แม่ย่าหนองน้ำผู้ชาญฉลาด หรือเหตุใดเจ้าป่าจึงไม่ยอมให้ช่างก๊าซเข้าหมู่บ้าน
2 104

แม่ย่าหนองน้ำผู้ชาญฉลาด หรือเหตุใดเจ้าป่าจึงไม่ยอมให้ช่างก๊าซเข้าหมู่บ้าน

ผู้เขียน:
นิทานแต่งใหม่เกี่ยวกับเจ้าป่า แม่ย่าหนองน้ำ หมู่บ้านเล็กกลางป่าลึก และเรื่องราวอันยากลำบากของการนำก๊าซหุงต้มเข้าไปยังหมู่บ้านห่างไกลจากเมือง เหมาะสำหรับเด็กวัยเรียนและผู้ปกครอง นิทานนี้ได้แรงบันดาลใจจากนิทานพื้นบ้านของไทย ผู้เขียนเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนในต่างจังหวัด

กาลครั้งหนึ่งมีหมู่บ้าน... ว่าแต่ยังไม่มีใครอยู่เลยในป่าริมลำห้วยนั้น ตั้งแต่นานมาแล้ว หรือจะเมื่อไม่นานนี้ก็ไม่รู้ มีแต่หญ้าคา มอส ต้นสน และต้นไม้เขียวขจีขึ้นอยู่ ไม่มีกระรอกกระโดดไปมาบนกิ่งไม้มรกตที่แผ่สานกันสูงจรดฟ้า เป็นรังและใยไม้ซับซ้อนมากมาย ไม่มีแมวป่าที่ปราดเปรียวงดงามและกวางเขาใหญ่ที่แข็งแรงวิ่งไปมาในดงทึบ ไม่มีนกร้องเจื้อยแจ้วพูดคุยกันก่อนรุ่งสาง และประกาศการมาถึงของแสงอรุณด้วยเสียงร้องของตน

ป่าเงียบสงบและว่างเปล่า ลำห้วยไหลอย่างเงียบงัน พัดพาเพียงใบไม้ร่วงจากต้นกกและต้นไทรที่โน้มกิ่งลงเหนือน้ำ รอคอยฤดูใบไม้ผลิ

ในฤดูหนาว ลำห้วยถูกน้ำแข็งปิดไว้อย่างมั่นคง มีหิมะปกคลุมบางๆ ชั้นแล้วชั้นเล่า ลำห้วยเล็กๆ ที่ไร้ชื่อและเดียวดายนั้นไม่มีรอยเท้าของใครเลย ไม่มีจิ้งจอกสาวงามที่วิ่งผ่านกิ่งไม้เป็นประกายไฟ ไม่มีกระต่ายน้อยที่ซ่อนตัวจากนักล่าในป่า มีแต่ปลาที่ว่ายอยู่ก้นน้ำขุ่น จ้องมองสาหร่ายกึ่งโปร่งแสงสีเขียวคล้ายหนองบึงอย่างเหม่อลอย

วันหนึ่งมีเสียงคนดังขึ้นตรงนั้น เสียงพูดคุยอึกทึก เสียงกีบเท้าบนพื้นดินที่แข็งตัว เสียงขวานฟันต้นสน และเสียงน้ำแข็งแตกเมื่อถูกขวานน้ำแข็งทิ่มลงไป ผู้คนเดินทางมาถึงดินแดนนั้น มีประมาณสิบถึงสิบสองคน สวมเสื้อคลุมขนสัตว์อบอุ่นที่ป่านี้ไม่เคยเห็นมาก่อน และเริ่มปลูกเรือนหลังเล็กๆ ริมฝั่งลำห้วย วันแรกพวกเขาโค่นต้นสนไปสิบต้น ตอไม้โผล่ขึ้นมาเด่นชัดท่ามกลางป่าที่ยืนสูงอยู่ด้านหลัง

หลังจากผู้คนมาถึง ป่าก็เต็มไปด้วยชีวิต ผู้มาใหม่นำมันมาด้วย หนูนาตัวเล็กวิ่งไปมา กระต่ายน้อยกระโดดเล่น นกกระจิบเริ่มบิน นกเขาและไก่ป่าส่งเสียง นกฮูกที่มีขนปุยบนหูส่งเสียงร้องในยามค่ำคืน และบางครั้งหมีที่ถูกรบกวนก็คำรามอยู่ที่ไหนสักแห่ง

