Noc Halloweenowa
16 334

Noc Halloweenowa

Autor:
Autorska opowieść tematyczna dla dzieci na Halloween, która opowiada historię młodej czarodziejki Lucji i jej przyjaciela kota Wasilego. O tym, jak ten jesienny festiwal można obchodzić w wyjątkowy sposób.

Temną, ciemną nocą, gdy gwiazdy na niebie patrzą z góry na neoświetloną ziemię, gdy pełnia księżyca świeci jaśniej niż słońce w najjaśniejszy dzień, gdy zimny mgła rozpościera się po jeszcze ciepłych ulicach, dzieją się naprawdę niewytłumaczalne rzeczy.

Ale jeden dzień w roku noc jest szczególnie ciemna i tajemnicza. Jedna jesienna noc stała się świętem dla całej niegodziwości na ziemi, a ta noc to Halloween. Aby tej nocy spać spokojnie, koniecznie trzeba wyciąć z dyni specjalną latarnię - latarnię Jacka, która będzie odpędzać niepożądanych gości od domu.

Dla czarownic, czarodziejów i duchów - to święto jest szczególnie ważne. Bowiem właśnie w noc Halloween'u zbierają się razem, aby pokazać, czego nowego nauczyły się przez rok, i pochwalić się, kto lepiej przestraszył ludzi.

Ale nasza historia nie będzie o doświadczonych i złośliwych czarodziejach, którzy tylko chcą zakląć jak najwięcej ludzi, ale o jednej małej i dobrej czarodziejce, która mieszka na strychu. I o jej mądrym mówiącym czarnym kocie, który nie tylko myszy, ale i ludzi z łatwością odpędzi.

Młoda czarodziejka o imieniu Lucja mieszka pod dachem starego domu już dość długo. Tutaj stworzyła prawdziwą magię. Nie, to nie czarodziejskie eliksiry czy coś, o czym moglibyście pomyśleć. To przytulność, z zwykłych rzeczy.

Uczynić opuszczony strych przytulnym miejscem - to nie łatwe zadanie. Ale Lucja poradziła sobie z nim. Gdy po raz pierwszy znalazła to miejsce, wszędzie wisiał kurz, a czarny kot, którego zwano Wasią, ciągle kichał, wdychając go. Lucja dokładnie wyczyściła strych, zostawiając tylko jedną cienką pajęczynę w kącie i małego kolorowego pająka. Bardzo kochała te ośmioocze piękności.

Przyniosła do pokoju samodzielnie robione ciepłe dziane koce i poduszki, ozdobił ściany girlandami z dyni i jesiennych liści. Lucji nawet udało się umyć małe okrągłe okienko, aby światło z ulicy wnikało do pokoju. Na strychu zawsze pachniało świeżo upieczonym ciastem - młoda czarodziejka lubiła w wolnym czasie studiować czary kulinarne. W tym roku na święto zdobyła przepis na magiczną szarlotkę.

Lucja nie lubiła Halloween, nie podobało jej się, że wszyscy jej przyjaciele, a nawet kot, wychodzili w nocy na ulicę, aby przestraszyć przechodniów. Uważała to za głupie zajęcie i obchodziła ten dzień sama na dachu swojego strychu. Gdy zapadał zmrok, nakładała dużą, nieodpowiednią do rozmiaru, spiczastą czapkę i płaszcz, brała swoją potarganą miotłę i siadała z kawałkiem ciasta i herbatą na dachu strychu, przyglądając się, jak są ozdobione domy sąsiadów.

Wszędzie stały dynie ze śmiesznym, a gdzieniegdzie przerażającym wyrazem twarzy, w ciemności świeciły się bardzo pięknie. Lucja nie bała się, że ktoś ją zauważy, bo w ten dzień pojawienie się czarodziejki na ulicy nie było niespodzianką dla nikogo. Oprócz prawdziwych czarownic, dzieci i dorośli przebierali się w kostiumy.

Wszystko toczyło się normalnie. Dzieci chodziły od domu do domu, śpiewały piosenki, prosiły o słodycze, Lucja śmiała się, gdy nie mogły podzielić się, ile cukierków przypadnie każdemu tym razem. Słońce już dawno zaszło, a zmrok przeszedł w wieczorną ciemność. Księżyc na niebie, jakby specjalnie na to święto, był duży i pełny. Jego światła wystarczało, aby widzieć wszystko wokół.

Nagle Lucja usłyszała płacz dziecka tuż poniżej domu, na dachu którego siedziała. Bardzo nie chciała schodzić w dół, ale płacz nie ustępował, więc postanowiła dowiedzieć się, co się stało. Wskoczyła na miotłę i z łatwością znalazła się w powietrzu, a wkrótce potem na dole.

