Güzel bir bahçenin yanındaki düzenli Saray'da bir zamanlar Kral ve Kraliçe yaşarmış. Üç çocukları varmış: Büyük Prenses, Prens ve küçük Prenses. Bir gün bahçede geziniyorlarmış. Birden nereden çıktığı belli olmayan bir Ejderha uçarak gelmiş, büyük kız kardeşi kapmış ve yüksek-yüksek bir dağa doğru götürmüş. Kral hemen en iyi Şövalyesini kızını kurtarmaya göndermiş.
Şövalye gece olana kadar at sürmüş. Terk edilmiş bir Kale'ye varmış ve yalnız bir kulenin penceresinde ışık görmüş. Kaçıran uyurken Prenses'in yanına gizlice girmiş ve onu düzenli Saray'a geri götürmüş. Sabaha kadar at sürmüşler ve kahvaltıya yetişmişler. Kral kızının sağ salim olduğuna sevinmiş ama uçan kötü adamla nasıl başa çıkacağını düşünene kadar kimsenin evden dışarı çıkmamasını emretmiş.
Sadece cesur Prensi öğle yemeğine sülün getirmesi için yoğun ormana avlanmaya göndermiş. Ve ağaçların altından çıkmamasını tembih etmiş. Ama genç Prens avın peşinde o kadar heyecanlanmış ki gökyüzündeki Ejderhayı fark etmemiş ve ormanın açık bir yerine çıkmış, Ejderha da onu - çap! - kapmış ve Kalesine götürmüş.
Kral çok öfkelenmiş. Yine Şövalyeyi oğlunu getirmeye göndermiş, bir de ikinci bir at vermiş ki daha hızlı dönsünler. Kendisi de bütün gece saray büyücüleriyle bu beladan nasıl kurtulacaklarını düşünmüş.
Tam kahvaltıya Şövalye ve Prens sağ salim dönmüşler. O zaman Kral herkese salonlarda oturmalarını, dışarı burnunu bile çıkarmamalarını emretmiş. En iyi Şövalyesini de komşu krallıklara göndermiş ki kötü Ejderhayı anlatsın ve onun inini yok etmek için büyük bir ordu toplasın.
Bu arada Ejderha yine Saray'a uçmuş, kimseyi görememiş ve gökyüzüne doğru tehditkar bir şekilde kükremış. Küçük Prenses güçlü bir gök gürültüsü duymuş, gökyüzünde tek bir bulut yokken bu gürültünün nereden geldiğine şaşırmış. Pencereyi açmış, dışarı bakmış, Ejderha da onu - çap! - kapmış ve götürmüş.
Kral ve Kraliçe kızlarının kaçırıldığına çok korkmuşlar ama sadık Şövalye başka bir krallıktaymış. Ama saray büyücüleri gelmiş ve bir çözüm bulduklarını söylemişler. Sihirli bir mendil yapmışlar. Bir köşesine güzel Saray'ı, bahçeyi ve yoğun ormanı çizmişler, diğer köşesine de yüksek-yüksek dağı ve eski terk edilmiş Kaleyi çizmişler.
Kral bu mendili almış, parmağını Ejderhanın Kalesindeki yalnız kuleye değdirmiş ve hemen temiz düzenli bir odada bulmuş kendini. Kuleden çıkmış ve küçük kızının kötü adamla birlikte avluda temiz bir masada oturup çay içtiklerini görmüş. Küçük Prenses sevinmiş ve demiş ki:
Majeste babacığım, masaya buyurun, size de çay koyalım!
Vaktim yok canım kızım, bütün krallık endişeli. İşte sana mendil, annene git. Ben Ejderhayla konuşacağım.
Uslu Prenses parmağını mendile değdirmiş ve eve dönmüş. Babası da kaçırandan sormuş:
Neden çocuklarımı çalıyorsun Ejderha?
O da cevap vermiş:
Ben kimseyi çalmadım! Sizin bir sürü çocuğunuz var, benim hiç yok. Kendime bir tane kü-ü-ü-ücük kız aldım! Ben yaşlıyım, bana yardımcı lazım. Sizde zaten başka çocuklar var! Size ne, kıskanıyor musunuz?
Kral başını sallamış ve demiş ki:
Hiçbir şeyi ve hiç kimseyi izinsiz alamazsın. Her zaman gelip sorabilirsin. Sormadan almak hırsızlık ve suçtur. Kalenize büyük bir ordu geliyor çünkü kimse böyle terbiyesiz bir kötü adamın yanında yaşamak istemiyor.
Ejderha korkmuş ve bir daha kimseyi almayacağına söz vermiş. Kral iyi kalpliymiş ve onu affetmiş. Diğer hükümdarlarla anlaşmış ve orduları geri çağırmış. Terk edilmiş Kaleyi temizlemek için yardımcılar göndermiş, Ejderha da bunun karşılığında Prense sülün avlamada yardım etmiş.
