Kto powiedział, że jeśli kot ―
To koniecznie musi być,
Mleko z miseczki chłeptać
I leniwym, dumnym żyć.
Myszki straszyć, siać ten strach,
Żeby bały się wychodzić,
Dzień i noc w norkach siedziały
I łzy gorzkie wylewały.
Kto powiedział, że jeśli kot ―
To w przerażeniu wróbel
I inne ptaki też:
Co za straszny, dziki zwierz!
Kiełbasę ukraść w kuchni,
Znów obedrzeć kanapę,
Pogonić się za muchą
I narobić raban.
Tak, bywają i tacy,
Tylko nasz Puszek ― maluch
Bardzo dobry i naiwny,
Nie skrzywdzi nawet myszy!
Nie tknie nawet ptaków
I nie będzie rwał firanek,
Pewnie się zdziwi:
«Po co tak psocić?»
On ― wychowany kociak:
Z szczeniakiem bawi się w piłkę.
Mleka, niestety, nie lubi,
Je kotlety i bułkę.
Nie skrzywdzi nawet muchy,
Ma wokół przyjaciół,
O kotach to tylko plotki ―
Mówię wam to ja.
Kto powiedział, że jeśli kot ―
To na pewno dziki zwierz!
Był by dom i miseczka,
Będzie najlepszy przyjaciel, wierz!
No, a jeśli psoci,
To tylko z miłości,
Tak zazdrości twojej pracy
I tęskni, gdy cię nie ma!
