เรื่องราวของต้นแอปเปิล

เรื่องราวสวยงามนี้เกิดขึ้นในสวนของโรงเรียนทั่วไปในฤดูใบไม้ผลิ ในวันพฤษภาคมที่อากาศอบอุ่น นักเรียนหลายคนมาถึงสวนของพวกเขาเพื่อปลูกต้นไม้อีกต้นหนึ่ง

ในสวนนี้มีต้นสน ต้นเมเปิล ต้นสน ต้นสปรูซ ต้นเบิร์ช ต้นโรวัน ต้นสน ต้นสาลวน ต้นไลแลค และต้นสน เด็กๆ จึงตัดสินใจว่าสวนที่สวยงามและดูแลอย่างดีของพวกเขาขาดแคลนต้นแอปเปิลเท่านั้น ต้นกล้าสูงและดูเหมือนจะแข็งแรง

เด็กๆ ปลูกต้นแอปเปิลตัวน้อยใกล้กับขอบป่า โดยมีต้นสน ต้นเมเปิล และต้นโรวันเติบโตอยู่ข้างๆ และทันทีที่ผู้คนออกจากสวน ต้นไม้ก็ตื่นขึ้นและพูดคุยกัน

ดูสิ มหัศจรรย์นี่คืออะไร ใครคุณ

ต้นสนที่สวยงามถามด้วยความสนใจอย่างมาก

โอ้ มีอะไรที่น่าสนใจเกี่ยวกับเธอ ต้นไม้ "สีเทา" ธรรมดาอีกต้นหนึ่ง ซึ่งไม่สามารถตกแต่งสวนของเราได้ดีกว่าฉัน

ต้นโรวันพูดด้วยความไม่พอใจที่ชัดเจน

แล้วใครคุณล่ะ

ต้นสนไม่ยอมแพ้

ฉันคือต้นแอปเปิล

ต้นกล้าพูดเบาๆ

ก็ได้ ต้นแอปเปิลนั้นไม่เลวร้าย

ต้นสนสรุป ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นผู้อาวุโส

แล้วคุณจะทำให้เราประหลาดใจได้อย่างไร ที่รักต้นแอปเปิล บางทีคุณอาจมีกลิ่นหอมเหมือนไลแลคของเรา หรือบานสะพรั่งเหมือนสาลวนของเรา หรือบางทีคุณอาจมีลูกเบอร์รี่สีแดงสดใสเหมือนโรวันที่ไม่มีใครเทียบได้ของเรา

อืม ไม่ได้

ต้นโรวันรีบโต้แย้งเพราะการเปรียบเทียบที่ดูเหมือนจะดูถูกเธอ

ต้นแอปเปิลตัวน้อยเพียงแต่ลดกิ่งก้านเล็กๆ ของเธอลงสู่พื้นดินจากความอาย

ฉันไม่รู้

เธอตอบเบาๆ เธอไม่คุ้นเคยกับการได้รับความสนใจจากต้นไม้ทั้งหมดรอบๆ เธอ และเธอจริงๆ ไม่รู้เรื่องตัวเอง วิธีการบานของเธอ ใบไม้ของเธอเป็นอย่างไร และจะมีผลไม้หรือไม่ แต่รอบๆ เธอมีต้นไม้ที่สวยงามและแปลกตาเหลือเกิน โดยเฉพาะต้นสนที่สวยงามนี้ - สูงใหญ่ แข็งแรง และสวยงามมาก

เราจะเห็นว่าจะเป็นอย่างไร

ต้นสนพูดเพียงเท่านั้น ต้นไม้ต่างมองหากันด้วยความผิดหวังที่ชัดเจน เพราะเห็นได้ว่าพวกเขาต้องการเห็นสิ่งพิเศษในสวนของพวกเขา เพื่อให้ผู้มาเยี่ยมชมมากขึ้นในแต่ละครั้ง เพราะมันเป็นเรื่องที่ดีที่ได้เห็นสายตาที่ตื่นตาตื่นใจรอบตัวเรา

เวลาผ่านไป ฤดูร้อนเปลี่ยนเป็นฤดูใบไม้ร่วงที่เย็นสบาย หลังจากนั้นฤดูหนาวก็มาเร็ว ปกคลุมต้นไม้ทั้งหมดด้วยผ้าห่มที่อบอุ่นและขาวสะอาด และฤดูใบไม้ผลิก็มาถึงอีกครั้ง ต้นไม้เริ่มตื่นขึ้นจากการนอนหลับ เต็มไปด้วยสีสัน พลัง และกลิ่นหอม

