เรื่องเด็กหนูน้อยสุขาริกจับเมฆ

มีหนูน้อยชื่อสุขาริกอาศัยอยู่ แม่หนูตั้งชื่อให้เขาแบบนี้เพราะเขาชอบกัดของที่กรุบกรับด้วยฟันแหลมคม พวกเขาอาศัยอยู่ในป่า ในรูหนูเล็กๆ หนูน้อยตื่นนอนในตอนเช้าและวิ่งไปเดินเล่นในป่า เขาชอบเก็บดอกระฆังสีม่วงสวยงามมาเป็นช่อดอกไม้ให้แม่ที่รักของเขา

วันหนึ่งในช่วงฤดูร้อนที่อากาศร้อนจัด สุขาริกวิ่งออกมาจากหลุมของเขาและวิ่งไปที่ทุ่งหญ้าของเขาเพื่อเก็บดอกระฆัง เขาเดินเร็วด้วยขาเล็กๆ ตามเส้นทางป่า และมาถึงทุ่งหญ้าที่เขาปรารถนา มองไปรอบๆ และรู้สึกเสียใจมาก ไม่มีดอกไม้แม้แต่ดอกเดียว ไม่มีเบอร์รี่แม้แต่เม็ดเดียว

หนูน้อยเศร้าใจมาก เขาฝันว่าจะให้ช่อดอกไม้ที่แม่ชอบและเก็บเบอร์รี่สตรอเบอร์รี่สุกๆ เพื่อทำแยมหอมๆ สำหรับฤดูหนาว

ทำไมดอกระฆังถึงไม่งอกบนทุ่งหญ้า

สุขาริกคิดอยู่ และในอารมณ์ที่เศร้า เขาเดินไปหาเพื่อนสาวของเขา กบสีเขียว

กวักกวักอาศัยอยู่บนใบบัวสีขาวในทะเลสาบ และดีใจที่สุขาริกมาหาเธอ

อ๊ะ วันนี้อากาศร้อนจัง อากาศอบชื้นมากเลย

กวักกวักร้องเสียงกบ

ใช่ ฤดูร้อนนี้อากาศร้อนจัด ฉันไปที่ทุ่งหญ้าที่ชื่นชอบของฉัน อยากเก็บเบอร์รี่สดๆ และเก็บดอกระฆังสีม่วงสองสามดอกให้แม่หนู

สุขาริกร้องเสียงหนู

ควา-ควา ไม่มีฝนมาตั้งนานแล้ว ดอกไม้และเบอร์รี่จึงไม่งอก พืชทั้งหมดชอบน้ำ

กบร้องเสียงกบ

อ๊ะ นั่นสิ จริงๆ แล้ว ตั้งสองสัปดาห์แล้วที่ไม่มีฝน มันไปไหนหรือ ทำไมถึงไม่มีฝนมานาน

สุขาริกรู้สึกประหลาดใจ

ใครจะรู้ แต่ไม่มีฝนโดยไม่มีเมฆ ลมพัดเมฆไปเหนือพื้นดิน และเมฆจะหลั่งความชื้นอันมีชีวิตที่เรียกว่า "ฝน" ลงมา

กบกล่าวอย่างฉลาด ซึ่งเธอก็ไม่ชอบที่ไม่มีฝนมานาน

อ๊ะ ฉันเข้าใจแล้ว เพื่อให้มีฝน ต้องมีเมฆ ฉันต้องจับเมฆของตัวเองเพื่อให้มันหลั่งฝนเมื่อฉันต้องการ ฉันจะจับมันจากท้องฟ้า ใส่ลงในถังสีน้ำเงินที่ชื่นชอบของฉัน ฉันจะปล่อยเมฆไปเหนือทุ่งหญ้า มันจะหลั่งฝนลงบนดิน และดอกระฆังสีม่วงจะงอก สำหรับแม่ของฉัน และเบอร์รี่สตรอเบอร์รี่สดๆ มากมาย

สุขาริกจินตนาการว่าเขาให้ช่อดอกไม้และตะกร้าเบอร์รี่หอมๆ แก่แม่ แต่ฝนก็ไม่ตกมา หนูน้อยนั่งลงบนหินและคิดอะไรขึ้นมา

สุขาริกเอาตาข่ายจับแมลง ถังน้ำ และออกไปจับเมฆ แต่ไม่ว่าเขาจะแกว่งมันสูงแค่ไหน เขาก็ไม่สามารถจับเมฆได้ หนูน้อยกระโดดสูง ปีนเขาสูง แม้แต่พยายามปีนบันได เพื่อให้ถึงท้องฟ้า

นายจับผีเสื้อหรือ

กบถาม

ไม่ ฉันพยายามจับเมฆจากท้องฟ้า ฉันจะใส่มันในถังและเมื่อฉันต้องการ ฉันจะปล่อยมันไปเหนือทุ่งหญ้า ที่มีดอกระฆังสีม่วง

นายคิดได้ดีเลย แต่ยังไม่มีใครสามารถจับเมฆได้เลย

กวักกวักกล่าว

งั้น ฉันจะเป็นคนแรก

สุขาริกประกาศ

และเขาก็ยังคงทำงานหนักนี้ต่อไป จนถึงเย็น หนูน้อยวิ่งตามเมฆ แต่เขาไม่สามารถจับมันได้

สุขาริกที่เสียใจกลับบ้าน ให้คำอวยพรให้แม่หลับสบาย และนอนหลับไป เขาตัดสินใจว่าจะทำงานสำคัญนี้ต่อไปในวันพรุ่งนี้

แต่ในคืนนั้น ฝนตกหนักที่ยาวนานมาแล้ว และในเพียงหนึ่งสัปดาห์ ทุ่งหญ้าทั้งหมดเต็มไปด้วยดอกไม้หลากสีและเบอร์รี่หอมๆ สุขาริกเอาตะกร้าเล็กๆ และวิ่งไปเก็บช่อดอกระฆังสีม่วงและเบอร์รี่สตรอเบอร์รี่สดชื่นหอมๆ สำหรับแม่ที่รักของเขา