Mały chłopiec w pomarańczowym kostiumie siedział przy wejściu i obejmował kolana. Łzy płynęły mu po policzkach. Nie widział, jak młoda czarodziejka przed chwilą przecinała powietrze na miotле. Lucja podeszła do niego i, kładąc rękę na jego ramieniu, zapytała:

Co się stało? Mogę ci pomóc?

Chłopiec najpierw się przestraszył, a potem powiedział:

Szedłem ulicą z przyjaciółmi po cukierki, i nagle przede mną, jak za sprawą czaru, pojawiła się prawdziwa czarodziejka! Zaczęła mnie łaskotać, a ja ledwie uciekłem - chłopiec mówił to i jego głos drżał.

A jak była ubrana? - zainteresowała się Lucja.

W zieloną sukienkę i czapkę jak u ciebie. Oj! A ty nie jesteś czarodziejką? - jego oczy się rozszerzyły i był gotów natychmiast wstać i uciec.

Ależ nie, oczywiście, że nie, to tylko kostium - skłamała Lucja, aby nie przestraszyć chłopca jeszcze bardziej - Ale znam tę czarodziejkę, o której mówisz. To zwykła czarodziejka-łaskotka, jest po prostu głupia i niedoświadczona, skoro postanowiła przestraszyć takiego miłego chłopca jak ty. A dlaczego nie pójdziesz do domu?

Boję się spotkać kogoś jeszcze. Mój kostium nie jest wystarczająco straszny. Byłem dynią, ale straciłem czapkę, teraz nie jestem do nikogo podobny. Zresztą, dlaczego masz taką dużą spiczastą czapkę? Dokładnie jak u prawdziwej czarodziejki...

Takie czapki noszono kiedyś wszyscy, którzy byli związani z boskością, ale jak to często bywa, z czasem wszystko się zmieniło, i teraz wszyscy uważają, że takie czapki noszą tylko złe czarodziejki. Ale to nie prawda! Ja na przykład wcale nie jestem zła... - czarodziejka prawie się zdradziła - I wcale nie jestem czarodziejką! - pospieszyła dodać.

Naprawdę nie wyglądasz na czarodziejkę, jesteś miła i dobra.

Chcesz, żebym ci pomogła?

Czy możesz?

Oczywiście! Jeśli nie chcesz spotkać prawdziwych czarodziejów, powinieneś wziąć ze sobą małą latarnię z dyni, tam przy wejściu jest jedna taka. I nikt do ciebie się nie zbliży.

Świetnie!

Gdy chłopiec odwrócił się, aby spojrzeć na latarnię, Lucja cicho wypowiedziała zaklęcie i wyrzuciła czapkę w kształcie dyni.

Znalazłam to w drodze do ciebie. Może to nie twoja czapka, ale myślę, że będzie pasować do twojego kostiumu!

Wow, dziękuję! Jest jeszcze fajniejsza niż ta, którą miałem - chłopiec przestał płakać, było widać, że już się nie boi - A nie odprowadzisz mnie do domu?

Nie mogę, mam sprawy, ale weź latarnię, o której mówiłam, i łatwo znajdziesz drogę sam.

Czarodziejka chciałaby odprowadzić małego chłopca, ale ona też nie mogła zbliżać się do tych, którzy mieli w rękach magiczną dynię. Tylko ci, którzy mogli widzieć ich aurę, wiedzieli, że takie latarnie są magiczne. Zwykli ludzie nie przywiązywali wagi do tych dyń. Lucja wiedziała, że z taką latarnią chłopiec dotrze do domu bez przygód, a nawet w kostiumie dyni! Dlatego pożegnała się z nim i już miała wsiąść na miotłę i wrócić na dach, gdy usłyszała znajomy głos.

To było wspaniałe - czarny kot pojawił się znikąd.

Wasiu, znowu chciałeś mnie przestraszyć! Teraz się obrażę i zamienię cię w żabę!

Proponuję spacer - mruknął kot.

Wiesz przecież, że nie lubię tych strachów. Widzisz, jak ktoś z nas już zdążył doprowadzić biednego chłopca do łez. Czy to jest fajne?

A ja wiem, kto to był - powiedział Wasiu przebiegle.

Więc dlaczego mu nie przeszkodzisz? Nie, na pewno trzeba cię zamienić w żabę, i tak będzie więcej pożytku! Wiesz przecież, że istnieje magiczny zakaz straszenia dzieci? Nawet zwykła czarodziejka-łaskotka musi go przestrzegać. Czy ty też w to mieszasz? - Lucja zrobiła kilka kroków i złapała Wasię.

