นิทานเรื่องลูกกระต่ายไม่ฟังและเสียงสะท้อนในป่า

ในป่าลึกลับที่ขอบของป่า มีครอบครัวกระต่ายหลายครอบครัวอาศัยอยู่ ในแต่ละครอบครัวมีลูกกระต่ายตัวเล็ก ขนฟูและซนจำนวนมาก แต่สำหรับแม่กระต่ายสีเทาที่อายุมากขึ้นตามมาตรฐานของกระต่าย มีลูกชายเพียงคนเดียวเท่านั้น เธอรักเขาอย่างมากและดูแลเขาจากอันตรายต่างๆ อย่างระมัดระวัง แต่เมื่อลูกกระต่ายโตขึ้น เขาเริ่มรู้สึกเบื่อกับการดูแลของแม่ เขาพยายามหนีจากเธออยู่เสมอและไม่ยอมฟังสิ่งที่แม่ที่ฉลาดและมีประสบการณ์บอกเขา

เธอติดตามฉันอยู่เสมอ พูดซ้ำๆ ว่าฉันไม่ควรทำสิ่งนี้

ลูกกระต่ายที่คิดว่าตัวเองเป็นผู้ใหญ่กำลังโกรธ

แล้วจะเป็นอย่างไรได้ล่ะ ฉันรักเธอมากนี่ ในป่ามีอันตรายมากมาย สัตว์ล่าส่วนใหญ่อยากจะจับเราและกินเรา

แม่กระต่ายที่ฉลาดตอบ

นั่นเป็นเรื่องไร้สาระ ฉันอาศัยอยู่ที่นี่มานานแล้ว แต่ยังไม่เคยเจอสัตว์ล่าตัวเดียว

นั่นเป็นเพราะว่าฉันปกป้องเธอจากมัน และถ้าเธอฟังคำแนะนำของฉัน เธอจะเรียนรู้ที่จะหลีกเลี่ยงสัตว์ล่าได้เอง

แม่กระต่ายเริ่มพูด

ฉันไม่อยากจะ ฉันจะไม่ฟัง

ลูกกระต่ายพูดและวิ่งหนีไป

แม่กระต่ายพยายามไล่ตามเขา แต่จะไล่ทันกระต่ายตัวเล็กและว่องไวได้ไง ลูกกระต่ายวิ่งเร็วมากจนเขาไปไกลจากบ้านมากขึ้น เขาไม่เคยหนีไปไกลขนาดนี้มาก่อน

ในที่สุดก็ได้อิสระ!!!

กระต่ายโง่ร้องเสียงดัง

และจากนั้นเขาก็ได้ยิน "อ้อ อ้อ" นั่นคือเสียงสะท้อน แต่ลูกกระต่ายไม่รู้เรื่องนี้ เขาคิดว่ามีใครสักคนพูดคุยกับเขา

ใครอยู่ที่นี่ ออกมาและแสดงตัวสิ

กระต่ายร้องเสียงดังอีกครั้ง

"ชีวิต ชีวิต..."

นั่นคือสิ่งที่ได้ยินเท่านั้น

เธอเป็นใคร และเธอกล้าพูดกับฉันแบบนี้ได้ไง

ลูกกระต่ายร้องเสียงดังขึ้นและเย่อหยิ่ง

เสียงสะท้อนตอบกลับ "ริ่ง ริ่ง"

ลูกกระต่ายเริ่มโกรธมากขึ้น และเริ่มร้องเสียงดังขึ้นเรื่อยๆ

ออกมา ฉันบอกแล้ว

จิ้งจอกได้ยินเสียงร้องของลูกกระต่ายนี้ เธอกำลังวิ่งผ่านไปและกำลังมองหาอะไรหรือใครสักคนที่จะกินเป็นอาหารเช้า จิ้งจอกวิ่งไปหาเสียงและเห็นลูกกระต่ายตัวเล็กนั่งอยู่ตรงกลางขอบป่าและร้องเสียงดัง จิ้งจอกมองไปรอบๆ แต่ไม่เห็นใครอยู่รอบๆ จิ้งจอกคิดว่านี่คือกระต่ายป่วย แต่เมื่อฟังการสนทนา จิ้งจอกก็เข้าใจว่าลูกกระต่ายที่ร้องเสียงดังนั้นเป็นแค่คนโง่ เพราะเขากำลังพูดคุยกับเสียงสะท้อน

