บนห้องใต้หลังคาของอาคารอพาร์ตเมนต์เล็กๆ มีแมวตัวหนึ่งอาศัยอยู่กับลูกแมวตัวเล็กสีส้มของเธอ พวกเขาไม่มีเจ้าของ ดังนั้นแม่แมวจึงต้องหาอาหารให้ตัวเองและลูกแมวตัวเล็ก มันเป็นเรื่องยากสำหรับแม่แมว เพราะในเมืองใหญ่ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะหาอาหารด้วยตัวเอง โชคดีที่บางครั้งคนใจดีก็นำชามอาหารหลากหลายมาให้ หรือบางครั้งก็สามารถจับนกได้ บ้างครั้งพวกเขาต้องนอนหลับด้วยความหิว
ในขณะที่แม่แมวหลอบลูกแมวให้นอน เธอก็ล้างขนของลูกแมวด้วยลิ้นของเธอ และลูกแมวตัวเล็กก็หมวดหมวดเสียงหวือหวา
แม่ค่ะ บอกนิทานให้ฉันฟังหน่อยสิ!
ลูกแมวขอร้อง
เรื่องเจ้าชายผู้กล้าหาญและแมวผู้ทรงเวทมนตร์!
และแม่แมวก็เริ่มเล่าเรื่องด้วยเสียงอ่อนโยนและช้าๆ
นานมาแล้ว ในปราสาทใหญ่แห่งหนึ่ง มีเจ้าชายหนุ่มผู้มีความอยากรู้อยากเห็นมากตั้งแต่เกิด เขาสนใจทุกสิ่ง ชอบขี่ม้าและเล่นกับสุนัขในราชสำนัก แต่มีสิ่งหนึ่งที่ทำให้เขาเสียใจมาก พ่อของเขา พระราชา และแม่ของเขา พระราชินี ไม่อนุญาตให้เขาออกไปนอกปราสาท และเขาก็อยากรู้ว่าข้างนอกนั้นเป็นอย่างไร
เจ้าชายหนุ่มจึงปีนขึ้นไปบนหอคอยสูงที่สุด มองออกไปไกล เขาเห็นป่า และด้านหลังป่านั้นมีแม่น้ำเล็กๆ มีนกและสัตว์ต่างๆ มากมาย และเจ้าชายผู้กล้าหาญอยากไปที่นั่นมากและเห็นทุกอย่างอย่างใกล้ชิด ล่ากระต่าย และสัมผัสน้ำเย็นในแม่น้ำ
และวันหนึ่ง พนักงานปราสาทออกไปนอกประตูและลืมปิดประตู เจ้าชายจึงไม่อดทนและออกไปนอกประตู แต่ตอนนั้นเริ่มมืดแล้ว แต่เจ้าชายผู้กล้าหาญไม่ได้หยุด เขาเดินไปทางป่า ชักดาบไม้ของเขา วิ่งไปและดีใจที่ได้อยู่อย่างเสรี หายใจกลิ่นหญ้าหลากหลายในทุ่งหญ้า เจ้าชายเพลิดเพลินกับความเสรีที่เขาคิดว่าเป็นของเขา
แต่ไม่นานหลังจากที่เจ้าชายเข้าไปในป่า กระจาบดำตัวใหญ่ก็โจมตีเขา มันกระพือปีกและร้องเสียงดังๆ พยายามจิกเจ้าชายที่หวาดกลัวด้วยจงอยปากของมัน นี่ไม่ใช่กระจาบธรรมชาติ แต่เป็นพ่อมดร้ายที่รอคอยมานานแล้วว่าเมื่อไรเจ้าชายหนุ่มจะออกไปนอกปราสาท
เจ้าชายจึงวิ่งเข้าไปในป่าเพื่อซ่อนตัวระหว่างต้นไม้ เพื่อหลีกหนีจากนกที่โกรธ แต่กระจาบไม่ยอมแพ้ เจ้าชายวิ่งออกมาบนพื้นที่โล่งในป่าลึก ตรงกลางพื้นที่โล่งมีตั้งใหญ่ และบนตั้งนั้นมีแมวตัวใหญ่สองตัวนั่งอยู่ เจ้าชายคิดว่าตาของแมวเหล่านี้ส่องแสงสีเขียว อย่างน่าแปลกใจ เขาไม่ได้กลัว แต่ยิ่งดีใจที่เห็นแมวเหล่านี้
แมวทั้งสองมองกระจาบดำอย่างเข้มข้น มันเหมือนจมอยู่ในอากาศ
เจ้าชายหนุ่ม!