ผู้คนอาศัยอยู่บนผืนดินนั้นมานาน หมู่บ้านก็เติบโตขึ้น จากกระท่อมดินเล็กๆ ที่แทบจะขยับตัวไม่ได้ ชาวบ้านก็ค่อยๆ สร้างเรือนสองชั้นจากไม้สนและไม้สัก กลิ่นไม้หอมชวนมึนงงและพาให้หวนคิดถึงอดีต เมื่อยังไม่มีใครเข้ามาอยู่ในสวรรค์แห่งป่านี้ เตาฟืนควันโขมง หุงข้าวที่ปลูกบนดินอุดมสมบูรณ์ ทำแกงส้มผักที่เก็บไว้ตั้งแต่ฤดูใบไม้ร่วง ปลาย่าง และน้ำข้าวโพดผสมน้ำผึ้ง

และแล้ววันหนึ่งก็มีชายแปลกหน้าคนหนึ่งเข้ามาในหมู่บ้าน พร้อมกระเป๋าเดินทางใบเล็ก คำว่า “เข้ามา” อาจพูดเกินจริงไปหน่อย การเดินเท้าหลายร้อยกิโลเมตรนั้นยากลำบากและใช้เวลานาน ชายคนนั้นนั่งรถไฟ ฟังเสียงล้อกระทบรางเป็นจังหวะ และคิดถึงภารกิจสำคัญของตน จากนั้นเขาต่อเรือข้ามฟากและผล็อยหลับไป รุ่งเช้าเขาต้องนั่งรถเก่าๆ คันหนึ่งไปยังหมู่บ้านนี้

เมื่อถึงที่หมาย เขาหยิบสมุดบันทึกและปากกาออกจากกระเป๋า เดินเคาะประตูบ้านทุกหลังในหมู่บ้านทั้งสามสิบหลัง พร้อมถามคำถามเดิมซ้ำๆ ว่า

สวัสดีครับ ผมมาจากในเมือง มีธุระในหมู่บ้านนี้ ขอถามหน่อยครับว่าในบ้านหลังนี้มีกี่คนอาศัยอยู่ และใช้อะไรหุงต้มอาหารครับ

ทุกคนตอบ บางคนตอบอย่างไม่เต็มใจและสั้นๆ บางคนเริ่มเล่าเรื่องยาวเหยียด แต่ชายผู้นั้นก็ขัดด้วยท่าทีสุภาพแต่หนักแน่น และขอให้ตอบเฉพาะคำถามที่เขาถาม เมื่อถามครบทุกหลังแล้ว เขาก็รีบกลับไปทันที

หายนะแล้ว! ทำไมบ้านคนถึงมีก๊าซน้อยขนาดนี้! ประชุมวางแผนนำก๊าซเข้าหมู่บ้านต่อไป

คงชินกับการใช้ฟืนมั้ง จะต้องให้เรียนรู้ใหม่หมด ยุ่งยากและน่าเบื่อ อีกอย่างคนที่นั่นก็แก่กันเกือบหมด จะให้เขาทำทำไมล่ะ

แต่จะใช้ฟืนไปตลอดไม่ได้ ต้องนำก๊าซเข้าไปให้ได้ ไม่ได้นะ คนเขาจะอยู่กันยังไง!

ก็เคยพยายามนำเข้าไปแล้ว ชายคนที่เคยไปหมู่บ้านนั้นลุกขึ้นพร้อมวางแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะหัวหน้า แล้วพูดว่า “คนที่รับผิดชอบเรื่องนี้ทุกคนหายไปอย่างลึกลับในป่า ได้ยินว่ามีวิญญาณร้ายอาละวาดอยู่แถวนั้น ผมไม่ได้เชื่อเรื่องผีสางหรอก แต่ข้อเท็จจริงมันพูดด้วยตัวของมันเอง ต้องคิดหาทางออกนะ ผมเข้าใจ แต่ลองดูสิ! หายไปประมาณช่วงที่กำลังวางท่อพอดี สองสัปดาห์แล้วที่ค้นหากันอยู่ ถ้าไม่นานกว่านั้น ก็ยังหาไม่เจอ”

