หินรุ้งสีสัน

วันปีใหม่เป็นวันหยุดที่มีเวทมนตร์มากเพียงใด!!! และถ้าคุณไม่เชื่อในปู่ตัวจริง ฉันจะบอกเรื่องราวหนึ่งที่เกิดขึ้นกับฉันและสุนัขของฉันชื่อไลกา

ในเย็นวันปีใหม่ ฉันและไลกาออกไปเดินเล่นในป่า ทันใดนั้นพายุหิมะที่รุนแรงก็เริ่มขึ้น เราวิ่งอย่างรวดเร็วไปตามเส้นทางที่คุ้นเคย แต่หิมะกลายเป็นพายุหิมะที่รุนแรง และไม่มีอะไรมองเห็นได้รอบตัว เราเดินหลงทางมานานจนกว่าพายุจะสิ้นสุด

ทันใดนั้นฉันเห็นต้นสปรูซที่สูงมาก ฉันชื่นชมความงามของต้นไม้ในป่านานจนไม่สังเกตว่าไลกาหายไป ฉันเรียกหาเธออย่างหมดหวัง แต่สุนัขที่รักของฉันหายไปไหนสักแห่ง ฉันตัดสินใจปีนขึ้นไปบนต้นสปรูซและมองไปรอบ ๆ ฉันปีนขึ้นไปสูง ๆ และสังเกตเห็นว่าโคนต้นสปรูซส่องแสงจากภายใน ฉันเอียงตัวไปหาโคนหนึ่งและมองเข้าไปข้างใน และเห็นวังขนาดเล็ก

มันประกอบด้วยอัญมณี หน้าต่างเป็นคริสตัล หลังคาเป็นมรกต และประตูเป็นน้ำแข็งบางที่ส่องแสงด้วยสีต่าง ๆ และจากนั้นสิ่งที่อธิบายไม่ได้ก็เกิดขึ้น: โลกและท้องฟ้าหมุนรอบตัวฉัน ฉันเริ่มตกลงมา ฉัน尖叫ดังขึ้นมา... และพบว่าตัวเองอยู่ที่หน้าประตูของวังมหัศจรรย์นี้ แต่ตอนนี้มันใหญ่ขึ้นแล้ว

ประตูเปิดออก และปู่คนหนึ่งที่มีเครา่สีเทาขาวยาวออกมายืนบนระเบียง เขาถือไม้เท้าที่สวยงามและสูง ใบหน้าของเขาดูเศร้า เศร้ามากเลย

สวัสดีค่ะปู่ทำไมคุณถึงดูเศร้าขนาดนี้คะ — ฉันถาม

สวัสดีลูกสาว เศร้าเพราะสัตว์ประหลาดหิมะขโมยกวางของฉันไป และตอนนี้ฉันไม่สามารถนำของขวัญมาให้เด็ก ๆ ได้ ฉันกลัวว่าเด็ก ๆ จะรอฉันไม่ได้และจะหยุดเชื่อในฉัน

อ๊ะ! คุณคือปู่ตัวจริงนี่เอง — ฉันหายใจออก เมื่อนึกถึงว่าฉันมาถึงที่นี่ได้อย่างไร ฉันเพิ่มเติม:

และสุนัขของฉันชื่อไลกาหายไป

น้ำตาไหลออกมาจากตาของฉัน ปู่ตัวจริงตกใจ:

ฉันคิดว่านี่คือการเล่นตลกของสัตว์ประหลาดหิมะ

แต่จะหาเขาได้ที่ไหนล่ะ

อย่ากังวล — ปู่ตัวจริงปลอบโยนฉัน — ฉันจะให้ลูกบอลหิมะวิเศษแก่เธอ มันจะนำเธอไปยังบ้านของสัตว์ประหลาดหิมะ และถุงมือที่จะส่องแสงเมื่อสัตว์ประหลาดอยู่ใกล้

ขอบคุณค่ะปู่

พูดเสร็จแล้ว ฉันก็เดินทางไป ไม่นานลูกบอลหิมะก็หยุด และถุงมือก็ส่องแสง ฉันยืนรอ ทันใดนั้นเสียงคำรามดังก้องขึ้น สัตว์ประหลาดหิมะปรากฏตัว แทนที่จะเป็นจมูก ฟัน และเล็บ มันมีน้ำแข็งแหลม มันมองฉันและเริ่มร้อง:

ฉันคือสัตว์ประหลาดที่น่ากลัว หิมะ และน่ากลัว ตอบปริศนาสามข้อ และเอาเพื่อนของเธอกลับมา

ถามเลย — ฉันร้อง

ดังนั้น ปริศนาข้อแรก ผ้าขาวคลุมโลกทั้งใบ

นั่นคือหิมะสิ

ถูกต้อง ปริศนาข้อที่สอง: มันไม่วิ่ง แต่ไม่ยอมให้ยืน

อืม นั่นคือน้ำแข็ง — ฉันตอบ

ร้อง — สัตว์ประหลาดเริ่มโกรธ — แล้วข้อสุดท้ายที่ยากที่สุด มันเติบโตโดยหัวลงไป เติบโตไม่ใช่ในฤดูร้อน แต่ในฤดูหนาว แต่เมื่อดวงอาทิตย์ส่องแสง มันจะร้องไห้และตาย

ฉันตกใจ ฉันจะไม่สามารถช่วยเพื่อนของฉันได้! ฉันเงยหน้าขึ้นเพื่อไม่ให้สัตว์ประหลาดเห็นน้ำตาของฉัน ตรงหน้าฉันมีน้ำแข็งแหลมที่ห้อยลงมาจากหลังคา... น้ำแข็งแหลม

นั่นคือน้ำแข็งแหลม — ฉันร้อง

สัตว์ประหลาดโกรธแล้ว มันฟ่อนฟ่านและแตกออก กลายเป็นฝุ่นน้ำแข็ง และไลกาและกวางของปู่ตัวจริงก็วิ่งมาหาฉัน ฉันนั่งบนกวาง และเราก็วิ่งไปยังวัง ไลกาวิ่งตามเรา

ปู่ตัวจริงรอเราที่ระเบียง

ขอบคุณเธอ เด็กหญิง เพราะความกล้าหาญของเธอ เธอสมควรได้รับของขวัญ — และเขาส่งให้ฉันเป็นหินที่ส่องแสงด้วยสีรุ้งทั้งหมด — นี่คือหินรุ้ง มันนำความสุขมาให้

แล้วฉันจะกลับบ้านได้อย่างไร — ฉันถาม

ฉันจะโปรยหิมะวิเศษให้เธอ เธอจะนอนหลับและตื่นขึ้นมาที่บ้านแล้ว

เมื่อตื่นขึ้น ฉันคิดว่า "ฝันที่สวยงามเท่าไหร่ที่ฉันเห็น"

ตื่นขึ้นเลยลูก — แม่ของฉันยิ้มให้ฉัน — ของขวัญอยู่ใต้ต้นสปรูซรอเธออยู่

ฉันวิ่งไปใต้ต้นสปรูซ เปิดกล่องสีรุ้ง และเห็น... หินรุ้ง