Probudził się myszka Suchарik wczesnym rankiem, wyskoczył z norki i pobiegł na polankę, żeby zobaczyć, ile jagódek poziomek wyrosło w nocy, i zebrać je do małego kubeczka. Bardzo lubił częstować swoją mamusię pachnącym przysmakiem.
Nagle widzi: na ścieżce leży kapelusik. Słomkowy, taki piękny, w różowo-niebieską kratkę. Suchарik się ucieszył.
Ale znalezisko! To będzie mój parasolik ― myślał zadowolony. ― W upał parasolik będzie mnie chronił przed słońcem, a w pochmurny dzień przed deszczem.
Tylko o tym pomyślał, gdy nagle nadciągnęła mała chmurka i zaczął padać deszczyk grzybowy. Myszka schowała się pod kapelusikiem i nie zmoknęła. Została sucha. Gdy deszcz przestał padać, Suchарik wyszedł spod kapelusika-parasolika, a w tym momencie wiewiórka Rudzia z puszystym ogonem zeskoczyła z choinki i powiedziała:
Ojej, jaki piękny kapelusik! Daj mi go, proszę, przymierzyć. Jestem wielką modnisią i lubię ładnie się stroić.
Rudzia włożyła kapelusik, wyjęła lusterko i zaczęła się sobą zachwycać:
Niedługo muszę iść z wizytą, to będę miała nowy strój.
Nagle ze starego dębu zleciała wrona Matrona i zakrakała:
Oddajcie mi ten kapelusik! Zrobię z niego gniazdo. Nanoszę do niego mchu, będzie suchutko i ciepło. Będą tam mieszkać moje maluchy.
Wrona chwyciła kapelusik i położyła go na gałęziach starego dębu. Wtem zerwał się silny wiatr. Kapelusik był bardzo lekki, nie utrzymał się na gałęziach i spadł prosto na staw, gdzie mieszkała żabka Tarasik.
Hurra! Kum-kum! Kum-kum! ― ucieszył się Tarasik. ― Teraz będę miał łódeczkę. Będę pływał i szalał na falach, gdy zawieje wiaterek. Mogę też zabierać przyjaciół na takiej wspaniałej łódeczce.
Żabka wskoczyła do kapelusika-łódeczki.
Ale wtedy wszystkie zwierzęta usłyszały, że w krzakach ktoś siedzi i głośno płacze. Zajrzały pod gałęzie i zobaczyły, że na ziemi, wśród trawy, siedzi mała dziewczynka.
Dlaczego płaczesz? ― zapytały.
Jak mam nie płakać? Poszłam na polankę zbierać jagódki na placek z poziomkami, włożyłam swój ulubiony kapelusik, a potem go zgubiłam, gdy zbierałam pachnący przysmak. Psotny wiaterek powiał i go zabrał. A ten kapelusik dostałam od babci na urodziny.
I jeszcze bardziej rozpłakała się dziewczynka.
Nie płacz ― pocieszały dziewczynkę zwierzęta ― znaleźliśmy go. Podobał nam się twój kapelusik. Ale bardzo dobrze, że znalazła się jego właścicielka.
Dziewczynka ucieszyła się i włożyła kapelusik na główkę. Kapelusik bardzo jej pasował.
Dziewczynka wzięła koszyczek z dojrzałymi poziomkami, podziękowała leśnym mieszkańcom i wesoła pobiegła do domu. Postanowiła, że gdy babcia upiecze pyszny placek z poziomkami, na pewno poczęstuje nim wszystkie leśne zwierzęta.
Атрибуты к сказке
Персонажи
Вопросы для обсуждения сказки?
- Куда собрался идти Сухарик рано утром?
- Где он нашёл шляпку? Какая она была?
- Как решил использовать шляпку мышонок?
- Для чего нужна была шляпка белочке? Как белочку звали? (Рыжуля)
- Что бы сделала со шляпкой ворона? Как птицу звали? (Матрёна)
- Как оказалась шляпка в воде?
- Как захотел использовать шляпку лягушонок? Как его звали?
- Почему плакала девочка?
- Кто ей подарил шляпку?
- Что делала девочка в лесу?
- Какая была девочка?