พวกเราทุกคนมีฤดูกาลที่ชื่นชอบของตัวเอง และในอาณาจักรแห่งหนึ่งมีเจ้าหญิงคนหนึ่งที่ชอบทุกฤดูกาล ยกเว้นฤดูใบไม้ผลิ เรื่องทั้งหมดเกิดจากเหตุการณ์ที่ไม่พึงประสงค์ซึ่งเกิดขึ้นกับเด็กสาวเมื่อเธอยังเล็กมาก
เจ้าหญิงยังไม่ถึงหนึ่งปีเมื่อเธอเรียนรู้ที่จะเดิน ข้างนอกเป็นฤดูใบไม้ผลิ หิมะละลาย และหญ้าใหม่เริ่มปรากฏขึ้น แต่มันสกปรกมาก น้ำไหลเป็นลำธารและมีบ่อน้ำขนาดใหญ่มากมาย และเมื่อเด็กสาวออกไปเดินเล่นกับแม่ของเธอ เธอก็ลื่นและตกลงไปในบ่อน้ำขนาดใหญ่ เด็กและผู้ใหญ่ที่กำลังเล่นในสวนก็หัวเราะเยาะเธอ ตั้งแต่นั้นมา เด็กสาวก็ไม่ได้เล่นกับเด็กคนอื่น เธอรู้สึกอายกับเหตุการณ์นั้น และตั้งแต่นั้นมา เธอก็ไม่ชอบฤดูใบไม้ผลิ
ทุกครั้งที่ฤดูใบไม้ผลิมาถึง เด็กสาวก็ไม่ออกไปข้างนอกเลย และเมื่อเธอโตขึ้นมาเป็นหญิงสาวที่สวยงาม เธอก็ขอร้องพ่อของเธอ
บอกฉันสิ พ่อ คุณเป็นกษัตริย์ใช่ไหม
เธอถามในวันหนึ่ง
ใช่แล้ว ลูกสาวของฉัน ฉันเป็นกษัตริย์ที่แท้จริง
คุณมีสิทธิ์ออกกฎหมายที่ทุกคนต้องปฏิบัติตามใช่ไหม
ใช่ กฎหมายของฉันต้องปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด
แล้วก็ห้ามฤดูใบไม้ผลิสิ
คุณพูดอะไรอยู่น่ะ ใช่ ฉันเป็นกษัตริย์ แต่ฉันไม่มีสิทธิ์ที่จะแทรกแซงกฎหมายของธรรมชาติ และทำไมคุณถึงไม่ชอบฤดูใบไม้ผลิ
กษัตริย์ถามด้วยความประหลาดใจ
เพราะมันเป็นฤดูกาลที่แย่ที่สุด
ฉันไม่คิดอย่างนั้น ฉันชอบฤดูใบไม้ผลิมาก ธรรมชาติมีชีวิตขึ้นมา ต้นไม้ออกดอกทั้งหมด ความงาม...
