ค่ำนี้มาถึงแล้ว โอลยาจัดเรียบร้อยในมุมของเธอ นอนลูบเลียงตุ๊กตาให้นอน นั่งหมีตัวน้อยบนโซฟาอ่อนนุ่ม แปรงฟันและล้างหน้า จากนั้นนอนสบายๆ บนเตียงและหลับไปอย่างสนิท
จู่ๆ เสียงร้องไห้เบาๆ ดังขึ้น ของเล่นตื่นขึ้นมาและเห็นว่าดินสอสีต่างๆ ที่วางอยู่ในกล่องบนโต๊ะกำลังร้องไห้
ทำไมพวกเธอถึงร้องไห้?
ของเล่นถาม
โอลยาไม่รักเราเลย
เป็นไปได้ยังไง ทำไมล่ะ? โอลยาชอบวาดรูปมากและถือเราในมือทุกวัน
ดินสอร้องไห้ดังขึ้นอีก....
เธอไม่ได้ถือเราอย่างถูกต้องเลย
ดินสอแดงพูด
เธอบีบเราแน่นในกำปั้น
และโอลยาบีบเราด้วยนิ้วทั้งสี่นิ้ว จากการปฏิบัติเช่นนี้ เราเจ็บปวดทั้งหมด และรูปวาดของเราไม่สวยเท่าที่ควร...
ดินสอสีน้ำเงินพูด
ใช่ ใช่ ฉันเหนื่อยมากจากการถูกถือในมือของโอลยา
ปากกาเข้าร่วมการสนทนา
จะทำอย่างไรดี?
ของเล่นถาม
เราต้องช่วยโอลยา สอนเธอว่าจะถือปากกาและดินสอในมือได้อย่างไร ฉันพร้อมที่จะบอกวิธีการทำ
ปากกาพูด
ต้องถือเราด้วยนิ้วสามนิ้ว นิ้วชี้อยู่ด้านบน นิ้วหัวแม่มือโค้งงอไปด้านข้าง นิ้วกลางทำงานที่ยากที่สุด มันเหมือนเบาะรองรับ ไม่ให้เราเหนื่อย และแล้วฉันก็เขียนได้อย่างสวยงาม เรียบร้อย และไม่มีข้อผิดพลาด
เราจะบอกและแสดงให้โอลยาดูว่าจะถือดินสอ ปากกา และแปรงได้อย่างไรให้ถูกต้อง