ห้าความลับฤดูหนาวสำหรับเด็กชายสมชายจากตุ่นหิมะ

เด็กชายสมชายไม่ชอบฤดูหนาวเลย ลมหนาวและหิมะที่เจาะลึกนั้นไม่ถูกใจเขาเท่ากับลมใบไม้ร่วงที่อบอุ่นและแสงแดดที่ร้อนแรง สมชายมีพี่ชายชื่ออนุชิตและน้องสาวชื่อโตนี่ พวกเขาชอบฤดูหนาว มันเป็นฤดูกาลที่โปรดปรานของพวกเขา

คุณหาอะไรได้จากฤดูหนาวนี้ ความหนาว หิมะ น้ำแข็งลื่น อาจจะล้มแตกได้ — สมชายพูดเช่นนี้อีกครั้ง

โอ้ สมชาย สมชาย ทำไมคุณไม่ออกไปเดินเล่นกับเราล่ะ เล่นเกมหิมะ คุณจะเข้าใจเองว่ามันสนุกแค่ไหน — อนุชิตตอบ ขณะสวมหมวกอุ่นและถุงมือก่อนออกไปข้างนอก

ไม่ขอบคุณ ฉันอยากนั่งอยู่บ้านดีกว่า — สมชายหัวเราะ

อนุชิตไม่พยายามโน้มน้าวเขา เขารู้ว่ามันไร้ประโยชน์ เขาอยากจะออกไปข้างนอกเพื่อไปหาโตนี่

สมชายอยากจะไปเล่นกับพี่ชายและน้องสาว แต่เขาเกลียดความหนาว ดังนั้นเขาจึงอยู่บ้าน ชงชาร้อนใหญ่ๆ แล้วนั่งที่หน้าต่าง นอกหน้าต่างด้านล่างมีการเล่นเกมหิมะอย่างเต็มไปหมด อนุชิตและโตนี่ได้รับการเข้าร่วมจากเด็กๆ คนอื่นๆ จากลาน ดูเหมือนว่าพวกเขาชอบเกมนี้มาก หิมะตกลงมาอย่างเงียบ สมชายเอนหัวไปที่กระจก และดื่มชาจนกระทั่งหลับไปโดยไม่รู้ตัว

เมื่อสมชายตื่นขึ้น เขาประหลาดใจที่พบว่าตัวเองไม่ได้อยู่บ้าน ยิ่งไปกว่านั้น เขาอยู่ข้างนอกตรงกลางทุ่งหิมะขนาดใหญ่ และห่างไกลออกไปมีประตูหิมะสูงๆ สมชายมองไปรอบๆ และเห็นตุ่นหิมะตัวเล็กๆ อยู่ข้างๆ ตัวเขา มันตลกมากเลย มีตาจากกระดุมสีดำและจมูกแครอท และมีอ่างสีแดงอยู่บนหัวแทนหมวก เด็กชายมองดูรูปปั้นหิมะแปลกๆ นี้อย่างตั้งใจ

ทำไมคุณมองฉันอยู่เหรอ — ตุ่นหิมะพูดขึ้นมาทันใด

โอ้ ขอโทษ ฉันไม่รู้ว่าคุณมีชีวิต ชื่อฉันคือสมชาย — เด็กชายตอบอย่างประหลาดใจ

สวัสดี สมชาย ฉันชื่อตุ่นหิมะ ฉันอยู่ที่นี่เพื่อพาคุณไปยังโลกที่ราชินีฤดูหนาวอาศัยอยู่ — ตุ่นหิมะยกอ่างบนหัวขึ้นเล็กน้อยเพื่อทักทาย

ว้าว ฉันอยากจะพบเธอมาก แต่จริงๆ แล้ว ฉันไม่ชอบฤดูหนาว — สมชายไม่ชอบโกหก ดังนั้นเขาจึงบอกความจริงให้ตุ่นหิมะ

