มีเจ้าหญิงคนหนึ่งชื่อมิลา เธออาศัยอยู่กับพ่อและแม่ของเธอ ซึ่งเป็นกษัตริย์และราชินี เจ้าหญิงมิลาอาศัยอยู่ในปราสาทขนาดใหญ่และสวยงาม ในสวนของเธอมีพืชพรรณต่างๆ มากมาย ตั้งแต่พุ่มไม้ธรรมชาติไปจนถึงผลไม้แปลกใหม่ มิลามีพยาบาลชื่ออามีนา เจ้าหญิงน้อยชอบพยาบาลของเธอมากเพราะเธอเป็นคนใจดี เอาใจใส่ และน่ารัก
วันหนึ่ง มิลาตัดสินใจไปเดินเล่น เธอเดินไปตามทางเดินนานและพบกับเด็กชายชื่อวิตยา วิตยาอายุ 9 ปี เท่ากับมิลา
วิตยาเข้ามาหามิลาและถาม:
สวัสดี เด็กหญิง ชื่อเธอว่าไร
เจ้าหญิงตอบเขา:
มิลา แล้วเธอชื่ออะไร
ฉันชื่อวิตยา เธอจะไปไหน
ฉันแค่ตัดสินใจเดินเล่น เพราะฉันเบื่อที่จะเดินรอบปราสาทของฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เธอเป็นเจ้าหญิงหรือ วิตยาถาม
ใช่ แล้วเธอรู้ได้ไง
เธอบอกว่าปราสาทเป็นของเธอ ฉันเลยคิดว่าเธอเป็นเจ้าหญิง
อ่อ เข้าใจแล้ว วิตยา เธออยากมาเยี่ยมฉันในปราสาทและดื่มชาไหม
อยากสิ แต่เธอจะปล่อยให้คนธรรมชาติเข้าปราสาทได้หรือ
ไม่รู้ แต่ฉันคิดว่าจะปล่อยให้
มิลากับวิตยาเข้าใกล้ปราสาท และพยาบาลอามีนาวิ่งออกมาพร้อมกับตะโกน:
ปราสาทไฟไหม้ อย่าเข้าไปนั่น ไม่เช่นนั้นเธอจะตายแน่
มิลากลัวมากสำหรับพ่อแม่ของเธอและร้องไห้ แต่ไม่นาน เธอเห็นพ่อและแม่ของเธอมาในรถดับเพลิงเพื่อดับไฟ มิลาดีใจมากที่กษัตริย์และราชินียังมีชีวิต
ไฟถูกดับแล้ว แต่ปราสาทเกือบจะไหม้หมดสิ้น และจู่ๆ วิตยาก็บอก:
ให้ฉันขอพ่อของฉัน เขาจะสร้างปราสาทใหม่ให้เธอ
ได้เลย ครับ พ่อของเธอเป็นช่างก่อสร้างหรือ
ใช่ เขาเป็นช่างก่อสร้าง
เด็กชาย เธอเป็นใครและทำอะไรอยู่ที่นี่ ราชินีถาม
แม่ค่ะ นี่คือเพื่อนของฉันชื่อวิตยา ฉันพบเขาตอนไปเดินเล่น เจ้าหญิงตอบ
ดีแล้ว ถ้าเธอบอกว่าพ่อของเธอเป็นช่างก่อสร้าง ลองพาเราไปหาเขา และเราจะจ่ายเงินให้เขาเท่าไหร่ก็ได้สำหรับการสร้างปราสาท กษัตริย์บอกวิตยา
พ่อค่ะ เปิดประตูสิ มีกษัตริย์มาขอให้พ่อสร้างปราสาท
ได้ครับ ฉันจะสร้างปราสาทให้เธอ แต่ให้มันอยู่ข้างบ้านของฉัน เพื่อให้เด็กๆ ได้เห็นกันและเล่นกันทุกวัน
ดีมาก กษัตริย์บอก พรุ่งนี้เราจะเริ่มสร้าง และฉันจะช่วยเธอบ้าง
พวกเขาเดินไปและมาถึงบ้านน้อยที่สวยงาม บ้านหลังนี้มีผนังที่วาดลายสวย หลังคาสีม่วงอ่อน และประตูสีรุ้ง วิตยาเข้าไปที่ประตูและเคาะประตู
ประตูเปิดออก และพ่อของเด็กชายออกมา กษัตริย์ ราชินี มิลา และวิตยาเข้าไปในบ้านและเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ช่างก่อสร้างฟัง คอนสแตนติน (นั่นคือชื่อของพ่อวิตยา) คิดแล้วบอก:
เย็นมาแล้ว ครอบครัวราชวงศ์ได้รับเชิญให้พักค้างคืนในบ้านของวิตยา
วันรุ่งขึ้น ตั้งแต่เช้าตรง ช่างก่อสร้างและกษัตริย์ลุกขึ้น ทานอาหารเช้า และเริ่มทำงาน ในเวลาหนึ่งสัปดาห์ พวกเขาสร้างปราสาทใหม่เสร็จและไปอยู่ที่นั่น
ตั้งแต่วันที่มิลาและวิตยารู้จักกัน พวกเขาเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดตลอดชีวิต
หลายปีผ่านไป เด็กๆ อายุ 13, 15, 20, 25 ปี และจนถึงปัจจุบันพวกเขายังคงเป็นเพื่อนที่ดีมาก มิตรภาพของพวกเขายังคงดำเนินต่อไปจนถึงทุกวันนี้