Miaaaauu! - powiedział ten długo - Nie jestem winny, nie zdążyłem jej powstrzymać, puść mnie. Miaaaauu!

Dobrze, dobrze, nie obrażaj się. A wiesz co? Chodź, znajdziemy tego żartowniś, który lubi straszać dzieci, i sami go przestraszy.

Jak? Lucja po raz pierwszy w życiu będzie straszać na Halloween? - żartował kot, ale widząc niedobry wzrok czarodziejki, cofnął się.

Wszystko ma swój początek, Wasiu - tylko tyle powiedziała - Opowiadaj, gdzie widziałeś tę czarodziejkę.

Wasiu opowiedział Lucji wszystkie szczegóły, gdzie widział czarodziejkę w zielonej sukience, a następnie wskoczyła na ramię dziewczyny i, jadąc na miotле, wyruszyli na poszukiwania. Kot był sternikiem i pokazywał Lucji, gdzie lecieć. Z jego pomocą szybko znaleźli to miejsce. Ale nikogo nie było widać. Lucja ukryła się za drzewem, schowała miotłę i zapytała Waścia:

Co teraz będziemy robić? Jak znaleźć tę złośliwą czarodziejkę, która straszy małe dzieci?

Idę na zwiad - mruknął kot i natychmiast zaczął wspinać się po drzewie.

Dotarłszy do szczytu, przyglądał się uważnie. Niedaleko Wasiu zobaczył tłum dzieci w kolorowych kostiumach i wydawało mu się, że gdzieś w pobliżu błysnęła ta sama zielona sukienka czarodziejki.

Tam jest! - mruknął, ledwie zszedł z drzewa - Собирается испугать ещё нескольких детей.

Jak ją powstrzymamy? - zaniepokoiła się czarodziejka - Myśl, Wasiu, ty jesteś mądry kotem!

Naklnij dużą świecącą dynię! - zaproponował.

A jak ją do nich dostarczę? Ja sama nie mogę się do nich zbliżać. A jeśli dynia nagle się pojawi, będą jeszcze bardziej przestraszeni.

Pozwól mi ją zanieść - zaproponował kot - wszyscy kochają kotki, a zwłaszcza dzieci - prychnął.

Jak ją zanieśiesz?

A ty naklnij dynię na kółkach.

Czarodziejka zaczęła wspominać wszystkie zaklęcia, które znała. Mogła łatwo stworzyć zwykłą dynię, bo często ją gotowała, ale jak zrobić magiczną latarnię? A jeszcze na kółkach? Czasu było bardzo mało, czarodziejka w zielonej sukience zaraz miała przestraszyć dzieci, więc Lucja postanowiła zaryzykować. Połączyła kilka zaklęć w jedno i wypowiedziała:

Dynia dyni kribili-bums
Dynia dyni rozmaicie.
Dynia dyni kribili-bums
Będą nogi osobno.

Ty dynię w zupę nie włożyłeś
Ty dynię bems-bebems
Ty na kółka opuściłeś
Ty dynię bems-bebems.

Zaklęcie zadziałało i przed czarodziejką pojawiła się świecąca dynia na kółkach.

Pchaj ją szybko, Wasiu, pomóż dzieciom, a ja zajmę się czarodziejką-hultajką, która łamie zasady.

Wasiu zaczął pchać dynię do dzieci, ledwie ją zobaczyli wraz z kotem, zaczęli na niego wskazywać. "Miau" - głośno powiedział Wasiu, dzieci go otoczyli i zaczęli go głaskać.

Lucja podkradła się do czarodziejki bliżej, ale nie spieszyła się z podejściem. Widziała, jak hultajka się zasmucił, że jej plan się nie powiódł, i nie mogła zrozumieć, skąd wziął się ten kot z magiczną latarnią. Czarodziejka w zielonej sukience była tak zdenerwowana, że nie zauważyła, jak przy skręcie wpadła w małą pajęczynę. Głośno krzyknęła i próbowała ją szybko ściągnąć. "Więc boisz się pająków. Zabawne, teraz cię nauczymy" - pomyślała Lucja i wypowiedziała zaklęcie.

Osiem nóg strasznych okropnych
Pupi-pupi pums
Osiem oczu szklanych groźnych
Pupi-pupi pums.

I nie słyszy słów łez
Pupi-pupi pums
Nic, że jest domowy
Pupi-pupi pums.

W tej samej chwili obok czarodziejki w zielonej sukience pojawił się ogromny pająk wielkości dużego psa. Miał osiem okrągłych szklanych oczu i osiem długich łapek pokrytych włosami. Uśmiechał się całą swoją niezliczoną ilością zębów. Czarodziejka krzyknęła ze strachu:

Oj! Ach! Idź! - krzyczała i cofała się.