อะไร เป็นไปไม่ได้ ฉันไม่เชื่อ — ตุ่นหิมะร้องขึ้น มันประหลาดใจและเสียใจมาก

สมชายรู้สึกอึดอัดที่ทำให้เพื่อนใหม่เสียใจ และเขาเข้าใจว่าการปฏิเสธการเดินทางไปยังราชอาณาจักรฤดูหนาวนั้นไม่สุภาพ ยิ่งไปกว่านั้น เขาอยากจะเห็นราชินีจริงๆ พี่ชายและน้องสาวจะอิจฉาเมื่อเขาบอกพวกเขา

ขอโทษ ตุ่นหิมะ ถ้าฉันทำให้คุณเสียใจ ฉันยินดีที่จะเดินทางไปยังโลกฤดูหนาวกับคุณ แต่ฉันไม่รู้ว่าจะทำตัวอย่างไรและจะทำอะไรในฤดูหนาว — เด็กชายตัดสินใจที่จะทำทุกอย่างตามกฎ

ไม่ต้องกังวล ฉันจะช่วยคุณ — ตุ่นหิมะดูมีความสุขขึ้น เขาดีใจที่ได้ช่วยเด็กชาย

เราจะเริ่มจากไหน — สมชายถามด้วยความสนใจ

ก่อนอื่น คุณต้องสวมใส่เสื้อผ้าให้อุ่น ไม่เช่นนั้นคุณจะเป็นลมหนาวก่อนถึงราชินี ในฤดูหนาว คุณต้องเตรียมตัวให้ดีก่อนออกไปข้างนอก คุณควรสวมใส่เสื้อผ้าหลายชั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีน้ำแข็งเหมือนตอนนี้ — ตุ่นหิมะพูดด้วยเสียงสำคัญ

ต้องเหรอ ฉันจะดูเหมือนกะหล่ำปลี — สมชายคัดค้าน แม้ว่าเขาไม่ชอบความหนาว แต่เขาไม่อยากสวมใส่เสื้อผ้าหลายชั้นพร้อมกัน

แน่นอน คุณต้องการที่จะสนุกในการเดินเล่น ไม่ใช่หนาว ดูสิ มันง่ายมาก ชั้นแรกของเสื้อผ้าต้องติดกับตัวให้แน่น — ตุ่นหิมะเหยียบเท้า และเสื้อผ้าอุ่นปรากฏบนตัวสมชาย — เราจะแทนที่เสื้อผ้าฝ้ายด้วยเสื้อผ้าขนสัตว์ เพราะฝ้ายแห้งช้ามากถ้าคุณเหงื่อออกในระหว่างเล่น และเราจะเล่นแน่นอนในราชอาณาจักรฤดูหนาว — ตุ่นหิมะเหยียบเท้าอีกครั้ง และเสื้อกันหนาวขนสัตว์อุ่นปรากฏใต้เสื้อแจ็คเก็ต

โอ้ ตอนนี้อบอุ่นมากขึ้น ขอบคุณ — สมชายดีใจ ในที่สุดเขาก็รู้สึกอบอุ่นแม้ว่าจะอยู่ข้างนอก

ตอนนี้เราสามารถไปต่อได้ — ตุ่นหิมะพูด ดีใจกับงานที่ทำเสร็จแล้ว

ตุ่นหิมะและสมชายเดินไปยังประตู เมื่อพวกเขาเข้าใกล้ สมชายเห็นตุ่นหิมะสองตัวอีกตัวที่เป็นยาม มีถุงมือขนสัตว์ขนาดใหญ่สวมใส่บนมือของพวกเขา พวกเขาทักทายแขกแต่ไม่รีบเปิดประตู

