ในร้านขายของเล่นขนาดใหญ่มหาศาลแห่งหนึ่ง มีชุมชนของเล่นหลากหลายชนิดอาศัยอยู่ด้วยกัน ของเล่นทั้งหมดนั้นฝันถึงเพียงสิ่งเดียวเท่านั้น คือให้มีคนซื้อไปและให้เด็กๆ เล่นด้วย เพราะของเล่นรู้สึกเศร้าใจมากในร้านค้า พวกเขาดีใจอย่างมากทุกครั้งที่มีลูกค้าเข้ามาในร้าน แน่นอนว่าของเล่นไม่ควรแสดงให้คนเห็นว่ามันมีชีวิต สามารถเคลื่อนไหว และพูดได้ แต่ของเล่นพูดคุยกันเองเมื่อร้านปิดลง
บนชั้นวางหนึ่งในร้านนั้น มีเจ้าหญิง อัศวิน และมังกรอาศัยอยู่ด้วยกัน และในวันหนึ่ง พวกเขาก็เริ่มทะเลาะกันว่าใครดีที่สุด
ไม่มีอะไรต้องโต้เถียง แน่นอนว่าไม่มีตุ๊กตาใดที่ดีเท่าฉัน
เจ้าหญิงพูดอย่างหยิ่ง
คุณคิดผิด ฉันดีกว่าคุณมาก ดูสิ เกราะของฉันเงาวับวาบ ไม่มีใครมีเหมือนฉัน
อัศวินพูดขัดจังหวะเจ้าหญิงอย่างใจร้อน
ไม่ใช่เลย ฉันคือของเล่นที่ดีที่สุดในร้านนี้ ดูสิ ฉันมีปุ่มมากมายหลากหลายชนิด ฉันสามารถร้องเพลงและพูดได้
มังกรพูดอย่างแน่วแน่
แล้วเราจะรู้ได้อย่างไรว่าใครดีที่สุด
เจ้าหญิงถาม
ง่ายมาก ใครที่ถูกซื้อไปก่อน คนนั้นจะเป็นของเล่นที่ดีที่สุด
มังกรเสนอแนวคิดนี้ขึ้นมา
ของเล่นจึงเริ่มรอคอยว่าจะเมื่อไรถึงจะมีคนซื้อ แต่สัปดาห์ผ่านไป สองสัปดาห์ผ่านไป แต่ไม่มีใครซื้อพวกเขา จึงตัดสินใจใช้กลเล็กน้อยและปรับปรุงรูปลักษณ์ของตัวเอง เจ้าหญิงหาโบว์ขนาดใหญ่มากมายในร้านและสวมใส่ทั้งหมด เธอดูเหมือนต้นคริสต์มาสแล้ว
ลูกค้าทั้งหมดในร้านหัวเราะเยาะตุ๊กตาเจ้าหญิง เพราะการสวมใส่โบว์จำนวนมากทำให้เธอกลายเป็นตัวหัวเราะของทุกคน
อัศวินเห็นว่าเด็กชายหลายคนซื้อรถแปลงร่าง จึงตัดสินใจแกล้งทำเป็นรถแปลงร่าง เขาพยายามแสดงการแปลงร่างเป็นยานพาหนะอย่างไม่ชำนาญและไม่เหมาะสม แต่ดูเหมือนเป็นกองขยะมากกว่ารถยนต์ ลูกค้าในร้านไม่สามารถเข้าใจว่าสิ่งนั้นคืออะไร
มังกรสังเกตเห็นว่าเด็กๆ ชอบตุ๊กตาที่พูดได้ จึงเริ่มกดปุ่มอย่างต่อเนื่องและพูดเรื่อยๆ แต่คนไม่ชอบเสียงดังนั้น และของเล่นอื่นๆ ก็โวยวายกับมันบ่อยครั้ง
ของเล่นทั้งหมดที่อยู่บนชั้นอื่นๆ ถูกซื้อไปอย่างสนุกสนาน แต่เจ้าหญิง มังกร และอัศวินไม่ถูกซื้อ พวกเขาอยากให้ถูกซื้อมากจนเกินไป จึงทำให้ตัวเองกลายเป็นสิ่งประหลาดที่ไม่มีใครชอบ
แต่พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่าปัญหาอยู่ที่การ "ปรับปรุง" ของตัวเอง พวกเขาคิดว่าตัวเองตกแต่งไม่ดี จึงยังคงทำให้ตัวเองน่าเกลียดต่อไป
วันหนึ่ง ครอบครัวหนึ่งเข้ามาในร้านขายของเล่น มีลูกสามคน สองเด็กชายและเด็กหญิงตัวเล็ก เมื่อพวกเขาเข้าไปที่ชั้นวางที่มีของเล่นสามตัวของเรา พวกเขาก็ตกใจ
นี่มันอะไรกันเนี่ย
เด็กชายคนหนึ่งถาม
แปลก ๆ ชั้นนี้เคยมีเจ้าหญิงสวยงาม มังกร และเจ้าชายอยู่ แต่นี่มันอะไรกันเนี่ย ฉันไม่รู้เลย
พนักงานร้านตอบและรีบเอาของเล่นออกจากชั้น
เจ้าหญิงเริ่มเอาโบว์ออกจากตัวเองอย่างเงียบ ๆ
รอ รอ ฉันต้องการของเล่นนี้
เด็กหญิงพูดเมื่อเห็นของเล่นที่ไม่มีโบว์มากมายในมือพนักงาน
มังกรหยุดส่งเสียงดังอย่างต่อเนื่อง อัศวินก็ยืนตรงอย่างสงบ
เราจะเอามังกรและอัศวินที่ยอดเยี่ยมนี้
เด็กชายทั้งสองพูดพร้อมกัน
พนักงานร้านมองไปที่ของเล่นที่เขาต้องการทิ้ง และไม่รู้จักมัน ตรงหน้าเขาคือเจ้าหญิง มังกร และอัศวินที่เขาเคยวางไว้บนชั้นเดียวกัน
เขาเอาของเล่นไปที่แคชเชียร์และขายให้ผู้ซื้อ เด็กๆ เอาของเล่นกลับบ้านและเล่นกับมันตลอดเวลา เมื่อถึงเวลาเย็น เด็กๆ เอาของเล่นของตัวเองไปนอนด้วย
ทันทีที่เด็กๆ หลับ ของเล่นก็รวมตัวกันตรงกลางห้อง
เราโง่จริง ๆ
เจ้าหญิงพูด
คุณพูดถูก เราไม่ควรทำให้ตัวเองน่าเกลียด เราควรรอให้คนที่ชอบเราเข้ามา
อัศวินเสริม
ดังนั้น ของเล่นจึงเข้าใจว่าไม่ควรแกล้งทำเป็นคนที่ตัวเองไม่ใช่ ควรเป็นตัวเองเสมอ แล้วทุกคนจะมีความสุข ทั้งเด็กๆ และของเล่น