แมวตัวหนึ่งพูดด้วยเสียงที่นุ่มนวล
ซ่อนตัวอยู่หลังหลังของเรา และอย่ามองออกมา
ปรากฏว่าแมวเหล่านี้ไม่ใช่แมวธรรมชาติ แต่เป็นแมวผู้ทรงเวทมนตร์ ย่าของเจ้าชายเคยบอกเรื่องของแมวเหล่านี้ให้เขาฟัง เธอบอกว่าแมวเหล่านี้ช่วยเหลือทุกคนที่ตกอยู่ในภัยอันตราย
เจ้าชายซ่อนตัวอยู่หลังตั้งที่แมวนั่งอยู่ เขารู้สึกว่าตัวเองถูกห่อหุ้มด้วยกิ่งไม้เล็กๆ เหมือนใยแมงมุม ที่มาจากที่ไม่รู้ เจ้าชายกลายเป็นมองไม่เห็นบนพื้นหลังของป่าสีเขียว พ่อมดร้ายตื่นขึ้นจากการลืมตัว ไม่เห็นเจ้าชาย และบินออกจากพื้นที่โล่ง
เจ้าชายอยู่กับแมวตลอดคืน แมวเหล่านี้อบอุ่นให้เขา และเมื่อรุ่งสาง เจ้าชายผู้กล้าหาญก็เตรียมตัวกลับไปยังปราสาท เขาตัดสินใจว่าจะไม่ออกไปนอกประตูอีกเลยหากไม่มีผู้ใหญ่ติดตามไป
แมวผู้ทรงเวทมนตร์กลัวที่จะปล่อยให้เจ้าชายไปคนเดียว พวกเขาจึงไปส่งเขาไปถึงประตูปราสาท พระราชาและพระราชินีเห็นลูกชายจากไกล วิ่งออกมาต้อนรับ เพราะพวกเขาไม่ได้นอนตลอดคืนและเหนื่อยจากการค้นหาเจ้าชายหนุ่ม
เจ้าชายกอดแม่และพ่อ ขอโทษที่ออกไปนอกประตูปราสาทโดยไม่ได้รับอนุญาต ละเมิดคำสั่งของพวกเขา เขาสาบานว่าจะฟังคำสั่งสอนของพวกเขาเสมอ เพราะพวกเขาต้องการสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเขา
เจ้าชายเล่าเรื่องการผจญภัยในป่า และวิธีที่แมวผู้ทรงเวทมนตร์ช่วยเขาจากกระจาบพ่อมดร้าย พระราชาเสนอให้แมวผู้ใจดีอยู่ที่ปราสาท สัญญาว่าจะให้อาหารอร่อยและเล่นสัดกับพวกเขาในตอนเย็น แมวก็ยอมรับข้อเสนอที่น่ารับ และอยู่อาศัยกับคนต่างๆ
ขณะที่ฟังเรื่องของแม่แมว ลูกแมวก็หลับไป หมวดหมวดเสียงหวือหวาในขณะหลับ เขาเป็นเจ้าชายผู้กล้าหาญและไม่กลัวอะไร เพราะแม่อยู่กับเขา
เช้าวันรุ่งขึ้น เมื่อยังไม่ถึงเวลารุ่งสาง ลูกแมวสีส้มตื่นขึ้น แม่ไม่อยู่ข้างๆ เธออาจออกไปหาอาหาร ลูกแมวอยากรู้อยากเห็นจึงมองออกจากหน้าต่างห้องใต้หลังคา ก้าวเท้าข้ามตะแกรง และพบว่าตัวเองอยู่บนหลังคาที่ชื้นและลื่นหลังจากน้ำค่ำคืน
เท้าลื่น และลูกแมวก็กลิ้งลงมา โชคดีที่มีต้นโอ๊คเก่าอยู่ข้างบ้าน กิ่งของมันถึงชั้นสุดท้าย ลูกแมวจึงจับกิ่งได้ และไม่นานก็ลงมาถึงพื้นดิน