แต่ต้นแอปเปิลยังคงเกือบไม่เปลี่ยนแปลง ต่อมาปรากฏบนเธอเพียงเล็กน้อย ใบไม้ธรรมดาที่ไม่มีอะไรพิเศษเติบโตขึ้นมา ไม่มีดอกไม้หรือผลไม้บนเธอ เธอสังเกตเห็นได้บ่อยขึ้นว่าต้นไม้ข้างเคียงมองเธออย่างไร บางต้นมีความผิดหวังที่ชัดเจน บางต้นไม่สนใจ และบางต้นมีความไม่ชอบ

เพียงต้นสนเท่านั้นที่ไม่แสดงความรู้สึกเชิงลบ และทุกวันต้นแอปเปิลตัวน้อยก็เข้าใจมากขึ้นว่าเธอชอบเขามากขึ้นเรื่อยๆ แข็งแรง ดุร้าย และสง่างาม

เมื่อสิ้นสุดฤดูร้อน มงกุฎของเขาอาจทำให้ต้นไม้ใดๆ ในบริเวณนั้นอิจฉา เด็กๆ มักจะวิ่งไปที่สวนเพื่อซ่อนตัวจากแสงแดดที่ร้อนแรงหรือหยดน้ำฝน

แต่ในสวนมีต้นไม้อีกต้นหนึ่งที่สามารถเรียกได้ว่าเป็น "จุดเด่น" ของสวน นั่นคือต้นโรวัน สวยงาม สง่างาม สดใส และกล้าหาญอย่างไม่น่าเชื่อ ไม่มีใครสามารถเสนอความรักให้เธอได้ เพราะเธอคิดว่าทุกคนไม่สมควรได้รับความสนใจของเธอ ยกเว้นต้นสนที่สวยงาม ซึ่งเธอรักมัน และต้นสนบางครั้งก็มองต้นโรวันอย่างไม่รู้ตัว และจะไม่มองได้อย่างไร

เมื่อฤดูใบไม้ร่วงมาถึง ไม่มีต้นไม้ใดในสวนที่สามารถเทียบความสวยงามของเธอได้ ใบไม้สีส้มแดงสดใส ซึ่งมีลูกเบอร์รี่สีสดใสเหมือนกัน และความสวยงามนี้มาพร้อมกับต้นโรวันจนถึงฤดูหนาว

แม้แต่ใต้ผ้าคลุมหิมะสีขาว ลูกเบอร์รี่สีแดงก็ยังคงสดใส ตั้งแต่ฤดูใบไม้ร่วงจนถึงฤดูหนาวลึก เพียงต้นโรวันเท่านั้นที่ได้รับความสนใจอย่างมากมาย ในตอนแรก เด็กๆ และผู้ใหญ่มาดูเธอ จากนั้นกระเป๋าของนกที่ไม่สามารถอยู่นิ่งได้ก็ไม่มีความสงบสุข

และเพียงต้นแอปเปิลตัวน้อยเท่านั้นที่สังเกตการเปลี่ยนแปลงทั้งหมดของต้นไม้จากด้านข้าง เธอไม่มีอะไรจะตอบหรือแสดง และดูเหมือนว่ามันจะเป็นเช่นนี้ตลอดไป

แต่วันหนึ่งในช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วง เมื่อไม่มีใบไม้เหลืออยู่บนต้นไม้ใดๆ ในสวน เด็กนักเรียนคนเดียวกันที่เคยปลูกเธอมาพร้อมกับครูอาจารย์ พวกเขามองต้นไม้ด้วยความโกรธและเสียใจ

น่าเสียดาย แต่ดูเหมือนว่าต้นแอปเปิลของเราจะไม่สามารถทนต่อฤดูหนาวนี้ได้ เธออ่อนแอและไม่สามารถปรับตัวให้เข้ากับสถานที่ใหม่ได้ดี

ครูอาจารย์พูด

แล้วจะเกิดอะไรกับเธอถ้าเธอไม่สามารถทนต่อความหนาวได้

เด็กชายที่อยากรู้อยากเห็นและเห็นอกเห็นใจถาม ขณะที่เขาลูบต้นแอปเปิลเบาๆ บนกิ่ง

จากนั้นเราจะต้องขุดมันออกและปลูกต้นไม้อื่น

ครูอาจารย์ตอบและนำเด็กๆ กลับไปที่โรงเรียน

เด็กชายคนนั้นยืนอยู่ข้างต้นแอปเปิล เหมือนกับว่าเขาสัมผัสความเจ็บปวดทั้งหมดที่ต้นไม้อ่อนแอนี้รู้สึกจากคำพูดของครูอาจารย์ เขาโอบกอดต้นแอปเปิลที่ลำต้นและพูดเบาๆ กับเธอ

