W pewnym bardzo odległym lesie, na polanie pod starym klonem, mieszkał jeżyk. Każdego ranka wychodził ze swojej norki i ruszał do swoich spraw.
A spraw miał bardzo dużo: przywitać się ze słońcem, z klonem, z sąsiadami-zwierzakami, zrobić poranne ćwiczenia, umyć się, posprzątać teren przy domu i zgromadzić zapasy jedzenia. A także pomarzyć – na tę ważną sprawę zawsze znajdował czas.
Pewnego razu, gdy jeżyk, jak zwykle, siedział na swojej małej ławeczce i marzył, stary klon szepnął mu listowiem:
Jeżyku, czy możesz opowiedzieć mi, swojemu przyjacielowi, o czym marzysz? A może to sekret?
Żadnego sekretu nie ma, po prostu nikt nie może mi pomóc.
Ale dlaczego? Masz przecież tylu przyjaciół!
Przyjaciół mam wielu, ale skrzydeł nie mam – odpowiedział ze smutkiem jeżyk.
Po co małemu, szaremu jeżykowi skrzydła? Przecież nie jesteś ptakiem – zdziwił się klon.
No właśnie w tym cała rzecz: nie jestem ptakiem i nie mam skrzydeł. A to znaczy, że nigdy nie polecę na południe. Zimą zawsze będę spał w swojej norce! A ja tego nie chcę, marzę o tym, by zobaczyć morze, poleżeć w cieple na piasku pod promykami słońca i zjeść słodkie owoce.
A co z nami? Bez ciebie będzie nam smutno.
Ale przecież nigdzie nie odlatuję.
Rozmowę dwóch przyjaciół usłyszało Słońce. Już miało iść spać, ale zostało na niebie trochę dłużej.
A marzenie? – zapytało.
Tak, a co z twoim marzeniem? Trzeba coś wymyślić – szepnął zamyślony klon. I wtedy z jego wierzchołka tuż przed jeżykiem opadł największy liść.
To powietrzny liść, który zaniesie cię, dokądkolwiek zechcesz – ciągnął klon. – Wsiadaj szybko i leć ku swojemu marzeniu.
Słońce z radości zaczęło skakać zajączkami słonecznymi po polanie:
Poproszę wiatr, a on cię uniesie ponad chmury. Tylko trzymaj się mocno i koniecznie, słyszysz, jeżyku, koniecznie wróć do nas wiosną.
I Słońce ciepło pogłaskało jeżyka po kolcach, a klon szepnął:
Szczęśliwej drogi!
I jeżyk poleciał: najpierw nad swoją norką, potem nad klonem, potem nad polaną, i tylko go widziano…
Ale wybiegając trochę naprzód, powiem, że marzenie jeżyka się spełniło. Potem wrócił do domu i wciąż znajdował czas na marzenia, bo teraz ma już nowe. Jakie – o tym nam jeszcze nie opowiedział.
