Żyła sobie koteczka mama i miała małego syneczka — koteczka, którego nazwała Puszkiem.
Mieszkali w gęstym lesie w domku leśnika. Koteczek miał szczęśliwe dzieciństwo, kochała go mama, która każdego dnia łowiła dla niego myszki i bawiła się z nim w chowanego.
Gospodarz leśnik wieczorami sadzał go sobie na kolanach i długo głaskał miękkie futerko, a Puszek z przyjemności mruczał.
Wokół domu było wiele ciekawych rzeczy, koteczek lubił wszystko badać, wlazł do norki pod pniem, bawił się opadłymi listkami, grzał się w promieniach słoneczka, rozwalony na ganeczku.
Pewnego ranka koteczek obudził się obok mamy i opowiedział jej, że miał ciekawy sen. Jakby miał wielu przyjaciół, bawili się razem i grali.
Mały Puszek zasmucił się, zdając sobie sprawę, że to był tylko sen. Postanowił, że na pewno znajdzie sobie przyjaciół, bo samemu żyć jest bardzo nudno.
Kiedy mama kotka poszła na kolejne polowanie, koteczek niepostrzeżenie wymknął się z domu i poszedł ścieżką w stronę leśnych zarośli.
Przedarłszy się przez nie, odważny Puszek znalazł się na małej polance, przez którą płynął strumień. Podchodząc bliżej, zobaczył w wodzie ryby, próbował z nimi rozmawiać, ale wszystkie milczały.
Przebrawszy się przez strumień, koteczek kontynuował swoją podróż. Przeszedłszy jeszcze trochę, prawie zderzył się nos w nos z wilkiem. Puszek porozmawial z wilkiem, ale ten tylko pokazał zęby i spróbował złapać koteczka, mały uciekł przed szarym drapieżnikiem.
Przedarłszy się przez zarośla krzaków, koteczek spotkał piękną rudą lisicę, zaproponował jej swoją przyjaźń, na co lisiczka się uśmiechnęła i oblizała wargi. Powoli zaczęła podchodzić do Puszka, chciała go podstępem złapać i zjeść. Ale mały podróżnik zdążył wgramolić się na wysokie drzewo, koteczek siedział na nim, aż lisicy znudziło go pilnować.
Po tym, jak lisica odeszła, koteczek zlazł z drzewa i już chciał wrócić do domu, bo zrozumiał, że nie uda mu się znaleźć przyjaciół.
Ale nagle usłyszał wesołe głosy i poszedł w stronę, skąd się donosiły. Na polance, na której koteczek już bywał, bawiły się małe zajączki, a po drzewach skakały wiewiórcze, a nawet małe jeżyki tu były. Grały w wesołą grę w догонялки.
Koteczek grzecznie przywitał się ze wszystkimi i poprosił się do gry. Małe leśne stworzenia otaczały Puszka, ciekawie go rozpatrywały. Koteczek wyjaśnił im, że mieszka w domku leśnika, ale nudzi mu się tam samemu bez przyjaciół. I wtedy wiewiórcze, zajączki i jeżyki zaproponowały mu swoją przyjaźń. Na tę propozycję Puszek z radością się zgodził.
Maluszki bawiły się prawie cały dzień i w grze nie zauważyły, że słoneczko już się chowało, na dworze robiło się wieczorem. Wtedy wiewiórcze zaproponowały odprowadzić koteczka do domu i obiecały, że będą do niego przychodzić każdego dnia w gości, żeby się pobawić. Zajączki też się naprosiły w gości do Puszka, czemu koteczek był bardzo rad.
Koteczek wrócił do domu, mama kotka bardzo się ucieszyła, martwiła się, bo w lesie czeka wiele niebezpieczeństw na małuszki. Ale koteczek ją uspokoił i opowiedział o swojej podróży i że ma wielu przyjaciół. Mama kotka ucieszyła się za syneczka.
Puszka teraz każdego dnia odwiedzali jego przyjaciele, raz po kolei, a raz wszyscy razem. Zawsze znajdowali, czym się zająć, bo z przyjaciółmi zawsze jest weselej.