โปรดอย่าแข็งตัวในฤดูหนาวนี้ ฉันเชื่อว่าคุณจะบานออกอีกครั้ง และจะเติบโตในสวนของเราเป็นเวลานาน เจอกันในฤดูใบไม้ผลิ

ก่อนที่จะหลับลึกในฤดูหนาว ต้นแอปเปิลตัวน้อยขอร้องและวิงวอนให้ฤดูหนาวเมตตาเธอ และฤดูหนาว เมื่อได้ยินคำขอของเธอ ก็ช่วยเหลือ ปกคลุมต้นไม้ด้วยผ้าห่มขนห่านหนา และด้วยเหตุนี้จึงช่วยชีวิตต้นแอปเปิลจากความหนาวเย็นที่รุนแรง

ต้นแอปเปิลฝันว่าเธอยืนอยู่ทั้งหมดในสีขาว เหมือนหิมะ แต่หิมะบนเธอไม่ละลาย แม้ว่าฤดูใบไม้ผลิจะมาถึงและอากาศค่อนข้างอบอุ่น และรอบๆ เธอมีความตื่นตาตื่นใจและความประหลาดใจที่เงียบสงบ

เมื่อตื่นขึ้น ต้นแอปเปิลตระหนักว่านี่ไม่ใช่ความฝัน แต่เป็นความเป็นจริง เธอจริงๆ ยืนอยู่ทั้งหมดในสีขาว แต่นี่ไม่ใช่หิมะ แต่เป็นดอกไม้สีขาวสะอาด ซึ่งห่อหุ้มกิ่งก้านอ่อนแอของเธอด้วยดอกแอปเปิลที่สวยงาม และกลิ่นหอมจากดอกไม้เหล่านี้คืออะไร

ทุกสิ่งรอบๆ มีกลิ่นหอม ต้นไม้ข้างเคียงปรากฏตัวต่อหน้าต้นแอปเปิลด้วยความสับสนอย่างสิ้นเชิง ยังคืนเธอแทบจะมีชีวิตอยู่ แต่ฤดูใบไม้ผลิมาถึงและต้นไม้ดูเหมือนว่าถูกเปลี่ยนไป ทุกคนชื่นชมความสวยงามที่ผิดปกติของต้นแอปเปิล ทั้งหมด ยกเว้นต้นโรวัน เธอไม่สามารถให้อภัยได้ว่ามีใครสามารถเอาชนะความสวยงามของเธอได้

ไม่เป็นไร เร็วๆ นี้จะถึงเวลาของฉัน ฤดูใบไม้ร่วงจะมาถึง และจากนั้นเราจะเห็นว่าใครสวยกว่า

ต้นโรวันพูดซ้ำแล้วซ้ำเล่าทุกครั้งที่เธอได้ยินการตอบรับที่ตื่นตาตื่นใจต่อต้นแอปเปิล

และต้นแอปเปิลตัวน้อยเพียงแต่บานออกและเงียบเสียงต่อการชมเชยแต่ละครั้ง และต่อสายตาที่ตื่นตาตื่นใจของต้นสนที่สวยงาม เธอก็ปิดกิ่งก้านของเธอด้วยความอาย ซึ่งทำให้เขาหลงใหลเธอมากขึ้น

ฤดูร้อนที่ร้อนแรงผ่านไป และในที่สุดฤดูใบไม้ร่วงก็มาถึง ต้นไม้ทั้งหมดเริ่มเปลี่ยนชุดสีเขียวของพวกเขาเป็นสีทองและแดง และต้นแอปเปิลก็ไม่มีข้อยกเว้น ใบไม้ของเธอไม่แตกต่างกันในสีสัน

ซึ่งทำให้คู่แข่งของเธอ ต้นโรวัน พอใจมาก นี่คือช่วงเวลาของต้นโรวัน เธอปล่อยใบไม้สีส้มแดงของเธอออกมา และเหมือนพัดลม ลูกเบอร์รี่สีสดใสของเธอ ชุดของเธอท้าทายต้นแอปเปิลและดึงดูดต้นสนที่สวยงาม ไม่มีใครเท่าเทียมต้นโรวันในความสดใสของชุดของเธอ