ชายคนนั้นนั่งลง ส่วนผู้จัดการใหญ่ก็ครุ่นคิด เขาเกาหัวแล้วพูดขึ้นอย่างเหม่อลอย เหมือนใจของเขาอยู่ไกลจากที่นี่

ก็... จะลองคิดดู การประชุมจบแล้ว เขาคว้าแฟ้มจากโต๊ะแล้วเดินออกจากห้องพร้อมเดินลากเท้าเล็กน้อย คนอื่นๆ ก็เดินตามออกไปด้วย

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ทีมงานขนาดเล็กจากเมืองก็เดินทางไปยังหมู่บ้านนั้น พวกเขาขุดดินด้วยพลั่วอย่างรวดเร็ว เหมือนกำลังสำรวจ แล้วก็กลับไปอีก แต่ทองดีหรือสมศักดิ์คนใดคนหนึ่งเห็นและได้ยินว่า นอกจากเก็บตัวอย่างดินแล้ว คนงานยังคำนวณอะไรบางอย่างและพูดถึงท่อบางอย่างด้วย

ตายจริง มันเกิดอะไรขึ้นกันนี่ เดี๋ยวจะมีเรื่องแปลกๆ ตามมาอีกแน่ คุณยายคุณตาถอนหายใจ แต่ก็กลับไปทำงานประจำของตน ไม่ว่าจะผ่าฟืน ตกปลา ล่าสัตว์ หรือถักถุงมือกับถุงเท้า

เด็กๆ วิ่งไปที่จุดที่คนงานขุดดินแล้วฝังของโลหะบางอย่างไว้ วันละหลายรอบ ทุกคนเดากันว่าพวกเขาจะทำอะไรต่อ แต่เพื่อความปลอดภัยก็ไม่มีใครแตะต้องสิ่งนั้น เผื่อว่ามันสำคัญ เกิดมันเป็นอะไรที่แพงกว่าชีวิตขึ้นมา

และจริงๆ แล้วไม่กี่วันต่อมาก็มีคนมาเพิ่มขึ้นอีก ชายที่ถือกระเป๋าใบเล็กก็กลับมาอีกครั้ง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความคิดบางอย่าง แต่ชาวบ้านก็ยังเดาไม่ออกว่าคืออะไร เขาเดินเคาะประตูเป็นรอบที่สอง และถามคำถามเดิมว่า

ขอถามหน่อย ใช้อะไรหุงต้มอาหารครับ

ใช้ฟืนสิ ทุกคนตอบเหมือนกันไม่ว่าเขาจะถามใคร

เข้าใจแล้ว จดไว้แล้ว ชายคนนั้นพูด และจริงๆ ก็มีชื่อกับที่อยู่ปรากฏในสมุดบันทึก

เขาต้องการอะไรกันแน่ ชาวบ้านคิดขณะปิดประตูตามหลังเขา

ชายคนนั้นเดินไปพลางฮัมเพลงเบาๆ ดูพอใจมาก งานของเขาที่นี่สำเร็จแล้ว เหลือเพียงส่งผลให้คนงานซึ่งทำหน้าที่ของตนอยู่เช่นกัน คือวางท่อ มีท่อยาวมากมายทอดไปทั่วหมู่บ้านเหมือนเส้นเลือด ในที่สุดท่อก็ถูกวางเข้าไปถึงใต้บ้านทุกหลัง

ทันใดนั้นชาวบ้านก็เหมือนจะเป็นบ้า เริ่มรื้อเตาฟืนออกจากบ้าน ทนไม่ไหวแล้ว พวกเขาจึงไปถามชายที่ถือสมุดบันทึก เขาก็อธิบายเรื่องก๊าซ ว่าจะนำก๊าซเข้าบ้าน ทำให้ทำอาหารและต้มน้ำได้ง่ายขึ้น ทุกคนมองเขาอย่างระแวง แต่ก็ยอมไป จะค่อยไปหาความจริงกันทีหลังว่าเขาทำอะไรอยู่

ชายคนนั้นกำลังจะกลับบ้าน เขาพักอยู่กับคุณตาคนหนึ่ง และจ่ายค่าที่พักด้วยการผ่าฟืน ทันใดนั้นลมก็พัดแรงจนเกือบพัดเขาปลิวไปสามเมตร เขาได้ยินเสียงใครบางคนเดินฝ่าพงไม้มา เดินหนักจนกิ่งไม้หักเปรี้ยงและนกร่วงจากกิ่ง ชายคนนั้นรู้สึกกลัว แต่ก็ยังเดินต่อไป แล้วก็... มองเห็นดวงตาสองดวงวาวอยู่หลังต้นไม้!

