ในป่าสวรรค์ที่ห่างไกลแห่งหนึ่ง มีสิงโตซึ่งเป็นราชาแห่งสัตว์ป่าอาศัยอยู่ เขาเป็นเจ้านายที่ดี: ฉลาด ยุติธรรม และเป็นผู้ปกครองที่สัตย์ซื่อ มีผู้อิจฉาเขามากมาย หลายคนอยากจะอยู่ในตำแหน่งของเขา แต่ผู้ที่อยากได้บัลลังก์มากที่สุดคือหมี เขาตัดสินใจว่าเขาก็สามารถเป็นราชาแห่งสัตว์ป่าได้เช่นกัน
หมีเชิญสัตว์ทั้งหมดมาประชุม แล้วประกาศว่า:
จำไว้ว่า ฉันจะนำระเบียบมาสู่ป่านี้! ฉันจะไม่เต้นตามจังหวะของใคร และจะไม่ยอมให้ใครสั่งฉัน! ฉันจะไม่เสแสร้งต่อใครเลย!
สิงโตที่สงบและสมดุล หลังจากฟังคำพูดของเขา ก็กล่าวว่า:
ถ้าอยากลอง หมี ได้เลย คุณฉลาดและแข็งแรง ก็ปกครองเถิด ถ้าในระยะเวลาหนึ่งเดือน คุณเป็นผู้นำที่ดี ฉันจะสละบัลลังก์ด้วยตัวเอง และส่งมอบการปกครองให้คุณ
ความสุขของหมีไม่มีขอบเขต สัตว์ตัวน้อยๆ ไม่ได้ยินดี เพราะเขากระทำตามอำเภอใจของตัวเอง ไม่สนใจความต้องการของผู้อื่น แต่ทุกอย่างง่ายกว่านั้น มิคาอิล ไม่ได้ทำร้ายใคร เขากินจนอิ่มท้อง สะสมไขมัน แล้วเข้าไปในถ้ำของเขาและหลับไปในฤดูหนาว
แล้วเทศกาลก็เริ่มขึ้นสำหรับสัตว์ป่า: ราชาหลับ เสรีภาพในการกระทำ: การปล้น การต่อสู้ การด่าว่า...
สิงโตสังเกตเห็นทั้งหมดนี้ และตัดสินใจที่จะบริหารจัดการป่าอีกครั้ง พอแล้วที่ให้สัตว์ป่าทำตามใจชอบ เพราะประชากรป่าไม่สามารถปล่อยให้ไม่มีราชาได้นาน
และหมีก็ยังคงนอนหลับในถ้ำของเขา
คติของนิทาน:
ถ้าไม่เก่ง อย่าโม้และสัญญา แต่ถ้าเก่ง ก็ต้องพิสูจน์ด้วยการกระทำ!
