Żyl sobie zajączek. Pewnego ranka obudził się i zobaczył, jak promyk słońca skacze po parapecie. Zajączek bardzo się ucieszył, bo miał bardzo ważne zadanie.
Zajączek chciał dokończyć glinianą chatkę, którą zaczął lepić wczoraj wieczorem, ale nie skończył i zasnął.
Rano miał mnóstwo sił. Zjadł śniadanie i z radością pobiegł na budowę.
Na początku wszystko szło dobrze: zajączek wyrobił okna i drzwi, a potem zabrał się za dach. Dach nijak nie chciał wyjść: raz się zapadał, raz przechylał na boki.
Zajączek długo poprawiał dach, ale nic z tego nie wyszło. Wtedy się zdenerwował i kopnął swoją chatkę.
Tak, nasz zajączek miał jedną wadę: nie lubił, gdy coś mu nie wychodziło. Wtedy zaczynał się denerwować: tupał łapkami, wszystko psuł, płakał i uciekał gdzieś daleko od niedokończonej pracy.
Nagle znikąd pojawił się krasnoludek. Wyglądał tak samo jak wszystkie krasnoludki, o których mama czytała zajączkowi w książkach.
Cześć, zajączku! Widzę, że jesteś zdenerwowany, a to przeszkadza ci dokończyć twoją piękną chatkę.
Tak, czuję się bardzo źle, nie mam na to sił! ― odpowiedział zajączek.
Wiem, jak ci pomóc, ale będziesz musiał coś znaleźć ― powiedział krasnoludek.
Zgadzam się! ― ucieszył się zajączek.
Na świecie żyje zły czarodziej, który zbiera siłę, a wszystkim innym zostawia bezradność, złość i agresję. Gdy tylko ktoś zaczyna się złościć, czarodziej zabiera jego siłę i chowa ją daleko, daleko w skrzyni. Daję ci magiczny kompas, który zaprowadzi cię do tej skrzynki i nie pozwoli ci zboczyć z drogi ― wyjaśnił krasnoludek.
Bardzo ci dziękuję! Postaram się znaleźć skrzynię! ― krzyknął zajączek i natychmiast ruszył w drogę.
Droga była bardzo trudna i prowadziła przez gęsty las, gdzie żyły dzikie zwierzęta, które straszyły zajączka. Ale i tak szedł naprzód, bo wiedział, że czeka na niego skrzynka z siłami.
Po dobie zajączek znalazł skrzynkę, w której przechowywana była jego siła. Gdy ją otworzył, jego pyszczek rozjaśnił się blaskiem i siły do niego wróciły.
Droga powrotna wydała się zajączkowi krótka, bo miał przy sobie swoją siłę, która pomogła mu pokonać wszystkie trudności.
Gdy tylko zajączek wrócił do domu, od razu pobiegł dokańczać chatkę. Tym razem praca szła gładko. Chatka wyszła bardzo ładna!
Teraz zajączek wiedział, że swoje siły można zachować, jeśli zawsze będzie skupiony i spokojny.