ในที่สุดเจ้าป่าตัวใหญ่ก็ปรากฏออกมา สูงใหญ่สองเมตร แขนใหญ่ราวกับต้นไม้ ดวงตาลุกโชน ปากกว้างจนกลืนคนได้โดยไม่รู้ตัว ทั่วร่างเต็มไปด้วยมอสและเข็มสน มีกิ่งไม้ขึ้นเต็มตัว จนมองไม่เห็นหน้า

อะไรกัน! คิดจะทำให้ชาวบ้านกลัวก๊าซอีกแล้วหรือ! ชายแปลกหน้าคำรามลั่น ไปจากที่นี่พร้อมพวกของเจ้าซะ!

ค-คุณเป็นใคร ชายคนนั้นพูดติดอ่างด้วยความตกใจ

ใครกันนะ... ไม่บอกหรอก! ข้าคือเจ้าป่า

งั้นที่คนหายไปก็เพราะคุณสินะ? ชายคนนั้นพูดอย่างมั่นคงขึ้นอีกนิด

ใช่! อย่ามาย่างกรายเข้ามาในเขตของข้า! นี่คือผืนดินของข้า และป่าของข้า แล้วใครจะไปตัดฟืนในป่าเล่า ถ้ามีก๊าซ ไม่มีใครตัดฟืนหรอก! ถ้าเจ้าไม่รีบกลับไปยังเมืองเล็กๆ ของเจ้า ข้าจะพาเจ้าไปในป่ากับข้า แล้วขาของเจ้าก็จะไปอยู่ใต้พุ่มไม้ มือไปอยู่ใต้ต้นสน ส่วนหัวของเจ้าก็คงมีหมาป่าคาบไป เจ้าป่าคำรามแล้วหัวเราะก้อง จนต้นสนที่อยู่ใกล้ๆ ร่วงใบสนทั้งต้น

ชายคนนั้นถอยหลัง เขาดูเหมือนมดตัวเล็กๆ เมื่อเทียบกับเจ้าป่าตัวใหญ่และน่ากลัว ที่พร้อมจะคว้าตัวเขาด้วยแขนยาวๆ แล้วลากไปยังป่าทึบอันมืดมิด

เจ้าป่าเงียบไปและกระทืบขาที่เป็นเหมือนท่อนซุงลงกับพื้น พืชพรรณนานาชนิดพุ่งขึ้นจากดินและเริ่มพันรอบขาของชายคนนั้น เถาวัลย์เลื้อยขึ้นสูงขึ้นเรื่อยๆ จนมองไม่เห็นเอว...

เจ้าป่า! หยุดเดี๋ยวนี้! เสียงเล็กแหลมน่ารำคาญดังขึ้นจากด้านหลัง พร้อมกลิ่นสาหร่ายเน่าและปลาเน่า

แม่ย่าหนองน้ำ! แกนี่มัน... นางแม่มดแก่ ต้องการอะไร! มันกำลังจะมาแย่งป่าของเรา! ไม่ควรทำแบบนี้เลย! ให้มันตายอยู่ในดินแดนที่มันเข้ามาเถอะ!

ก็ใช่ แต่ฟังข้าก่อนสิ แล้วหยุดรัดเขาได้แล้ว! เขาไม่ผิดอะไร ไม่ได้ทำอะไรเลย นั่งอยู่แต่ในกระท่อมของเขา นั่งนานๆ ดื่มชา

เถาวัลย์เลื้อยกลับลงไปในดิน เจ้าป่าหันไปหาแม่ย่าหนองน้ำ ชายคนนั้นก็ได้เห็นนางชัดๆ ผมดำมันเยิ้ม ไม่เคยสระมาหลายปี มัดด้วยริบบิ้นสีแดงเข้มซอมซ่อ ปล่อยเป็นกระจุก ชุดสีเขียวอมน้ำตาลขาดรุ่งริ่ง ผิวดำหยาบกร้านแลเห็นผ่านรอยขาด

