W jednym lesie, na jasnej polance, stoi mały domek. Jest ozdobiony kolorowymi liśćmi i kwiatami. Mieszka tam mała Biedronka. Bardzo lubi jaskrawe stroje. Jej ulubiona sukienka to czerwona w czarne grochy. Biedronka codziennie spaceruje po lesie, podziwia kwiaty, przelatuje z jednego listka na drugi i grzeje się w promieniach słońca.
Pewnego dnia Biedronka spacerowała po lesie zbyt długo i zabłądziła. Nagle zobaczyła Pajączka, który zdejmował swoją pajęczynę z gałązki.
Pajączku, pomóż mi znaleźć drogę do domu — powiedziała Biedronka.
Pajączek spojrzał na nią ze zdziwieniem:
Czy ty nie widzisz, jakie chmurki są na niebie? Zaraz będzie deszcz. Pomóż mi zdjąć pajęczynę i schować ją. Nie chcę, żeby zmokła.
Nie mam czasu, żeby ci pomagać, spieszę się do domu — odpowiedziała Biedronka.
Nie możesz teraz iść, bo też zmokniesz w deszczu. Pomóż mi, a gdy deszcz przestanie padać, pokażę ci drogę.
Akurat! Sama ją znajdę! Nie boję się żadnego deszczu!
Biedronka nie posłuchała Pajączka i poszła ścieżką szukać swojej polanki.
Nagle zerwał się wiatr i rozpadał się mocny deszcz. Biedronka nie zdążyła się schować. Jej czerwona sukienka i skrzydełka przemokły do suchej nitki! Teraz nie mogła latać, a iść do domu pieszo było bardzo daleko. Biedronka zobaczyła grzyb, usiadła obok niego i zaczęła płakać.
Dlaczego płaczesz? — nagle usłyszała czyjś głos. Podniosła głowę i zobaczyła Mrówusia.
Zabłądziłam i zmokłam.
Nie płacz, pomogę ci. Chodźmy ze mną!
Mrówuś zaprowadził Biedronkę do swojego mrowiska. Mrówki pomogły jej się ogrzać, wysuszyły sukienkę i poczęstowały gorącą herbatą. A jeden stary mrówka pokazał jej drogę do domu.
Jacy wy jesteście dobrzy! — powiedziała Biedronka.
Po prostu umiemy się przyjaźnić — odpowiedział Mrówuś.
Przyjaźnić się? Co to znaczy „przyjaźnić się”? — zapytała Biedronka.
Przyjaźnić się to znaczy troszczyć się o przyjaciół, pomagać im, nie obrażać ich, dzielić się zabawkami...
A ja nie mam przyjaciół — smutno powiedziała Biedronka.
Teraz jesteśmy twoimi przyjaciółmi! — radośnie zawołał Mrówuś.
Biedronka ucieszyła się i wesoło zaklaskała w dłonie.
Przecież obraziłam Pajączka! — nagle sobie przypomniała. — Muszę mu koniecznie pomóc! Może on też zostanie moim przyjacielem!
Biedronka podziękowała mrówkom za pomoc, pomogła posprzątać ze stołu i ruszyła w drogę.
W drodze do domu zobaczyła Pajączka. Wyszedł ze swojego domku, żeby znowu powiesić pajęczynę na gałązkach. Biedronka chętnie mu pomogła.
Teraz wiedziała, że przyjaźnić się to wspaniała sprawa!