เรื่องราวสุดวิเศษคืออะไร?

พ่อแม่ทั่วโลกมีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกัน เมื่อค่ำคืนมาถึงและเด็กๆ เข้านอนในเตียง พ่อและแม่ ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนในโลก ก็จะเล่าเรื่องราวสุดวิเศษให้ฟัง บางคนคิดเองขึ้นมา บางคนอ่านจากหนังสือ

เรื่องราวมหัศจรรย์ทั้งหมดเริ่มต้นด้วยคำเปิดเรื่องสุดวิเศษ คำเปิดเรื่องคือจุดเริ่มต้น แหล่งกำเนิด มันคือสิ่งที่กำหนดว่าเรื่องราวสุดวิเศษจะเป็นอย่างไร คำเปิดเรื่องของเราคือ:

เด็กหญิงชื่อนิชา เป็นคนอยากรู้อยากเห็นมาก เธออาศัยอยู่ในเมืองใหญ่กับพ่อและแม่ ทุกวันนิชาพยายามเรียนรู้สิ่งใหม่และน่าสนใจให้มากที่สุด เครื่องดูดฝุ่นทำงานอย่างไร? ทำไมแมวถึงร้องเมี่ยว แต่สุนัขถึงเห่า? เมฆลอยไปไหน? คำถามมากมายเต็มไปในหัวเล็กๆ ของเธอ จนพ่อและแม่ไม่ทันตอบเสมอไป

ก่อนนอน แม่มักจะเล่าเรื่องน่าสนใจให้นิชาฟัง แต่เด็กหญิงไม่รีบนอน เธอยังคงหาโอกาสถามแม่เกี่ยวกับทุกสิ่งทั่วโลก

วันนี้แม่จะเล่าเรื่องให้ลูกฟัง แต่ไม่ใช่เรื่องธรรมดา เป็นเรื่องสุดวิเศษ นานมาแล้ว ในอาณาจักรหนึ่ง ในประเทศหนึ่ง... ไม่ใช่แบบนั้น! มีพ่อค้าคนหนึ่ง และเขามีลูกชายสามคน... ไม่ใช่อีกแล้ว! จะเริ่มต้นจากไหนดี?

แม่จะเล่าเรื่องอะไรให้ฟังคะ? นิชาถามกลับ

เรื่องสุดวิเศษ เกี่ยวกับอาณาจักรสุดวิเศษและตัวละครสุดวิเศษ! แม่ตอบ

แล้ว "เรื่องสุดวิเศษ" คืออะไรคะ? เด็กหญิงไม่ยอมหยุดถาม

แล้วเธอ คิดว่าคืออะไร?

ฉันคิดว่าเรื่องสุดวิเศษคือเรื่องเกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตวิเศษและปาฏิหาริย์!

เธอเกือบถูกแล้ว ถ้าพูดในภาษาผู้ใหญ่ มันคือหนึ่งในประเภทของวรรณกรรมพื้นบ้านหรือวรรณคดี ผลงานเรื่องราวที่เป็นเรื่องราวหลัก ส่วนใหญ่เป็นรูปแบบการบรรยาย มีเนื้อหาวิเศษ วีรกรรม หรือเรื่องราวในชีวิตประจำวัน" เธอถูกแล้ว! เรื่องสุดวิเศษคือผลงานเกี่ยวกับตัวละครและเหตุการณ์ที่เป็นจินตนาการ มีการเกี่ยวข้องกับพลังวิเศษและจินตนาการ มันอาจเป็นเรื่องพื้นบ้านหรือวรรณคดี และเนื้อหาของมันอาจเป็นวิเศษหรือเรื่องในชีวิตประจำวัน

ฉันไม่เข้าใจเลย นี่เป็นคำจำกัดความที่ซับซ้อนมาก ฉันไม่เข้าใจอะไรเลย

ตอนนี้แม่จะอธิบายให้ฟัง จำได้ไหมว่าเราอ่านเรื่องสุดวิเศษเกี่ยวกับปลาทองคำ?

