มีแมวแม่และลูกแมวน้อยชื่อ พุ่ศ อาศัยอยู่ในบ้านของผู้รักษาป่าตรงกลางป่าลึก
พุ่ศมีวัยเด็กที่มีความสุข แม่ของเขารักษาเขาดี ทำให้เขามีอาหารและเล่นซ่อนหาทุกวัน
เจ้าของบ้านผู้รักษาป่าจะนั่งให้พุ่ศนั่งบนตักของเขาในตอนเย็น และลูบขนนุ่มของแมวน้อย พุ่ศจึงมักร้องเพลงมวยมวยจากความสุข
รอบบ้านมีสิ่งน่าสนใจมากมาย พุ่ศชอบสำรวจทุกอย่าง เขาจะเข้าไปในรูหนูใต้ตอไม้ เล่นกับใบไม้ที่ร่วงลง และนั่งอาบแดดบนระเบียง
วันหนึ่งตอนเช้า พุ่ศตื่นขึ้นข้างแม่ และเล่าให้แม่ฟังว่าเขาเห็นฝันที่น่าสนใจ ในฝันนั้น เขามีเพื่อนมากมาย พวกเขาเล่นและสนุกสนานไปด้วยกัน
พุ่ศเศร้าใจเมื่อรู้ว่านั่นเป็นเพียงฝันเท่านั้น เขาตัดสินใจว่าจะต้องหาเพื่อนให้ได้ เพราะการอยู่คนเดียวนั้นน่าเบื่อมาก
เมื่อแม่แมวออกไปล่าเหยื่อ พุ่ศก็ออกจากบ้านอย่างเงียบ ๆ และเดินตามทางเดินไปทางป่าลึก
หลังจากเดินผ่านพุ่มไม้ พุ่ศกล้าหาญมาถึงทุ่งหญ้าเล็ก ๆ ที่มีลำธารไหลผ่าน เมื่อเข้าไปใกล้ เขาเห็นปลาในน้ำ พยายามพูดคุยกับปลา แต่ปลาทั้งหมดนั้นเงียบ
หลังจากข้ามลำธาร พุ่ศก็เดินต่อไป ไม่นานเขาเกือบชนหน้าแหน่กับหมาป่า พุ่ศพยายามพูดคุยกับหมาป่า แต่หมาป่าแค่เหวี่ยงฟันและพยายามจับแมวน้อย พุ่ศจึงวิ่งหนีจากสัตว์ร้ายตัวนั้นได้เพียงเล็กน้อย
หลังจากเดินผ่านพุ่มไม้ พุ่ศพบสุนัขจิ้งจอกสีแดงสวยงาม เขาเสนอให้เป็นเพื่อน จิ้งจอกยิ้มและเลียริมฝีปาก มันเดินเข้าหาพุ่ศอย่างช้า ๆ ด้วยความเจ้าเล่ห์ต้องการจับและกินแมวน้อย แต่พุ่ศรีบปีนขึ้นต้นไม้สูง พุ่ศนั่งบนต้นไม้จนกว่าจิ้งจอกจะเบื่อการเฝ้า
หลังจากจิ้งจอกไปแล้ว พุ่ศลงจากต้นไม้และต้องการกลับบ้าน เพราะเขาเข้าใจว่าการหาเพื่อนนั้นไม่ได้ผล
แต่ทันใดนั้น เขาก็ได้ยินเสียงหัวเราะสนุกสนาน และเดินไปทางที่เสียงมาจาก บนทุ่งหญ้าที่เขาเคยไป มีกระต่ายน้อยวิ่งเล่น กระรอกน้อยกระโดดบนต้นไม้ และแม้แต่เม่นน้อยก็อยู่ที่นั่นด้วย พวกเขากำลังเล่นเกมไล่จับกัน
พุ่ศทักทายทุกคนอย่างสุภาพและขอเข้าร่วมเกม สัตว์ป่าน้อยทั้งหลายล้อมรอบพุ่ศและดูเขาด้วยความสนใจ พุ่ศอธิบายว่าเขาอาศัยอยู่ในบ้านของผู้รักษาป่า แต่เขาเบื่อที่จะอยู่คนเดียวโดยไม่มีเพื่อน จากนั้น กระรอกน้อย กระต่ายน้อย และเม่นน้อยก็เสนอให้พุ่ศเป็นเพื่อนของพวกเขา พุ่ศยินดีรับคำเสนอนั้นด้วยความสุข
เด็กน้อยทั้งหลายเล่นไปเกือบทั้งวัน และไม่สังเกตว่าดวงอาทิตย์เริ่มตกและเย็นแล้ว จากนั้น กระรอกน้อยเสนอให้พาพุ่ศกลับบ้าน และสัญญาว่าจะมาเยี่ยมเขาทุกวัน เพื่อเล่นด้วย กระต่ายน้อยก็ขอเข้าไปเยี่ยมพุ่ศด้วย ซึ่งพุ่ศก็ยินดีมาก
พุ่ศกลับบ้านแล้ว แม่แมวก็ยินดีมาก เธอกังวลเพราะป่ามีอันตรายมากมายสำหรับเด็กน้อย แต่พุ่ศก็ปลอบประโลมแม่ และเล่าเรื่องการผจญภัยของเขา และว่าเขามีเพื่อนมากมายแล้ว แม่แมวก็ยินดีสำหรับลูกชายของเธอ
ตั้งแต่นั้นมา เพื่อนของพุ่ศก็มาเยี่ยมเขาทุกวัน บางครั้งมาทีละคน บางครั้งมาพร้อมกัน พวกเขาเสมอหาสิ่งที่ทำ เพราะการอยู่กับเพื่อนนั้นสนุกสนานเสมอ
