เดือนกุมภาพันธ์มีแดดและหิมะตกหนาแน่น อากาศดีและหนาวเย็น เพื่อนสามคน คือ วิทยา สมชาย และสมพร รวมตัวกันบนเนินเขาน้ำแข็งตามปกติ
วิทยาเป็นคนโตที่สุดในกลุ่ม เขาเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ได้เกรดเต็มตลอด และเข้าร่วมชมรมกีฬาต่างๆ สมชายนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 เป็นคนร่าเริงและกระตือรือร้นที่สุด: ไม่เคยนั่งนิ่ง และชนะในเกมเสมอ ทันทีที่ใครสักคนไม่ระวัง สมชายก็ปรากฏตัวขึ้น สมพรเป็นคนเล็กที่สุด เขายังไม่ได้เข้าโรงเรียน แต่พยายามไม่ให้ตกหลังเพื่อน! อย่าให้นิ้วของเขาเข้าปากเขา เขาจะกัดเลย
เด็กชายคนเหล่านี้ตัดสินใจที่จะค้นหาว่าใครแข็งแรงกว่า
เพื่อนๆ เร็วๆ นี้จะมีวันรักษาประเทศ 23 กุมภาพันธ์ ถึงเวลาแล้วที่จะค้นหาว่าใครในหมู่เราคือชายแท้จริง วิทยากล่าวอย่างสง่างาม
แล้ว "ชายแท้จริง" คืออะไร? สมพรตัดสินใจที่จะถามเพื่อน
ฉันรู้! นั่นคือคนที่เร็วกว่า สูงกว่า และแข็งแรงกว่าคนอื่นๆ! สมชายตะโกนออกมา
ใช่ ทั้งหมดนั่นแหละ! วิทยายืนยัน
แล้วมีอะไรให้ค้นหาล่ะ? คุณสูงที่สุด วิทยา เพราะคุณเป็นคนโตที่สุด สมพรบ่นอย่างไม่พอใจ
และฉันเร็วที่สุด! ฉันชนะในเกมไล่จับเสมอ ไม่มีใครหนีจากฉันได้! สมชายประกาศอย่างดีใจ
แล้วฉันแข็งแรงที่สุดใช่ไหม? สมพรถามอย่างสงสัย ตามหลักการกำจัด
วิทยาหัวเราะและพยักหน้า เขารู้ว่าสมชายไม่มีใครเทียบได้ในเกมไล่จับ แต่เขาไม่สามารถเชื่อได้ว่าสมพรตัวเล็กๆ แข็งแรงที่สุด สมชายก็หัวเราะเสียงดัง
พวกคุณหัวเราะทำไม? สมพรถามเพื่อน
สมพร คุณจริงๆ คิดว่าคุณแข็งแรงกว่าฉันและสมชายใช่ไหม? วิทยาถามเพื่อนอย่างหัวเราะ
ใช่! แล้วมันจะไม่ยุติธรรมเลยหรือ! ฉันไม่ใช่ชายแท้จริงหรือ?
ได้แล้ว พอพูดเพลงพูดเรื่องกันแล้ว มาทดสอบกันเถอะ! สมชายเสนอ
เราจะทดสอบยังไง? สมพรระแวง เขาเองก็เข้าใจว่าการชนะเพื่อนในการแข่งขันแรงจะไม่ง่าย
ฉันเสนอว่า: เราจะกลิ้งลูกหิมะขนาดใหญ่ไปด้วยกัน แล้วจากนั้นเราจะพยายามดันมันจากที่เดิมทีละคน ใครทำได้ คนนั้นจะแข็งแรงที่สุด วิทยาเสนอ
เห็นด้วย! สมพรตะโกน สมชายก็เห็นด้วย
เด็กชายคนเหล่านี้เริ่มทำงาน พวกเขากลิ้งลูกหิมะเป็นเวลานาน และมันกลายเป็นลูกบอลที่ใหญ่และหนักมาก พวกเขาแทบจะดันมันไปตรงกลางสนามได้เพียงแค่สามคน จากนั้นพวกเขาก็พยายามดันมันจากที่เดิมทีละคน
สมพรได้ลองก่อนเพราะเป็นคนเล็กที่สุด เขาออกแรงดันลูกหิมะซึ่งสูงกว่าหัวของเขาครึ่งหนึ่ง ลูกบอลไม่เคลื่อนจากที่เดิม สมพรมองเพื่อนอย่างผิดหวัง แต่พวกเขาก็ยิ้ม เด็กชายพยายามซ่อนความเสียใจและนั่งลงบนม้านั่ง
ตอนนี้ถึงคิวสมชาย เด็กชายหันหลังไปทางลูกบอล และเท้าเหย踏่อลงในหิมะ เขาออกแรงดันลูกหิมะ แต่ไม่สามารถเคลื่อนมันจากที่เดิมได้ สมชายไม่ค่อยเสียใจ แต่ตัดสินใจสนับสนุนสมพรและนั่งลงข้างๆ เขา
วิทยายืนอยู่ข้างลูกหิมะขนาดใหญ่ ถ้าเขาสามารถเคลื่อนมันได้ เขาจะชนะ! ซึ่งหมายความว่าเขาไม่เพียงแต่สูงที่สุด แต่ยังแข็งแรงที่สุด ดังนั้นเขาจึงเป็นชายแท้จริง!
โดยไม่สงสัยในกำลังของตัวเอง วิทยาดันลูกบอลด้วยมือข้างเดียวอย่างยิ้ม ไม่มีอะไรเกิดขึ้น วิทยาไม่ตกใจ เขาออกแรงดันลูกหิมะด้วยมือและเท้า แล้วลองอีกครั้ง ล้มเหลวอีกครั้ง!