ใช่ค่ะ ฉันชอบมันมาก นั่นคือเรื่องที่คนแก่จับปลา แล้วปลามันจะทำให้ความปรารถนาของเขาสำเร็จ

ใช่ ถูกต้องทั้งหมด เรื่องสุดวิเศษนี้เป็นผลงานของผู้เขียน ซึ่งหมายความว่าเป็นวรรณคดี ผู้เขียนคิดค้นมันขึ้นมา นั่นคือ อเล็กซานเดอร์ เซอร์เกเยวิช พุชกิน นักเขียนชาวรัสเซียที่มีชื่อเสียง

ฉันจำได้ เรื่องสุดวิเศษทั้งหมดมีผู้เขียนหรือเปล่า?

มีเรื่องสุดวิเศษบางเรื่องที่ทุกคนรู้จัก แต่ไม่มีผู้เขียน เรียกว่าเรื่องพื้นบ้าน วรรณกรรมพื้นบ้าน ตัวอย่างเช่น "บ้านของกระต่าย" จำได้ไหม?

ใช่ค่ะ นั่นคือเรื่องที่สุนัขจิ้งจอกหลอกกระต่าย! รอสักครู่ แม่ค่ะ... ถ้าเรื่องสุดวิเศษไม่มีผู้เขียน แล้วแม่จะเล่าให้ฉันฟังได้ไง? นั่นหมายความว่าแม่คือผู้เขียนหรือ?

สามารถพูดได้อย่างนั้น เรื่องสุดวิเศษพื้นบ้านถูกส่งต่อจากคนหนึ่งไปยังอีกคนหนึ่ง จากปากหนึ่งไปยังปากอื่น มันเปลี่ยนแปลงไปบ้าง แต่เนื้อเรื่องยังคงเหมือนเดิม ดังนั้นทุกคนที่เล่าเรื่องสุดวิเศษพื้นบ้านก็เป็นผู้เขียนเล็กน้อย!

เรื่องสุดวิเศษแตกต่างจากเรื่องอื่นๆ ตรงไหน?

ที่นี่ทุกอย่างง่ายดาย ในเรื่องสุดวิเศษ เนื้อเรื่องมักจะไม่เป็นจริง มันเป็นจินตนาการ ประดิษฐ์ขึ้น บ่อยครั้งเป็นวิเศษ แต่ถ้าในเรื่องราวพูดถึงเหตุการณ์จริง มันก็เป็นตำนาน ประวัติศาสตร์ หรือเรื่องราวแล้ว

ว้าว! ตอนนี้ฉันรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเรื่องสุดวิเศษแล้ว!

ดีแล้ว ตอนนี้จะนอนหรือยัง?

โอ้! ไม่! ฉันลืมถามว่า คำว่า "เรื่องสุดวิเศษ" มาจากไหนกันแน่?

คำนี้เป็นคำโบราณและเป็นภาษารัสเซีย มันมาจากคำว่า "บอก" ซึ่งหมายความว่า "เล่าเรื่อง" "บ่งชี้"

แต่นั่นไม่ใช่ความหมายเดียวกันเลย!

เมื่อหลายศตวรรษที่แล้ว เรื่องสุดวิเศษถูกเรียกว่าเรื่องราว ข่าวสาร รายงานต่างๆ และแม้แต่การสำรวจสำมะโนประชากร! และเรื่องราวมหัศจรรย์ที่น่าประหลาดใจในสมัยนั้นเรียกว่าเรื่องเตือนใจ

แล้วเรื่องสุดวิเศษจึงกลายเป็นเรื่องสุดวิเศษได้ไง?

