เกมใดที่คิลซัสและเพื่อนๆ คิดค้นขึ้นมา?

มีกระรอกน้อยชื่อคิลซัสที่มีความสนใจในกีฬาและมีจินตนาการสร้างสรรค์มากคนหนึ่ง คิลซัสเกิดมาไม่เหมือนเด็กคนอื่นๆ เขาเกิดมาหัวตั้งเท้าลง และแม่ของเขาจึงตั้งชื่อให้เขาแปลกไปเช่นนี้ ลองอ่านชื่อของเขาจากท้ายไปหน้า แล้วคุณจะเข้าใจทั้งหมด

คิลซัสเป็นเพื่อนกับกระรอกตัวเมียชื่อสตรีลอชกา

วันหนึ่ง สตรีลอชกาเอามะเดื่อขนาดใหญ่มาให้:

คิลซัส สวัสดี ดูสิว่าฉันมีอะไร มันสามารถโยนไปมาได้

และสตรีลอชกาก็โยนมะเดื่อให้กระรอก

ว้าว ยอดเยี่ยมเลย!

คิลซัสร้องขึ้น

เราสามารถโยนมันลงในตะกร้าได้ด้วย

คิลซัสเสนอแนะและนำตะกร้าผลไม้มาจากบ้าน

เพื่อนๆ เริ่มโยนมะเดื่อลงในตะกร้าเป็นลำดับ

เกมสนุกๆ นี้ดึงดูดกระรอกตัวเมียตัวอื่นๆ ของสตรีลอชกามาจากป่า

มาเล่นกับเราเถอะ!

สตรีลอชกาเชิญชวน

คิลซัสไม่ชอบความคิดนี้เลย เขาอยากเล่นกับเพื่อนสาวของเขาคนเดียว แต่เขาอดใจและนิ่งเงียบ

กระรอกตัวเมียและกระรอกน้อยโยนมะเดื่อเป็นวงกลม ความสนใจในเกมค่อยๆ ลดลง เพราะว่ากระรอกมีจำนวนมากแต่มะเดื่อมีแค่ลูกเดียว นอกจากนี้ คิลซัสยังแสดงความไม่พอใจและจับมะเดื่อไว้นานๆ โยนมันลงพื้น มะเดื่อเหมือนด้วยเวทมนตร์ กระเด้งกลับมาในมือ ราวกับว่ากำลังบอกว่า "อย่าเศร้า สตรีลอชการักการเล่นกับเธอมาก แม้ว่าเธอจะมีเพื่อนมากมาย เธอจะไม่ทิ้งเธอ!"

ทำไมเราไม่แบ่งออกเป็นสองทีละห้าคนต่อทีล่ะ วาดสนามออกมา ตั้งตะกร้าสองใบ ทีละใบสำหรับแต่ละทีม เราจะโยนมะเดื่อจากทีมหนึ่งไปยังอีกทีมหนึ่ง และโยนมันลงในตะกร้า ทีมไหนโยนมะเดื่อลงในตะกร้าได้มากที่สุด ทีมนั้นจะชนะ

คิลซัสเสนอแนะ และเขากำลังคิดในใจว่า "ตอนนี้ฉันจะให้เธอเห็นความแข็งแกร่งของฉัน!"

ความคิดดีเลย!

กระรอกตัวเมียสนับสนุน

คิลซัสเล่นอย่างก้าวร้าว เขาชิงมะเดื่อจากมือของกระรอกตัวเมียในทีมตรงข้าม และโยนมันลงในตะกร้า ทีมของคิลซัสชนะเสมอ

เราต้องสอนคิลซัสให้ได้

กระรอกตัวเมียกระซิบกันในช่วงพักเล่น

ลองตั้งตะกร้าให้สูง — สูงถึงสามเมตร เพื่อให้กระรอกน้อยไม่สามารถเอื้อมถึงได้

ต้องบอกว่า กระรอกตัวเมียสามารถกระโดดสูงได้ แต่กระรอกน้อยไม่ได้

ไม่ว่าคิลซัสจะพยายามเท่าไหร่ เขาก็ไม่สามารถเอื้อมถึงตะกร้าได้ กระรอกตัวเมียหัวเราะ โยนมะเดื่อให้กันและกัน โยนมันลงในตะกร้า

คิลซัสโกรธแล้ว:

อ่า ได้เลย! ในเดือนหน้า ฉันจะประกาศการแข่งขันจริงๆ ระหว่างทีมกระรอกตัวเมียและกระรอกน้อย แล้วเราจะดูว่าใครจะชนะ!

กระรอกน้อยประกาศอย่างโกรธ การยอมแพ้ไม่ใช่นิสัยของเขา

คิลซัสเป็นเด็กชายที่มีจิตใจแข็งแกร่ง เขาสร้างลูกบอลกลมจากยางสน ซึ่งกระเด้งจากพื้นได้อย่างชำนาญและบินได้ง่ายแม้ไปยังตะกร้าที่สูงที่สุด

กระรอกน้อยรวบรวมทีมของกระรอกน้อยที่มีจิตใจแข็งแกร่งและรักการกีฬา พวกเขาฝึกซ้อมห้าถึงแปดชั่วโมงต่อวัน และเรียนรู้ที่จะกระโดดสูงและโยนลูกบอลลงในตะกร้าสูง

หลังจากเดือนหนึ่ง ในเวลาที่กำหนด ที่ขอบป่า สัตว์ป่าจำนวนมากมารวมตัวกัน ทุกคนต้องการดูการแข่งขันระหว่างกระรอกตัวเมียและกระรอกน้อยในเกมใหม่ที่มีลูกบอล

บนสนามแข่งขัน กระรอกตัวเมียและกระรอกน้อยจับมือกัน และเกมก็เริ่มขึ้น ลูกบอลบินจากผู้เล่นคนหนึ่งไปยังอีกคนหนึ่งผ่านอากาศและพื้น

บางครั้งผู้เล่นหยุดนิ่ง เลือกกลยุทธ์ โดยตีลูกบอลกับพื้น

กระรอกน้อยแสดงความเป็นนักกีฬาที่มีการฝึกซ้อมดี ทุกคนปรบมือให้พวกเขา เมื่อพวกเขากระโดดสูงอย่างชำนาญและโยนลูกบอลลงในตะกร้า

ทีมของกระรอกน้อยชนะ กระรอกน้อยทั้งหมดโยนคิลซัสขึ้นไปในอากาศด้วยความยินดี — เหมือนพลุฉลองชัยชนะ

กระรอกตัวเมียก็ยินดีกับความสำเร็จของคิลซัสเช่นกัน พวกเขาเสนอให้เป็นเพื่อนระหว่างทีม และตั้งแต่นั้นมา พวกเขาแข่งขันกันและกัน ใช้เวลาว่างไปด้วยกัน และคิดค้นเกมใหม่ๆ ด้วยลูกบอลวิเศษของคิลซัส

และตอนนี้เด็กๆ — เกมใดที่คิลซัสและเพื่อนๆ คิดค้นขึ้นมา?