นิ้วที่งอคล้ายตะขอชี้ตรงไปยังแขกผู้โชคร้ายของหมู่บ้านอันเคราะห์ร้ายนี้ หลังที่โค้งงอทำให้แม่ย่าหนองน้ำดูคล้ายกุ้งตัวหนึ่ง ดวงตาสีเทาชื้นจ้องมองทั้งคนและเจ้าป่าผู้เป็นใหญ่แห่งป่าอย่างแน่วแน่

เขาไม่ผิด แม่ย่าพูดอีกครั้ง เจ้าป่าเบิกตากว้างแล้วหาวพลางถามว่า

ต้องการอะไร มาทำไม

อย่าลากคนไปอีกเลย และปล่อยคนนี้ไปด้วย พวกเขาทำความดีนะ

ความดีตรงไหนกัน! เจ้าป่าโวยวายอีกครั้ง เคยเห็นที่ไหนกัน! เคยได้ยินที่ไหนกัน! ก็แค่ไม่มีเหตุผลอะไรเลยนี่!

ฟังข้าให้จบก่อนสิ ตาแก่ท่อนไม้! แม่ย่าโกรธจนเจ้าป่าถอยหลังไปหน่อย แล้วถอนต้นสนอ่อนขึ้นมาทั้งราก ขว้างไปทางนาง แม่ย่าหลบการโจมตีแล้วพูดต่อ

รอก่อน ไม่ได้มีเวลาเป็นร้อยปีหรอกนะ พรุ่งนี้ก็ไม่แน่ เจ้าจะเป็นลมเอาหรือไง! กบของข้าก็ไม่เหลือแล้ว เจ้ากินหมดแล้ว ตาเฒ่าตัวดี! ถ้าเจอกันอีก ข้าจะจัดการให้! แม่ย่าขู่เจ้าป่าด้วยกำปั้น เจ้าป่าเงียบแล้วถอนหายใจ

พูดมาสิ เจ้าป่าเรียกเนินดินขึ้นมาแล้วนั่งลงบนนั้น เหมือนรูปปั้นนักคิดของโรแดง

พวกเขานำความดีมา คนในหมู่บ้านจะทำอาหารและอบอุ่นได้ง่ายขึ้นในยามค่ำคืนที่หนาวเหน็บ ส่วนเจ้านะ กับความเดียวดายของเจ้า...

เราจะบันทึกเจ้าไว้ในโครงการ “วงแหวนนิทานของประเทศไทย”! ชายคนนั้นพูดขึ้นแล้วหัวเราะเหมือนคนบ้า

โธ่เอ๊ย คนบ้า! เจ้าป่าตอบ

ไม่น่าไปทำให้เขากลัวเลย ไอ้โง่ที่ไม่รู้จักพอ!

เอ๊ะ! พูดดีๆ หน่อยสิ อย่าพูดเพ้อเจ้อ

ชายคนนั้นพูดต่อ

เอาล่ะ เรามีโครงการแบบนี้อยู่ คือคนเดินทางไปทั่วประเทศแล้วแบ่งปันนิทานและความดีต่างๆ ผู้คนจะรู้จักคุณมากมาย และจะมีคนนำของขวัญมาให้ด้วย ดีไหมล่ะ

ดี... เจ้าป่าลากเสียงยาว ข้าจะได้ไม่เหงาสิ มีแค่สัตว์กับนกอยู่ด้วย อยากคุยกับคนบ้าง คุย! คุยกับคนได้เลย! แต่กับพวกอสุรกายนั้นคุยกันไม่รู้เรื่องหรอก มีแต่ต้องต่อสู้ ผีตายโหงในหนองก็คะนอง จนต้องคอยปราบ ยังมีงูพิษอีกที่บินมาซอกแซก ก็ต้องคอยจับตามองเหมือนคนโง่ แถมยังต้องจุดคบไฟอีก โอ้โห... น่ากลัวจริงๆ! มารจะกลับมาจากทุ่งกว้าง ก็ไม่มีทางรอดกันแล้ว! อสุรกายทั้งแม่น้ำ ป่าและหนองพากันมารวมตัวเพื่อไล่มันออกไป!

ฟังนะ ชายคนนั้นพูดขึ้นทันใด เราไปบันทึกพวกเขาทั้งหมดกันเถอะ จะได้นิทานเยอะแยะเลยนะ!