คุณจะรักฤดูใบไม้ผลิได้ยังไง ฤดูกาลนี้แหละที่ทำให้ลูกสาวของคุณเสื่อมเสีย
เจ้าหญิงร้องไห้และวิ่งหนีไป
กษัตริย์และราชินีพยายามหลายครั้งที่จะรู้ว่าทำไมเจ้าหญิงถึงไม่ชอบฤดูใบไม้ผลิ แต่พวกเขาก็ไม่สามารถหาคำตอบได้ และราชินีลืมเรื่องบ่อน้ำนั้นไปแล้ว เพราะเวลาผ่านไปเกือบ 16 ปี และในอาณาจักรก็ไม่มีใครจำเรื่องนี้ได้อีกแล้ว แต่เจ้าหญิงคิดต่างออกไป
ตลอด 16 ปีนี้ เธอไม่ได้เล่นกับเด็กคนอื่นในสวน เพราะเธอแน่ใจว่าพวกเขาจะหัวเราะเยาะเธอ เธอชอบอ่านหนังสือนั่งอยู่ในมุมห่างไกลของสวนที่ไม่มีใครไป
ในเช้าวันหนึ่งที่อากาศหนาวเย็น เด็กสาวนั่งบนม้านั่งและอ่านหนังสือเล่มต่อไป เธอชอบเรื่องราวเกี่ยวกับความรัก และในวันเดียวเธอสามารถอ่านหนังสือทั้งเล่มได้ โดยไม่หยุดแม้แต่เพื่อรับประทานอาหาร
จู่ๆ หนุ่มน้อยคนหนึ่งมานั่งบนม้านั่งเดียวกับเธอ เขาหล่อเหลาและสวยงาม และหญิงสาวก็หลงรักเขาในทันที
สวัสดี ชื่อฉันมาร์ก ทำไมคุณนั่งอยู่ที่นี่คนเดียว
หนุ่มน้อยถาม
ฉันชอบอยู่คนเดียว
ขอโทษ ฉันไม่รู้ แล้วฉันจะไปดีกว่า
คุณอยู่ได้
เจ้าหญิงตอบด้วยความอายและสับสน
ดีกว่าคุณมาไปกับฉันสิ มันสนุกมากที่นั่น แต่คุณนั่งเศร้าๆ คนเดียว
ฉันไม่ได้ พวกเขาจะหัวเราะเยาะฉัน
ทำไมคุณถึงคิดอย่างนั้น
เข้าใจสิ เมื่อฉันเล็ก ฉันเสื่อมเสียเพราะฤดูใบไม้ผลิที่น่ารังเกียจนั่น
เจ้าหญิงเล่าให้ฟัง
อะไรนะ ฉันแน่ใจว่าไม่มีใครจำเรื่องนี้ได้อีกแล้ว
เขาจับมือเจ้าหญิงและลากเธอไปหาเด็กๆ
หญิงสาวและหนุ่มน้อยต้อนรับเธอด้วยความยินดี และพวกเขาก็เล่นเกมหิมะและเล่นสเกตน้ำแข็งด้วยกัน เจ้าหญิงสนุกมาก และจริงๆ แล้ว เธอเห็นว่าไม่มีใครหัวเราะเยาะเธอ ปรากฏว่าตลอดหลายปีนี้ เธอไม่ได้สื่อสารกับเพื่อนวัยเดียวกันโดยเปล่าประโยชน์ และแล้วหญิงสาวก็เริ่มคิด "บางทีฉันอาจจะผิดที่ไม่ชอบฤดูใบไม้ผลิ"
หลังจากผ่านไปสองสามสัปดาห์ ฤดูใบไม้ผลิก็เริ่มมาถึง ดวงอาทิตย์ส่องแสงสว่างขึ้นและอุ่นขึ้นทีละวัน นกร้องเพลง ต้นไม้ออกดอก และเจ้าหญิงเห็นว่าไม่มีอะไรเลวร้ายในฤดูใบไม้ผลิ เธอเสียดายที่ไม่ชอบมันมาก่อน ฤดูใบไม้ผลิดูน่าดึงดูดยิ่งขึ้นอีกเพราะในใจของเธอเกิดความรู้สึกอันวิหคที่เรียกว่าความรัก
เจ้าหญิงและมาร์กใช้เวลาด้วยกันค่อนข้างมาก พวกเขารักกันและหลังจากนั้นไม่นาน พวกเขาก็แต่งงาน และสำหรับงานแต่งงานของพวกเขา คู่รักเลือกฤดูกาลพิเศษ - ฤดูใบไม้ผลิ เพราะความรักของพวกเขาเกิดขึ้นในฤดูใบไม้ผลิ
และเจ้าหญิงก็เริ่มปฏิบัติต่อฤดูกาลนี้ด้วยความเคารพและความรักที่เป็นพิเศษ