ลูกแมวตัวเล็กอยู่บนถนนคนเดียวเป็นครั้งแรก รอบๆ มีความวุ่นวาย คนวิ่งไปมา เสียงรถยนต์ดังสนั่น
ลูกแมวกลัว มันไม่รู้ว่าจะไปไหน จากความกลัว มันวิ่งข้ามลาน เกือบจะถูก踩หลายครั้ง มันนั่งลงข้างม้านั่ง และสับสนไปเสียแล้ว มันหลงทาง ลูกแมวกลัว ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร เพราะมันลืมทางกลับบ้านไปแล้ว
เมื่อเห็นอาคารอพาร์ตเมนต์หลายชั้นอีกด้านหนึ่งของถนน ลูกแมวคิดว่านั่นคือบ้านของมัน และแม่ของมันอยู่ที่นั่น มันวิ่งไปทางนั้น แต่เมื่อวิ่งออกมาบนถนน มันเกือบจะถูกรถยนต์ทับ โชคดีที่คนขับสังเกตเห็นและหยุดรถได้ทันเวลา
เมื่อวิ่งเข้าไปในลาน ลูกแมวนั่งลงข้างประตูทางเข้าหลังหนึ่ง คิดว่าจะทำอย่างไรต่อไป ทันใดนั้น ประตูทางเข้าก็เปิด สุนัขตัวใหญ่วิ่งออกมา วิ่งหอนหาวไปทางสัตว์ขนฟูตัวเล็ก เตรียมจะโจมตี
ลูกแมวตัวน้อยกลัวมากขึ้น วิ่งออกไป ไม่ไกลนัก มีรถยนต์จอดอยู่ที่ลานจอด และประตูเปิดอยู่ เจ้าชายตัวเล็กของเราจึงกระโดดเข้าไป ตื่นตระหนกจากความกลัว ส่วนสุนัขยังวิ่งไปมาร้องเสียงดังๆ
เจ้าของรถยนต์ กำลังจัดเรียงสิ่งของในท้ายรถ ได้ยินเสียงสุนัขร้อง มองไปทางห้องโดยสารของรถยนต์ เขาเอียงหน้าเข้าไปดู และเห็นลูกแมวสีส้มตัวเล็กซ่อนตัวอยู่บนเบาะ หลบหนีจากสุนัขร้าย
อ๋อ นี่คือการค้นพบที่ไม่คาดคิด!
ชายคนนั้นยิ้ม
ถ้าคุณกระโดดเข้ามาในรถของฉัน ฉันจะต้องเก็บคุณไว้! ยิ่งไปกว่านั้น วันนี้เป็นวันเกิดของหลานสาวของฉัน และเธอจะดีใจกับของขวัญแบบนี้!
มาชา ดูของขวัญที่ฉันนำมาให้คุณ!
ปู่เรียกหลานสาว
เขาเองที่กระโดดเข้ามาในรถของฉัน หลบหนีจากสุนัขร้าย!
ปู่ค่ะ วันนี้ความฝันของฉันทั้งหมดสำเร็จแล้ว!
มาชาร้องเสียงดีใจ
นี่คือของขวัญที่ดีที่สุดที่ฉันเคยฝันถึง! ฉันจะเรียกเขาว่า รีดี้!
เช่นนี้แล้ว ลูกแมวอยากรู้อยากเห็นตัวเล็กก็พบเจ้าของและอยู่อาศัยกับคนต่างๆ แม่แมวค้นหาลูกชายที่ไม่ฟังคำสั่งมานาน แต่เมื่อรู้ว่าเขามีบ้านที่สะดวกสบายและเจ้าของที่เอาใจใส่ เธอก็ดีใจมาก เพราะลูกแมวตัวเล็กของเธอจะได้รับการให้อาหารอย่างอร่อยและอบอุ่นด้วยความรัก
