Bir küçük evde anne ve babasıyla birlikte Vera adında küçük bir kız çocuğu yaşıyordu. Annesi mutfakta yemek hazırlarken o, odasında oyuncaklarıyla oynamayı çok seviyordu. Ama annesi onu odasını temizlemesi için çağırdığında, Vera huysuzlanıyor ve bunu reddediyordu. Odasını temizlemeyi gerçekten hiç sevmiyordu.
Bir akşam, kız çocuğu her zamanki gibi oyuncaklarıyla meşguldü. Birden yatağın arkasındaki köşede birisi hapşırdı. Vera bunun kendisine öyle geldiğini düşündü. Ama bu tekrarlandı.
Sonra Vera meraklandı, hiç korkmuş değildi. Köşedeki tüm oyuncakları kaldırıp yatağın arkasına baktı ve orada tuhaf, saçlı bir adamcık oturuyordu. Onun saçları ve sakalı toz toplarını andırıyordu. Küçük adamcık başını kaldırıp korktu, çünkü hiç kimsenin onu bulacağını beklemiyordu, zira bu köşeye hiç kimse bakmamıştı.
Sen kimsin?
Vera korkarak sordu.
Ve burada ne yapıyorsun?
Merhaba, Vera! Ben Toz Adamcığıyım. Sen hiç odan temizlemiyorsun, benim için bu yaşamak için en iyi yer! Ne kadar çok toz olursa, ben o kadar çabuk büyürüm!
İstemiyorum ki sen benim odamda yaşasın!
Kız çocuğu sert bir şekilde söyledi.
Öyleyse benden asla kurtulmazsın, haydi seninle arkadaş olalım!
Adamcık söyledi.
Çünkü bana çok az kaldı ve ben hepinizi bu evden çıkaracağım ve kendi krallığımı kuracağım!
Hayır, seninle asla arkadaş olmayacağım!
Kız çocuğu bağırdı.
Şimdi tüm tozu temizleyeceğim ve seni sonsuza dek odam dan kovacağım. Ve bir daha buraya dönmene izin vermeyeceğim!
Kız çocuğu mutfağa koştu, anneden ıslak bir temizlik bezi, elektrik süpürgesi aldı ve odasında düzen sağlamaya başladı. Çok geçmeden her şey temizlikle parlıyordu ve Toz Adamcığının yapacak hiçbir şeyi kalmadı, evi sonsuza dek terk etmek zorunda kaldı.
O günden sonra Vera'nın odasında her zaman temiz ve toz silinmiş haldedir.
