Zimą w lesie zawsze jest bardzo wesoło! Leśne zwierzęta — małe zwierzęta, ptaki, chrząszcze i pająki spędzają całe dnie na zewnątrz, bawiąc się puszystym śniegiem. Misiątko Sasha zimą zwykle śpi. Ale gdy zimne mrozy ustępują i w powietrzu można już wyczuć zbliżającą się wiosnę, Sasha powoli się budzi i wychodzi z nory do przyjaciół.
Sasha to bardzo wesoły i aktywny misiąteczek, zawsze pierwszy proponuje ciekawe gry, a inne zwierzęta chętnie wspierają jego pomysły.
Ale czasami gry, które wymyśla mały miś, są nie tylko wesołe, ale i niebezpieczne. Kiedyś zaproponował wyścig pod zwisającymi soplami lodu, po czym zajączek przez długi czas leżał w szpitalu, bo soplica spadła mu prosto na łapkę.
A mama zakazała misiowi Sashy spacerów i wymyślania psot. Ale dzieci są dziećmi, a Sasha nie mógł długo siedzieć w domu, a gdy tylko znowu znalazł się na zewnątrz, do jego głowy przychodziły niebezpieczne, ale bardzo wesołe pomysły.
Najlepszymi przyjaciółmi misiątka Sashy byli bliźniacze zajączki Tolik i Wovik oraz piękna wiewiórkę Marusya. Tym razem misiątko postanowił zaprosić przyjaciół do zabawy na lodzie. Zebrał ich przy dużym leśnym jeziorze i powiedział:
A może zagramy w przeprawę? Zorganizujemy sztafetę na lodzie? Kto pierwszy dotrze na drugi koniec jeziora — ten wygrywa!
Jesteśmy za! — odpowiedzieli chórem zajączki Tolik i Wovik.
A wiewiórkę Marusya nie spieszyła się zgodzić na niebezpieczną grę. Powiedziała przyjaciołom:
Mnie się wydaje, że już robi się cieplej i lód może nie być solidny...
Więc się boisz? — drażnili Marusyę zajączki chórem.
A wam mama nie mówiła, że niebezpiecznie chodzić po cienkim lodzie? — powiedziała obrażona Marusya.
Mówiła, mówiła — odpowiedział Sasha — ale skąd ona wie, że lód już jest cienki? Mnie się wydaje, że nas bez problemu utrzyma, może sprawdzić?
Może ty pierwsza? — powiedział Tolik i popchnął wiewiórkę na lód.
Rozległ się trzask, ale nic się nie stało. Wiewiórkę się przestraszyła, pisnęła i jednym skokiem znalazła się na drzewie.
Nie będę grać w takie gry! Nie chcę wpadać pod lód! Idę do domu — powiedziała i uciekła.
Przez jakiś czas żadne ze zwierząt nie odważyło się wstąpić na lód. Wszyscy jeszcze pamiętali trzask, który słyszeli. Ale misiątko Sasha powiedział:
Cóż, zajączki, uszy się schowały? Będziemy grać? Czy też chcecie do domu?
Chyba pójdę do domu — odezwał się Wovik.
Jak to? — zawołał go Tolik, gdy jego brat zajączek собирался się odejść.
Nie chcę wpadać pod lód!
Wovik, nie głupiaj, zostań, grajmy, będzie wesoło — przekonywał przyjaciela Sasha.
Dobrze, nie pójdę do domu, ale też nie pójdę na lód. Będę patrzeć z boku i powiem, kto wygra.
Tak się umówili. Zajączek Tolik i misiątko Sasha zajęli pozycję startową. Postanowili przebiegać jezioro na zmianę tam i z powrotem. A Wovik będzie mierzyć czas i powie, kto jest szybszy.
Pierwszy miał startować Tolik. Podszedł do brzegu jeziora, zamknął oczy i gdy jego brat Wovik powiedział: „Start!