ตุ่นหิมะ เราต้องทำอะไร ตอบปริศนาหรือแก้ปัญหา — สมชายกระซิบถามเพื่อนของเขา

อะไร แน่นอนว่าไม่ เราต้องกินอะไรบางอย่าง — ตุ่นหิมะพูด และเลียริมฝีปากของเขา

อะไร เราต้องกินเหรอ ทำไม — สมชายไม่คาดคิดถึงสิ่งนี้ เขาชอบอาหารอร่อย และเขาประหลาดใจที่เข้าประเทศได้ง่ายขนาดนี้

ก่อนเข้าสู่ราชอาณาจักรฤดูหนาว คุณต้องกินอะไรที่มีแคลอรี่สูง คุณไม่รู้หรือว่าในอากาศหนาวใช้พลังงานมากขึ้น

ฉันไม่รู้ — เด็กชายร้องขึ้นอีกครั้ง ทุกสิ่งที่ตุ่นหิมะพูดเป็นการค้นพบสำหรับเขา

ตุ่นหิมะและสมชายกินเค้กอร่อยๆ กับครีมและเบอร์รี่ด้วยความสุข หลังจากกินเค้กเสร็จ สมชายกลับมาพูดกับตุ่นหิมะ

แล้วชาล่ะ ฉันอยากดื่มอะไรร้อนๆ — สมชายพูด

โอ้ สมชาย คุณไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับฤดูหนาว คุณไม่สามารถดื่มเครื่องดื่มร้อนก่อนออกไปในอากาศหนาวได้ หลอดเลือดจะขยายตัว ซึ่งหมายความว่าจะเป็นลมหนาวได้ง่ายขึ้น

ว้าว ขอบคุณที่เตือน บอกฉันหน่อย ทำไมตุ่นหิมะถึงสวมถุงมือ

ทำไมเหรอ ในถุงมือ มือจะอบอุ่นได้ง่ายกว่าในถุงมือทั่วไป มันเก็บความอุ่นได้นานกว่า

ดังนั้น ดีที่ฉันสวมถุงมือ — สมชายดีใจที่เขาได้เตรียมตัวอย่างน้อยบ้างสำหรับการผจญภัยของเขา

ในที่สุด ประตูก็เปิด ตุ่นหิมะและสมชายเข้าไปในประเทศฤดูหนาว ต้นไม้สูงๆ ยืนอยู่ด้านข้างของถนน ปกคลุมด้วยหิมะ พวงประดับสีสันสดใสเงาวาวทั่วไป และลูกบอลคริสต์มาสขึ้นบนพุ่มไม้เหมือนเบอร์รี่ เด็กชาย เด็กหญิง ตุ่นหิมะ และกระรอก รวมถึงสัตว์ป่าอื่นๆ เดินไปบนหิมะ สมชายรู้สึกแปลกที่พวกเขาเดินโดยเหยียดขาออกกว้างๆ และเข่าของพวกเขาโค้งงอเล็กน้อย ทุกคนเดินเอนตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย เคลื่อนไหวด้วยก้าวเล็กๆ ลื่นๆ

ตุ่นหิมะ ทำไมทุกคนถึงเดินแปลกๆ แบบนี้

นี่คือวิธีที่ดีที่สุดในการไม่ล้มบนน้ำแข็งลื่น ดูสิ มันไม่ยาก — ตุ่นหิมะเริ่มเดินเหมือนคนรอบๆ — สิ่งสำคัญคือ อย่าเหยียบบนปลายเท้า แต่เหยียบบนพื้นเท้าทั้งหมด แล้วคุณจะไม่ล้มแน่นอน

สมชายพยายามเดินโดยเหยียดขาออกกว้างๆ ในตอนแรกเขาทำได้ดี แต่ทันใดนั้นเขาก็เริ่มล้ม และตุ่นหิมะเกือบจะจับเขาได้

สมชาย ดึงมือออกจากกระเป๋า มันอันตรายมาก ถ้าคุณล้ม คุณจะไม่สามารถช่วยตัวเองได้ และฉันจะไม่อยู่ข้างๆ ตลอดเวลา

