วันหนึ่งเด็กหญิงตัวน้อยชื่อนาดีย์กำลังเดินเล่นในสวนสาธารณะกับแม่ของเธอ ในมือของนาดีย์มีตุ๊กตาหมูน้อยที่เธอรักที่สุด ชื่อว่าตุ๊กตาหมู ซึ่งมีลูกบอลสีเขียวเล็กๆ อยู่ในเท้า
เด็กหญิงคนนี้พาตุ๊กตาหมูไปทุกที่เสมอ หลังจากวิ่งเล่นไปตามทางเดินในสวนและเหนื่อยแล้ว แม่กับเด็กหญิงก็ซื้อไอศกรีมมากินและนั่งพักผ่อนบนม้านั่ง หลังจากสนุกสนานกับของหวานของพวกเขา พวกเขาตัดสินใจกลับบ้าน แต่พวกเขาลืมตุ๊กตาหมูไว้บนม้านั่ง
เมื่อเย็นเริ่มมืด พระจันทร์ที่ออกมาจากเบื้องหลังเมฆก็ส่องแสงให้กับสวนสาธารณะในตอนเย็น และเห็นตุ๊กตาหมูที่นอนอยู่บนม้านั่ง แสงจันทร์อ่อนๆ สัมผัสตุ๊กตา และทำให้มันมีชีวิตขึ้นมา แต่พระราชินีแห่งคืนไม่ชอบสีสันที่สดใส จึงเอาสีทั้งหมดที่ตุ๊กตาหมูถูกทาไปแล้ว
ตุ๊กตาหมูรู้สึกเศร้าใจมาก เพราะเขาแน่ใจว่านาดีย์จะกลับมาหาเขาในตอนเช้า แต่ในสภาพเช่นนี้เธอจะไม่รู้จักเขา และจะร้องไห้ เขาจึงตัดสินใจหาสีของเขา กระโดดลงจากม้านั่ง และวิ่งออกจากสวน
เขาพบหนูตัวน้อย สุนัขสีดำตัวน้อย และนกกา ตุ๊กตาหมูถามพวกเขาทั้งหมด แต่พวกเขาเพียงแค่ส่ายหัว ไม่รู้ว่าจะช่วยตุ๊กตาที่น่าสงสารนี้ได้อย่างไร
ตุ๊กตาหมูวิ่งไปที่สี่แยกที่มีการจราจรหนาแน่น และหยุดลง สัญญาณไฟจราจรที่สว่างไสวอยู่ตรงหน้า มีตาสว่างสดใส บนสัญญาณไฟจราจรขนาดใหญ่มีสามสีที่ติดอยู่: แดง เหลือง และเขียว และมีสัญญาณไฟจราจรขนาดเล็กกว่าที่มีตัวอักษรสีแดงและสีเขียว สีเหล่านี้เหมือนกับสีที่ตุ๊กตาหมูมีมากเลย จึงร้องไห้อย่างเศร้า
ลูกแมวสามสีตัวน้อยชื่อวัสกาเดินผ่านมา เสียงร้องไห้ของตุ๊กตาหมูทำให้เขาเศร้าใจ เขาเป็นคนใจดีและเมตตา ไม่สามารถปล่อยให้ใครอยู่ในความยากลำบาก เขายังช่วยให้คนข้ามถนน เด็กน้อยหรือผู้สูงอายุ และแม้แต่คนที่มีปัญหาด้านสายตา
หลังจากฟังเรื่องราวของตุ๊กตาหมู วัสกากล่าวว่าเขาจะช่วยและพาเขาไปหาเจ้าของของเขา ซึ่งเป็นศิลปิน และแน่นอนว่าเขามีสีทาหลายสี แต่ก่อนอื่น ตุ๊กตาหมูต้องเรียนรู้กฎการข้ามสี่แยกที่มีการจราจรหนาแน่น
ลูกแมวบอกว่า ถ้าไฟแดงติด ต้องยืนและรอ แต่เมื่อไฟเขียวติด ถึงจะข้ามถนนได้ พวกเขาข้ามถนนหลายครั้ง และตุ๊กตาหมูก็เรียนรู้ทั้งหมด หลังจากเรียนรู้บทเรียนนี้แล้ว ลูกแมววัสกาพาเพื่อนใหม่ของเขากลับบ้าน ที่นั่นศิลปินใจดีรอเขาอยู่
เมื่อรู้เรื่องราวที่เศร้าใจของตุ๊กตาหมู ศิลปินก็ช่วยเขาด้วยความยินดี และทาสีให้เขาด้วยสีสันที่สดใส ทำให้เขาสวยงามยิ่งขึ้น
ตุ๊กตาหมูวิ่งกลับไปยังสวน เมื่อเพิ่งรุ่งสาง เขาปีนขึ้นไปบนม้านั่ง และรอเจ้าของที่รักของเขา เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้นสูงขึ้น ตุ๊กตาหมูได้ยินเสียงหวานของนาดีย์ และยิ้มออกมา เขาจะจำคืนที่ผ่านมาและบทเรียนจากเพื่อนใหม่ของเขา ลูกแมววัสกา ไว้ตลอดไป
