เรื่องราวในป่าหนาวสงหราม

วันหนึ่งก่อนปีใหม่ ปู่ตัวหนาวตัดสินใจที่จะไปแสดงความยินดีกับเด็กๆ ในวันหยุดและให้ของขวัญแก่พวกเขา เด็กๆ ได้ประพฤติตนดีและเรียนหนังสือดีตลอดทั้งปี เขาเตรียมของขวัญและขนมหวานมากมายให้พวกเขา

เขาใส่ทั้งหมดนี้ลงในถุงสีแดงขนาดใหญ่และออกเดินทางไปหาเด็กๆ เพื่อเข้าร่วมงานเลี้ยง ถุงนั้นหนักมาก ปู่ตัวหนาวเดินช้าๆ ครวญครวญและถอนหายใจ

เริ่มมีหิมะตกลงมา เมื่อเขาเข้าไปในป่า หิมะก็สะสมตัวมากขึ้น - เกือบหนึ่งเมตร ปู่ตัวหนาวรู้สึกเหนื่อยที่จะเดิน เขาเดินไปหาเนินหิมะขนาดใหญ่และตัดสินใจพักผ่อน - วางถุงลงบนพื้นและนั่งลง

จู่ๆ เขาได้ยินเสียงกีบกี่บ้าง แต่ไม่เห็นใครอยู่ใกล้เคียง เสียงกีบกี่ดังขึ้นอีก แต่ไม่เห็นแหล่งที่มา จู่ๆ ปู่ตัวหนาวสังเกตเห็นหิมะบนเนินเขาขยับตัวและหางขาวเล็กๆ ปรากฏออกมา

เธอเป็นใคร? — ปู่ตัวหนาวถาม

ฉันคือกระต่ายตัวน้อย — "หาง" ตอบ

กระต่ายตัวน้อย ฉันกำลังไปหาเด็กๆ ฉันต้องการแสดงความยินดีกับพวกเขาในปีใหม่และให้ของขวัญแก่พวกเขา แต่ถุงของฉันหนักมาก คุณช่วยฉันหามถุงนี้ได้ไหม? — ปู่ตัวหนาวขอร้อง

ด้วยความยินดี ปู่ค่ะ ฉันจะช่วยคุณ — กระต่ายตัวน้อยตอบ

พายุหิมะไม่หยุด หิมะก็สูงขึ้นเรื่อยๆ และกระต่ายตัวน้อยไม่สามารถกระโดดได้และเย็นชา ปู่ตัวหนาวใส่เขาไว้ในเสื้อขนสัตว์ของเขา เย็นตกแล้ว และในฤดูหนาว มันมืดเร็ว

ปู่ค่ะ — กระต่ายตัวน้อยพูด — วันนี้เราจะไม่ไปถึงเด็กๆ ฉันรู้ว่าเราจะอุ่นตัวได้ที่ไหน ไม่ไกลจากที่นี่ เพื่อนของฉันอาศัยอยู่ที่นี่ กระรอกตัวน้อยและนกฮูกตัวน้อย พวกเขามีอาหารให้กิน (ดังที่ทราบกันดีว่า กระรอกและนกฮูกเก็บอาหารไว้สำหรับฤดูหนาว) และพวกเขาอาศัยอยู่ในกระท่อมที่อบอุ่น

ไปเร็วๆ แสดงทางให้ฉัน! — ปู่ตัวหนาวตอบ

ไม่นานพวกเขาก็เดินไปถึงกระท่อมไม้สวยงามที่กระรอกตัวน้อยและนกฮูกตัวน้อยอาศัยอยู่ พวกเขาเคาะประตูและถูกปล่อยให้เข้าไป

กระรอกตัวน้อยและนกฮูกตัวน้อยยินดีที่ได้รับแขก พวกเขาไม่ได้เห็นกระต่ายตัวน้อยมานาน และพวกเขาฝันที่จะพบปู่ตัวหนาวมานาน ในกระท่อมมีความอบอุ่นและกลิ่นน้ำชาและแยมและคุกกี้ หลังจากดื่มน้ำชา เพื่อนๆ ก็เริ่มแบ่งปันข่าวสารของพวกเขา

หลังจากฟังเรื่องราวของแขกของพวกเขา กระรอกตัวน้อยและนกฮูกตัวน้อยตัดสินใจที่จะช่วยพวกเขา เช้าวันที่ 31 ธันวาคม พายุหิมะก็หยุดลง และดวงอาทิตย์ส่องแสง แต่หิมะก็สะสมตัวมากมาย นกฮูกตัวน้อยพูด:

พวกคุณช่วยปู่ตัวหนาวหามถุง และฉันจะบินขึ้นไปและแสดงทางให้คุณจากด้านบน

คิดได้ดีมากเลย นกฮูกตัวน้อย ไม่เช่นนั้นเราจะหลงทางในป่านานๆ — ปู่ตัวหนาวตอบ

นกฮูกตัวน้อยบินขึ้นไป และไม่นานก็ชี้ให้พวกเขาเห็นต้นสน ซึ่งเติบโตบนเนินเขา

เห็นต้นสนนั่นไหม?

ใช่! — กระต่ายตัวน้อยและกระรอกตัวน้อยตอบพร้อมกัน

ไปในทิศทางของต้นสน แล้วเลี้ยวขวา — นกฮูกตัวน้อยสั่งการ

ปู่ตัวหนาวสร้างสิ่งที่ดูเหมือนเลื่อนจากกิ่งสน และวางถุงไว้บนนั้น ด้วยวิธีนี้ เพื่อนๆ จึงสามารถหามถุงของขวัญได้ง่ายขึ้น หลังจากผ่านไปไม่กี่ชั่วโมง พวกเขาก็เดินไปถึงศูนย์เด็กเล่น

เด็กๆ ยินดีมากเพราะพวกเขารอปู่ตัวหนาวมาตลอด และพวกเขาเตรียมตัวมากสำหรับการต้อนรับปีใหม่: ตกแต่งต้นสน ตกแต่งศูนย์เด็กเล่น สวมชุดตัวละครในเทพนิยายและสัตว์ป่า และท่องบทกวี

ลาก่อน! — กระรอกตัวน้อยและนกฮูกตัวน้อยพูด และเริ่มเตรียมตัวกลับบ้าน

รอสักครู่ อย่าไป อยู่ที่นี่ เราจะสนุกสนานและฉลองปีใหม่กันเดี๋ยว

และยิ่งไปกว่านั้น ของขวัญก็มีพอให้ทุกคน! — ปู่ตัวหนาวพูด

และเพื่อนๆ ก็อยู่ ปู่ตัวหนาวและกระต่ายตัวน้อยเป็นเพื่อนกันจนกระทั่ง ตั้งแต่นั้นมา บนการ์ดปีใหม่ และในภาพประกอบในหนังสือ ปู่ตัวหนาวมักจะถูกวาดภาพพร้อมกับกระต่ายตัวน้อย ซึ่งกลายมาเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดและผู้ช่วยที่ขาดไม่ได้ของเขา