ขอบคุณ ตุ่นหิมะ ที่ไม่ให้ฉันล้ม เราจะไปไหน จะไปหาราชินีได้ยังไง

ดูสิ พระราชวังของเธออยู่ตรงนั้น เราแค่ต้องข้ามถนน

สมชายวิ่งข้ามถนน และเกือบจะชนรถที่กำลังวิ่งผ่าน

สมชาย คุณบ้าหรือไง ไม่ว่าในกรณีใดก็ตาม อย่าข้ามถนนโดยไม่ประเมินสถานการณ์ เพราะในฝน หิมะ และน้ำแข็งลื่น ระยะเบรกของรถจะเพิ่มขึ้นหลายเท่า อาจดูเหมือนว่ารถอยู่ไกล แต่มันเข้ามาใกล้อย่างแน่นอน และจะเบรกไม่ทันหรือเบรกไม่ได้ คุณต้องปล่อยให้รถที่จะไม่หยุดผ่านไป

ฉันคิดว่าฉันจะทันพอ ฉันอยากจะเห็นราชินีฤดูหนาวเร็วๆ ไปกันเถอะ

คุณต้องระวังมากในสถานที่ที่รถเบรกและหยุด แม้ว่าคุณจะทันพอที่จะวิ่งผ่าน แต่หินเล็กๆ หรือแย่กว่านั้น คือ เศษน้ำแข็งอาจบินออกมาจากใต้ล้อ และคุณไม่เคยรู้ว่าอะไรซ่อนอยู่ใต้หิมะและน้ำ อาจเป็นหลุมหรือเนินเขา ถ้าคนขับเห็นมันในนาทีสุดท้าย เขาอาจพยายามหลีกเลี่ยง และรถอาจลื่น

ฉันเข้าใจแล้ว ขอโทษ ตุ่นหิมะ ถ้าไม่มีคุณ ฉันจะหลงทางในราชอาณาจักรนี้

พวกเขาข้ามถนนอย่างระมัดระวังและมาถึงพระราชวัง

ตอนนี้คุณต้องไปเอง ฉันช่วยคุณได้มากแค่ไหนแล้ว ขอให้คุณโชคดีกับการพบราชินี — ตุ่นหิมะพูดลาจาก

คุณจะไม่ไปกับฉันเหรอ

ไม่ สมชาย ฉันไม่สามารถไปได้ ฉันจะละลายในพระราชวัง แต่คุณจะเป็นเพื่อนกับราชินี ฉันแน่ใจ

สมชายลาจากตุ่นหิมะ และขอบคุณเขาอีกครั้ง ทันทีที่เขาเปิดประตูพระราชวัง เขาก็ตื่นขึ้น

เขานั่งอยู่ที่หน้าต่าง และข้างนอกลาน เด็กๆ ได้เล่นเกมหิมะและสร้างปราสาทเสร็จแล้ว ตอนนี้พวกเขากำลังปั้นตุ่นหิมะตลกๆ สมชายมองดูอย่างใจจดใจจ่อ และเห็นตุ่นหิมะตัวนั้นที่มีอ่างสีแดงบนหัวแทนหมวก และไม่ไกลจากตัวมันมีตุ่นหิมะอีกสองตัวที่สวมถุงมือ "นี่เป็นแค่ความฝันเหรอ" เด็กชายคิดอย่างเศร้า แต่ทันใดนั้น เขาสังเกตเห็นว่าตุ่นหิมะดูเหมือนจะโบกมือให้เขา

จากนั้น สมชายก็เข้าใจว่าเขาได้ไปยังประเทศวิเศษจริงๆ และตอนนี้เขารู้วิธีการทำตัวในฤดูหนาว เขาตัดสินใจว่าครั้งต่อไปเขาจะออกไปเดินเล่นกับพี่ชายและน้องสาวแน่นอน แต่เขาจะไม่บอกพวกเขาเกี่ยวกับการผจญภัยของเขา มันจะเป็นความลับฤดูหนาวครั้งใหญ่ของเขา