เธอร้องเสียงไปทำไม

จิ้งจอกถาม

แล้วเธอเป็นใครล่ะ เธอเป็นคนที่พูดคุยกับฉันหรือ

ลูกกระต่ายถามอย่างประหลาดใจ

เธอไม่รู้ว่าเสียงสะท้อนคืออะไรหรือ

จิ้งจอกประหลาดใจ

เสียงสะท้อน

ลูกกระต่ายถามซ้ำ

ใช่ เสียงสะท้อนคือเสียงที่ส่งกลับมาจากป่า

นั่นหมายความว่าฉันกำลังพูดคุยกับตัวเองเหรอ

ลูกกระต่ายถามอย่างประหลาดใจ

ใช่แล้ว

จิ้งจอกที่ฉลาดพูดพร้อมกับหัวเราะ และคาดหวังอาหารเย็นที่อร่อย

แล้วเธอเป็นใครล่ะ เธอไม่ใช่สัตว์ล่าใช่ไหม

ลูกกระต่ายจึงตัดสินใจถาม

ไม่ แน่นอน ฉันกินเบอร์รี่และพืช แล้วเธอทำอะไรอยู่ที่นี่ พ่อแม่ของเธออยู่ไหน

จิ้งจอกตอบ

ฉันอยู่ที่นี่คนเดียว ฉันหนีออกจากบ้าน ฉันเป็นผู้ใหญ่แล้ว แต่แม่ของฉันไม่เข้าใจฉัน เธอบอกฉันว่าจะทำอะไรตลอดเวลา ฉันเบื่อแล้ว

ลูกกระต่ายเล่าด้วยความภูมิใจ

เธอหิวหรือเปล่า

นิดหน่อย

มาที่บ้านฉันเถิด ฉันจะให้เธอกินหญ้าและเบอร์รี่อร่อยๆ อยู่แล้ว เธอจะไม่กลับบ้านแล้ว

ในเวลานั้น แม่ของลูกกระต่ายปรากฏตัวบนทุ่งหญ้า เธอก็ได้ยินเสียงร้องของเขาเช่นกัน และรีบไปหาลูกชายโง่ของเธอ เมื่อแม่กระต่ายเห็นว่าลูกกระต่ายกำลังพูดคุยกับจิ้งจอก เธอกลัวมาก แม่กระต่ายกระโดดขึ้นไปบนหัวจิ้งจอกและปิดตาของสัตว์ล่าด้วยเท้าของเธอ

วิ่งไปเลย ลูกชาย จิ้งจอกคือสัตว์ล่าที่ฉลาดที่สุด เธอจะกินเธอ

แม่กระต่ายร้องเสียงดัง

ลูกกระต่ายวิ่งไปเต็มที่ เขาวิ่งไปนานโดยไม่มองหลัง แต่หลังจากนั้น เมื่อเขาเหนื่อยลง เขาก็หยุด ลูกกระต่ายเข้าใจว่าแม่ของเขาอยู่ในอันตรายถึงชีวิต เขาอยากจะวิ่งกลับไป แต่เขาเห็นแม่ของเขาวิ่งเข้ามาหาเขา เธอกอดลูกชายของเธออย่างแน่นหนา

ขอโทษนะแม่ ฉันโง่มาก คำแนะนำของแม่ทั้งหมดมีความสำคัญมาก ตั้งแต่นี้ไปฉันจะฟังแม่เสมอ

ลูกกระต่ายที่กลัวตายพูดซ้ำๆ

ฉันดีใจที่เธอเข้าใจแล้ว

แม่กระต่ายพูดขณะปลอบโยนลูกชาย

พวกเขากลับบ้าน ลูกกระต่ายเริ่มฟังแม่ในทุกเรื่อง และไม่เคยหนีจากเธออีกเลย