ฉันอ่านว่า ในศตวรรษที่ 17-18 คนมีฐานะต่างๆ ก็คิดค้นชีวประวัติที่ไม่น่าเชื่อให้ตัวเอง พวกเขาประดิษฐ์สิ่งต่างๆ ที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับพวกเขา เพื่อให้ดูน่าประทับใจในสังคม มันกลายเป็นแฟชั่น และชีวประวัติเหล่านี้ก็เริ่มเรียกว่าเรื่องสุดวิเศษเช่นกัน แล้วต่อมาเรื่องสุดวิเศษก็หมายถึงทุกสิ่งที่ประดิษฐ์ขึ้น ไม่เป็นจริง และวิเศษ

ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว!

เอาล่ะ ถึงเวลานอนแล้ว ราตรีสวัสดิ์ นิชา! ขอให้เธอฝันถึงเรื่องสุดวิเศษที่น่าสนใจที่สุด

ราตรีสวัสดิ์ แม่!

นิชานอนหลับสนิท และเธอฝันถึงเรื่องสุดวิเศษต่างๆ มากมาย หมาป่าสีเทามาหาเธอ ฟันกรัก และพูดว่า "เรื่องสุดวิเศษเป็นเท็จ แต่มีข้อสังเกตอยู่ในนั้น" และนิชาหัวเราะตอบกลับ

หมีเข้ามาหาเด็กหญิง หมีบอกว่าเขาเป็นนักเล่าเรื่อง และเรื่องสุดวิเศษเหมือนน้ำผึ้ง "เรื่องสุดวิเศษเป็นสิ่งที่ยอดเยี่ยม ฟังแล้วหวาน" นิชาไม่เข้าใจมากนัก แต่เธอชอบน้ำผึ้งที่หวาน และเธอเห็นด้วยกับหมี เธอยังเล็กเกินไปที่จะโต้เถียงกับหมีตัวใหญ่

แล้วทุกอย่างก็หมุนวน วนไป และปนเปกันไป คนแก่ที่ทะเลสีน้ำเงินจับปลาสุนัขจิ้งจอกด้วยเบ็ด และปลาทองคำขโมยบ้านของกระต่าย

แล้วแม่ของนิชาก็ปรากฏตัวในฝันและพูดว่า "เรื่องสุดวิเศษเล่าได้เร็ว แต่การทำงานไม่เร็ว"

นิชาตื่นขึ้นมา และนอกหน้าต่างแล้วพระอาทิตย์ส่องแสง เธอลุกขึ้นจากเตียงและคิดว่า "ฝันสุดวิเศษที่ฉันฝันมาวันนี้! ฉันจะไปเล่าให้แม่และพ่อฟัง ตอนนี้ฉันก็จะเป็นนักเล่าเรื่องสุดวิเศษแล้ว!"

เรื่องสุดวิเศษของนิชาเพิ่งจะเริ่มต้น แต่เรื่องของเราก็จบลงแล้ว เรื่องราวมหัศจรรย์จบลงด้วยคำปิดเรื่อง นี่จะเป็นคำปิดเรื่องของเรา "ความจริงไม่สามารถตามเรื่องสุดวิเศษได้ เราเล่าเรื่องสุดวิเศษต่างๆ มากมาย แต่ความจริงไม่ใช่เรื่องสุดวิเศษ คุณไม่สามารถเอาคำออกจากมันได้"

นี่จะเป็นคำปิดเรื่องของเรา เรื่องราวจริงมีขอบเขตเสมอ แต่เรื่องสุดวิเศษไม่มี มันถูกกำหนดโดยจินตนาการของเราเท่านั้น ทุกคนสามารถคิดค้นเรื่องสุดวิเศษของตัวเองและกลายเป็นผู้เขียนวิเศษ ต้องมีความกล้าหาญและจินตนาการเล็กน้อยเท่านั้น ทุกอย่างจะสำเร็จ เขียนเรื่องสุดวิเศษเถิด เพื่อน ด้วยเรื่องสุดวิเศษชีวิตจะน่าสนใจ สนิทสนม และสนุกสนานมากขึ้น