แล้วเรื่องก๊าซล่ะ

เดี๋ยวจะนำเข้าไปแน่นอน คนจะได้ปิ้งปลา ทำขนมครก และเล่นพิณกับซอ แล้วเล่านิทานให้เด็กๆ ฟัง

โอ้โห ดีจังเลย! แม่ย่าหัวเราะคิกคัก ก๊าซนี่ทำให้หายใจในหนองไม่ออกเลย

เดี๋ยวก่อน คุณแม่ย่า หนองของคุณก็มีก๊าซด้วยเหรอ

มีสิ แล้วเจ้าจะถามทำไม

ก็เราต้องวางท่อจากเมืองไปไกลมาก แต่ตรงนี้ใกล้มากเลยนี่นา!

อ๋อ... พวกอสุรกายพูดพร้อมกัน

พวกเขาปล่อยชายคนนั้นไป เขาเดินกลับบ้านไปพร้อมจดนิทานนั้นและรายงานต่อหัวหน้า

เมื่อเขากลับมาอีกครั้ง ชาวบ้านก็ต้อนรับเขาเหมือนญาติ เขาอยู่ที่นั่นต่อ พร้อมเตาแก๊สใหม่และถังแก๊สหนึ่งใบ ส่วนเขาเดินทางเข้าเมืองหลายครั้ง คอยเล่านิทานเหล่านั้นให้เราฟัง และฉันก็เล่าต่อให้พวกคุณฟังนี่แหละ

ดังที่เขาว่ากันว่า เรื่องเล่าก็มาถึงตอนจบแล้ว ใครได้ฟังแล้วก็ลองไปเที่ยวดูเอง แล้วไปรู้จักกับเจ้าป่าด้วยตัวเองเลย เขาจะเล่าเรื่องน่าสนใจมากมายเกี่ยวกับแผ่นดินที่มีนิทานและตำนานอันอุดมสมบูรณ์

นิทาน แม่ย่าหนองน้ำผู้ชาญฉลาด หรือเหตุใดเจ้าป่าจึงไม่ยอมให้ช่างก๊าซเข้าหมู่บ้าน มีให้ในรูปแบบ FB2 สำหรับโทรศัพท์ แท็บเล็ต คอมพิวเตอร์ และเครื่องอ่านอีบุ๊ก.
นิทานที่คล้ายกัน
เรื่องของโคโลบอคที่หาเพื่อนบนเว็บไซต์อินเทอร์เน็ต
เรื่องของโคโลบอคที่หาเพื่อนบนเว็บไซต์อินเทอร์เน็ต
โคโลบอคก็รู้สึกเหงาเหมือนกัน เขาจึงตัดสินใจสมัครเว็บไซต์หาคู่ และทุกอย่างก็เริ่มต้นขึ้นจากตรงนี้ นิทานสอนใจสมัยใหม่เกี่ยวกับโคโลบอคที่หาเพื่อนทางอินเทอร์เน็ต
5 805 10
วันที่กระต่ายและหมาป่าสลับหางกัน
วันที่กระต่ายและหมาป่าสลับหางกัน
นิทานสอนใจร่วมสมัยเกี่ยวกับกระต่ายและหมาป่าที่ตัดสินใจสลับหางกัน แล้วจะเกิดอะไรขึ้น?
31 900 12
เรื่องราวของเจ้าหญิงและมังกร
เรื่องราวของเจ้าหญิงและมังกร
นิทานสมัยใหม่เกี่ยวกับเจ้าหญิงคนหนึ่งที่กลัวมังกรตัวน่ากลัวมาก แต่วันหนึ่งเธอก็เอาชนะความกลัวและตัดสินใจไปเยี่ยมมังกร... และนั่นคือจุดเริ่มต้นของมิตรภาพใหม่
12 400 12
นิทานเรื่องพายสามชิ้น
นิทานเรื่องพายสามชิ้น
กษัตริย์ได้สั่งให้ลูกสาวทั้งสามของพระองค์อบพายมาคนละชิ้นเพื่อวันเกิดของพระองค์ เจ้าหญิงสองคนทำตามคำสั่ง แต่คนที่สองกลับมามือเปล่า จากนิทานเรื่องนี้คุณจะได้รู้ว่าเพราะเหตุใด
5 405 10

ต้องการรับการแจ้งเตือนเกี่ยวกับนิทานเรื่องใหม่หรือไม่?

↑