Dlaczego straszysz dzieci? - zapytał pająk, nie przestając się uśmiechać.

Nie będę już, szczerze mówiąc, tylko nie jedz mnie.

Wtedy do nich podeszła Lucja i pogłaskała pająka pod włos.

Frrr-frrr...

Nie boisz się go? - zapytała czarodziejka Lucję.

A czego się go bać, zobacz jaki jest miły. I bardzo dobry. Nigdy nie skrzywdzi tych czarodziejów, którzy nie łamią zasad - powiedziała młoda czarodziejka.

To prawda - potwierdził pająk i zamrugał oczami - ale czuję, że ktoś tutaj straszy bezbronnych w noc Halloween? To nie jest dobrze...

Rzeczywiście, ty już dorosła, a postanowiłaś zrobić taką podłość - poparła go Lucja.

Chodzi o to, że ja sama się bardzo boję - przyznała czarodziejka - a w domu siedzi wstyd, wszyscy nasi w ten dzień się zbierają.

Nic wstydliwego! Wstyd powinien być w straszeniu ludzi.

To prawda... - pająk pokiwał głową.

A ty możesz go usunąć? Ja się po prostu bardzo boję - poprosiła czarodziejka.

Młoda czarodziejka wypowiedziała inne, zmniejszające zaklęcie, a pająk zmienił się na wielkość grochu. Posadził go na dłoni i delikatnie powiedział:

Nic, mój dobry, ty wcale nie jesteś straszny, nie obrażaj się, zamieszkasz na pajęczynie u mnie na strychu.

Miau, jak słodko - usłyszał się głos Waścia.

I ty tutaj? Zostawiłeś dzieci bez opieki? - zwróciła się Lucja do kota.

Nie będę już ich straszać. A mogę pójść z wami, bo naprawdę się bardzo boję, a na sabat latać nie chcę, tam zawsze tak głośno śpiewają i tak energicznie tańczą, że jeszcze tydzień się wysypiam.

Oczywiście, chodź do nas na dach, pić herbatę z jabłecznikiem.

Miau - potwierdził zaproszenie kot - a jak się masz na imię?

Stella. Czaruję już dawno, ale z nikim się szczególnie nie zaprzyjaźniłam.

Miło się poznać, Stella, ja jestem Lucja, a to mój przyjaciel kot Wacław. Chodźmy już, bo robi się zimno, a wkrótce trzeba spać.

Tej nocy Lucja, Wasiu i Stella siedzieli na dachu strychu i opowiadali sobie straszne historie, popijając gorącą herbatę. Najstraszniejsza historia była u Waścia, opowiedział, jak jednego kota zamieniono w żabę, i nigdy nie mógł wrócić do poprzedniego wyglądu, osiadł na bagnach i nocami miauczy. Czarodziejki długo się śmiały, a Lucja obiecała nauczyć się zaklęcia do takiego zamieniania.

Ta noc Halloween stała się początkiem długiej i trwałej historii przyjaźni między dwiema czarodziejkami, które nie bardzo lubiły straszać ludzi, ale uwielbiały jabłecznik i świecące dynie.

Bajka Noc Halloweenowa jest dostępna w formacie FB2 na telefony, tablety, komputery i czytniki e-booków.
Podobne bajki
Jak Kołobek poznawał ludzi na stronach internetowych
Jak Kołobek poznawał ludzi na stronach internetowych
I Kołobek bywa samotny. Dlatego postanowił — zarejestruję się na portalu randkowym. Od tego wszystko się zaczęło. Współczesna pouczająca baśń o tym, jak Kołobek poznawał ludzi w internecie
5 772 3
Jak zając i wilk zamienili się ogonami
Jak zając i wilk zamienili się ogonami
Pouczająca współczesna baśń o tym, jak Zając i Wilk postanowili zamienić się ogonami. Co z tego wyniknie?
31 906 3
Opowieść o księżniczce i smoku
Opowieść o księżniczce i smoku
Współczesna baśń o pewnej księżniczce, która bardzo-bardzo bała się strasznego smoka. Ale pewnego dnia przezwyciężyła strach i postanowiła go odwiedzić... I tak narodziła się nowa przyjaźń.
12 389 4
Bajka o trzech ciastach
Bajka o trzech ciastach
Pewnego razu król powiedział swoim córkom — upiecz mi każda ciasto na moje urodziny. Dwie przyszłe księżniczki wykonały zadanie, a trzecia przyszła z pustymi rękami. Z autorskiej bajki dowiesz się dlaczego
5 403 3

Chcesz otrzymywać powiadomienia o nowych bajkach?

↑