่วยได้ยังไง — หมีสนใจ
กระต่ายกระโดดขึ้นไปบนตั้งไม้และเริ่มเล่าให้หมีฟังว่าหมาป่าตามหลังมันอย่างไรและไม่ให้ความสงบสุข
หมาป่านั่งไปด้านข้างและไม่เข้าใจว่าทำไมมันถึงถูกเรียกว่าใจร้าย แต่มันไม่มีอะไรจะพูด เพราะกระต่ายพูดความจริง หมาป่าเศร้า
ฉันเข้าใจปัญหาของคุณแล้ว กระต่าย คุณคิดว่าหมาป่าเป็นคนใจร้ายเพราะมันรบกวนคุณ แต่จริงๆ แล้วหมาป่าไม่ใช่คนใจร้าย มันมีงานที่ต้องทำ — มันเป็นผู้ดูแลป่า ถ้าไม่มีมัน ชีวิตในป่านี้จะยากลำบาก
ดังนั้นฉันจึงไม่ใช่คนใจร้ายเลยหรือ? — หมาป่าตกใจและหยุดเศร้า
ไม่ใช่ไม่ใช่ แต่อย่าตามหลังกระต่ายบ่อยเกินไป แล้วพวกมันจะไม่คิดว่าคุณเป็นคนใจร้าย
ดังนั้นฉันจึงชนะ! — หมาป่ายิ้มให้กระต่ายและแสดงฟันแหลมของมัน — ตอนนี้ฉันจะกินคุณ!
มาจับฉันก่อน! — กระต่ายร้องและวิ่งไปในป่าอย่างเร็ว
นี่ไม่ยุติธรรม ฉันชนะแล้ว! — หมาป่าร้อง
แต่เราไม่ได้จับมือ! — กระต่ายตอบ
และทุกอย่างก็กลับมาเป็นปกติ: กระต่ายวิ่งหนี และหมาป่าตามหลัง อย่างที่ธรรมชาติได้วางแผนไว้