คนโตที่สุดในกลุ่มก็ไม่สามารถเคลื่อนลูกหิมะจากที่เดิมได้! ทุกคนหัวเราะเสียงดัง และวิทยาก็หน้าแดง
คุณรู้ไหม การโต้เถียงที่โง่เง่า ไม่มีใครชนะ! มาเล่นลื่นเขาแทนกันเถอะ! เขากล่าว
ไป! ฉันเป็นคนแรก! สมพร คุณมากับเราไหม? สมชายตะโกนอย่างดีใจ
ไม่ ฉันไม่อยาก เสียงของสมพรมีความเศร้าโศกผิดปกติ
ได้แล้ว! แล้วนั่งนิ่งและโกรธเพื่อ ส่วนเราจะไปเล่น วิทยาบอก และเขากับสมชายไปที่เนินเขา
แต่สมพรไม่ได้นั่งนิ่งและโกรธเพื่อ ลักษณะนิสัยของเขาคือการต่อสู้ เขายืนขึ้นจากม้านั่งและเดินไปยังลูกหิมะอย่างมั่นใจ เขาใช้เวลานานพยายามเคลื่อนสิ่งนั้น แต่ก็ไร้ผล ทำไงดี? แล้วเขาไม่ใช่ชายแท้จริง ไม่ใช่ผู้ปกป้องหรือ ไม่!
เพราะความหงุดหงิดกับตัวเองและเพื่อน สมพรตัดสินใจทำสิ่งที่เสี่ยง เขาถอยห่างจากลูกหิมะและวิ่งเข้าไปกระโดดลงบนมัน
สำเร็จ! ลูกบอลเคลื่อนจากที่เดิมภายใต้น้ำหนักของสมพร สมพรเองก็บินหน้าลงไปในหิมะ แต่มันไม่ได้ทำให้เขาเสียใจมากนัก เขาลุกขึ้นทันที ทำความสะอาดหิมะที่ติดมา และวิ่งตามเพื่อน
วิทยา! สมชาย! ทำได้แล้ว! ฉันแข็งแรงที่สุด ฉันเคลื่อนมันจากที่เดิมแล้ว! เขาตะโกนไปยังเพื่อนที่พูดคุยกันอยู่ที่เนินเขาน้ำแข็ง
ไม่มีทาง! วิทยาตอบ
ฉันไม่เชื่อ! สมชายตะโกน
แล้วมาดูเอง! และถ้าคุณไม่เชื่อฉัน ให้เรียกสาวน้อยตัวนั้นมา เธอจะบอกว่าลูกบอลเคลื่อนหรือไม่
นั่นเป็นความคิดที่ดี เจน คุณจะมากับเราไหม? วิทยาถามเด็กหญิงในเสื้อแจ็คเก็ตสีแดงที่เพิ่งลื่นลงมาจากเนินเขาและเข้ามาหาเด็กชาย
ไป แล้วต้องทำอะไร? เธอตอบด้วยเสียงที่ดังสดใส
ยืนยันว่าลูกหิมะเคลื่อนที่ สมชายหัวเราะ และเด็กชายคนเหล่านี้วิ่งตามสมพรไปยังลูกหิมะ
สมพรส่องแสงแห่งความสุข เขาจับมือเจนและนำเธอไปยังลูกบอล เด็กหญิงศึกษาหิมะที่ถูกบีบอัดอย่างระมัดระวัง แต่เธอยังคงมีข้อสงสัย
คุณทำได้ยังไง? เธอถามสมพรโดยหลับตา
ลับสูตร! เขาตัดสินใจ ไม่ต้องให้เพื่อนสามารถทำซ้ำสถิติของเขา
มีใครช่วยไหม? วิทยาถาม เข้ามาใกล้และกอดเพื่อนไหล่
ฉันทำเองนะ เชื่อไหม? สมพรตอบ มองวิทยาตรงในสายตา
คุณให้คำสัญญาของชายแท้จริงหรือ? วิทยาถาม
ให้! สมพรตะโกนทันที และแก้มของเขาก็แดงจากความอับอาย
แล้ว "คณะกรรมการหิมะ" จะพูดอะไร? สมชายผู้ร่าเริงล้อเล่น เข้ามาหาเด็กชาย เจน การตัดสินใจอยู่ที่คุณ คุณคิดอย่างไร?
ฉันคิดว่าเกมของคุณโง่เง่า! แต่สมพรพูดความจริง เขาจะไม่โกหกเพื่อน และจากหิมะ ฉันเห็นว่าลูกบอลเคลื่อนจากที่เดิม
สมพรกระโดดอย่างดีใจ สมชายและวิทยาเข้าร่วมเขา
ฮูเรย์! ตอนนี้ฉันก็เป็นผู้ปกป้องเหมือนพวกคุณ!
แล้วคุณก็มีวันหยุดเร็วๆ นี้ เจนกล่าว เด็กชาย ฉันมีของขวัญสำหรับคุณ
สำหรับทุกคนหรือ? เพื่อนทั้งสามถามพร้อมกัน
สำหรับทุกคน! เด็กหญิงยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ และรีบปั้นลูกหิมะ ยิงตรงหน้าผากสมชาย
อ๊ะ นั่นคือของขวัญของคุณ! โจมตี! วิทยาสั่ง และเด็กชายคนเหล่านี้ก็ร่วมสู้กัน สมพรปกป้องเจนอย่างไรก็ตาม เพราะเธอช่วยให้เขาพิสูจน์ให้เพื่อนเห็นว่าเขาจริงๆ เคลื่อนลูกบอลจากที่เดิม
เขาไม่เคยบอกใครว่าเขาทำได้ยังไง แต่เขาจำไว้ตลอดไป ว่าผู้ชนะไม่ใช่คนที่แข็งแรงที่สุด แต่คนที่ไปจนถึงที่สุด!