ในวันฤดูใบไม้ร่วงที่สดใสนั้น มีคนจำนวนมากมาที่สวน ผู้ใหญ่และเด็กๆ เดินเล่นในสวนและชื่นชมต้นไม้ในฤดูใบไม้ร่วง และจู่ๆ เด็กชายคนเดียวกันที่เคยโอบกอดต้นแอปเปิลมาก่อน วิ่งไปหาเธอและตะโกนใส่เพื่อนๆ ของเขา

พวกเรา ดูสิ แอปเปิลบนต้นแอปเปิลของเราสุกแล้ว

เด็กๆ ทั้งหมดวิ่งไปหาต้นแอปเปิลเพื่อดูสิ่งมหัศจรรย์นี้ด้วยตาของตัวเอง และจริงๆ แล้ว ในใบไม้สีเหลืองเขียว แอปเปิลสีแดงอร่อยก็ส่องแสง เด็กๆ เหยียดมือไปยังกิ่งของต้นแอปเปิล และแต่ละคนเก็บแอปเปิลสำหรับตัวเอง

ในชั่วพริบตาถัดไป เด็กๆ ก็กัดแอปเปิลอย่างอร่อย แอปเปิลกลับกลายเป็นน้ำหวานและหวาน น้ำหลั่งไหลลงมาจากคางของเด็กแต่ละคน พวกเขาชื่นชมผลไม้แอปเปิลอย่างตื่นตาตื่นใจและไม่สามารถหยุดได้

เมื่อเห็นสิ่งนี้ ต้นโรวันก็แดงจากความโกรธและอิจฉา เพราะต้นแอปเปิลสามารถดึงดูดความสนใจของทุกคนอีกครั้ง จากความโกรธ เธอตัดสินใจที่จะพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่าเธอมีลูกเบอร์รี่ที่อร่อยและสวยงาม และเธอก็ทำให้ลูกเบอร์รี่สีแดงของเธอหลุดออกจากกิ่ง เด็กชายที่วิ่งผ่านไปหยุดลง มองดูลูกเบอร์รี่ที่หลุดลงมา

ว้าว

เด็กชายตะโกนและเก็บลูกเบอร์รี่สีสดใส ต้นโรวันยิ้มอย่างพอใจและความภูมิใจของเธอก็กลับมา เด็กชายเก็บลูกเบอร์รี่หนึ่งลูกและส่วนหนึ่งเข้าปากอย่างสนุกสนาน และจากนั้นใบหน้าของเขาก็บิดเบี้ยวจากความรังเกียจ

อืม มันขมขื่นแค่ไหน

เด็กชายตะโกนและถ่มน้ำลายลูกเบอร์รี่ที่เคี้ยวแล้วลงพื้น

นี่คือลูกเบอร์รี่สำหรับนก

เด็กชายที่ฉลาดสรุป และวิ่งไปหาต้นแอปเปิลที่ทุกคนชอบแล้วเพื่อแอปเปิลอีกรอบ

เมื่อต้นโรวันอยู่คนเดียว โดยไม่มีความสนใจที่เธอคุ้นเคย เพียงแล้วเธอก็เข้าใจว่าต้นแอปเปิลรู้สึกอย่างไรตลอดเวลาที่เธอไม่มีใครต้องการและไม่น่าสนใจ และเธอก็แค่ถอนหายใจเบาๆ

และต้นแอปเปิลตัวน้อยยังคงถูกล้อมรอบด้วยเด็กๆ ที่ต้องการลิ้มรสผลไม้อร่อยและหวานของเธอจนถึงปลายฤดูใบไม้ร่วง และต้นไม้รอบๆ มองเธอด้วยความเคารพและชื่นชม และต้นสนที่สวยงามทำทุกอย่างเพื่อดึงดูดความสนใจและทำให้สาวน้อยที่สวยงามคนใหม่ชอบใจ

เขาชมตัวเองและแสดงพลังอันมหาศาลของเขา แต่เขาไม่สามารถสนใจต้นแอปเปิลอ่อนแอได้ เพราะเธอหลงใหลในต้นเมเปิลหนุ่มและสง่างามแล้ว ต้นเมเปิลสามารถชนะหัวใจของสาวน้อยสวยงามมานาน

ในการนอนหลับฤดูหนาวครั้งนี้ พวกเขาหลับลงอย่างอ่อนโยน โดยมัดกิ่งก้านของพวกเขาเข้าด้วยกัน