Na leśnej polanie, pod wielką sosną, w przytulnej norce mieszkała myszka Suchariczek ze swoją mamą. W lesie panowała późna jesień. Drzewa zrzuciły liście, ptaki odleciały do ciepłych krajów. Coraz częściej padał przedłużający się deszcz, wiał zimny wiatr. „Wkrótce nadejdzie zima”, westchnęła mama Szara Myszka i rozpaliła piec. Wyrobiła ciasto i postanowiła upiec pyszny placek z borówkami na kolację.
Suchariczku, idź na dwór, odwiedź swojego przyjaciela jeżyka. Pobaw się z nim na leśnej polanie, a potem przyjdźcie razem pić pachnącą herbatę z macierzanki z plackiem z borówkami i konfiturą truskawkową.
Dobrze, mamusiu – powiedział Suchariczek i wyskoczył z norki, trzaskając drzwiami.
Brr, jak zimno – pocierając łapkę o łapkę, skulił się myszka.
Podniósł swoje czarne oczka-koraliki i bardzo się zdziwił, gdy zobaczył, że z nieba spadają białe płatki śniegu (rzucić garść małych papierowych płatków – imitacja pierwszego śniegu i położyć białą serwetkę na pomarańczowej tkaninie).
Ale piękno! Srebrzyste płatki kręcą się i fruwają w powietrzu. Jeszcze wczoraj padał deszcz, a dziś puszysty śnieg przykrywa ziemię białą kołdrą – pomyślał Suchariczek i zaczął szukać swojego przyjaciela jeżyka Jaśka. Zaglądał pod każdy krzaczek, ale nigdzie go nie było.
Jeżyku, gdzie jesteś? – wołał myszka. – Odezwij się! Pobawimy się w chowanego i berka, a potem pójdziemy do mnie w gości. Mama przygotowała pachnącą herbatę z macierzanki z plackiem z borówkami i konfiturą truskawkową.
(Pomóżmy myszce, zawołajmy razem Jeżyka)
Jeżyku, gdzie jesteś? Aaau!
Ale Jaśka nigdzie nie było. Suchariczek usiadł na pieńku przy choince i posmutniał. Nagle z góry spadł na niego orzech. To wiewiórka Rudzia upuściła swój orzech z wysokiej gałęzi.
Przepraszam cię bardzo. Przypadkiem upuściłam orzech, nie zdołałam go utrzymać w łapkach. Zapasy na zimę składam do dziupli. Przecież zima nadchodzi, a bywa długa – zastukała wiewiórka.
Nie widziałaś mojego przyjaciela jeżyka? Nie mogę go nigdzie znaleźć. Przecież wysoko skaczesz, daleko wszystko widzisz. Chcę się z nim pobawić i zaprosić go do siebie na placek z borówkami – zapytał myszka.
Niestety, nie widziałam – odpowiedziała wiewiórka i pognała dalej robić zapasy na zimę.
Suchariczek się zasmucił. Smutno mu bez Jaśka. Obok przebiegał zajączek Stepaszek.
Zajączku, zaczekaj – pisnął myszka – szybko biegasz. Powiedz, czy nie widziałeś gdzieś mojego przyjaciela jeżyka? Wołam go, szukam wszędzie, a znaleźć nie mogę.
Nie, nie widziałem. I nie mam czasu, bardzo się spieszę. Muszę pilnie zmienić futerko na zimę. Widzisz, jestem jeszcze szary, a zimowe futerko zawsze mam białe – powiedział Stepaszek i pognał bez oglądania się, błyskając pięknymi łapkami.
Suchariczek zmartwił się jeszcze bardziej, usiadł na pieńku i prawie płacze z żalu.
Aaau! Jeżyku, gdzie jesteś? Jaśku, pokaż się! (pomóżmy, zawołajmy wszyscy razem, i to głośniej).
A w odpowiedzi – cisza. Gdzie więc podział się najlepszy przyjaciel?
Wtedy wyleciała Sowa Agrypina i zahuczała. Miała dziuplę na wysokiej sośnie.
Co to za krzyki i hałasy na cały las? Wasz jeżyk śpi. Wczołgał się pod krzaczek, zwinął w kłębek, przykrył się dębowymi i klonowymi liśćmi, ogrzał się jak pod ciepłą kołdrą i mocno zasnął. Inni leśni mieszkańcy też szykują się do snu na długą zimę. Borsuki i niedźwiedzie śpią, jeże, chomiki, szopy i wiewiórki ziemne śpią. Nie przeszkadzajcie i nie szukajcie ich aż do wiosny, niech odpoczywają i nabierają sił – surowo powiedziała Sowa. A ona jest mądrym ptakiem, o wszystkim na świecie wie.
Suchariczek posmutniał i drobnymi kroczkami poczłapał do swojej norki.
Jak to tak! Przez całą zimę, aż do wiosny, jeżyk będzie spał! Będę za nim tęsknić! Z kim mam się bawić, kogo częstować herbatą? – myślał myszka.
Nie smuć się – zastukała wiewiórka – zapasy na zimę już mam, mogę teraz z tobą się bawić.
Nie smuć się – powiedział zajączek – już załatwiłem wszystkie swoje sprawy i nigdzie się nie spieszę. Patrz: zmieniłem szare futerko na białe. Mogę też z tobą pobawić się w chowanego i berka.
Dobrze – odpowiedział myszka – jesteście prawdziwymi przyjaciółmi! Chodźmy pobiegać i cieszyć się pierwszym śniegiem!
A potem Rudzia i Stepaszek poszli w gości do Suchariczka, żeby skosztować pachnącej herbaty z macierzanki z plackiem z borówkami i konfiturą truskawkową.
A jeżyk przyjaciel niech sobie śpi aż do wiosny.
Атрибуты к сказке
Персонажи
Вопросы для обсуждения сказки?
- Понравилась вам сказка?
- В какие игры любил играть Сухарик с Яшкой?
- Почему загрустил Сухарик?
- Что делала белочка Рыжуля?
- Куда торопился Степашка?
- Кто рассказал, куда пропал Яшка?
- Какие животные тоже укладываются спать на зиму?
- Долго ли будет спать ежонок?
- Какое угощение приготовила мама Серая Мышь для сыночка и его друзей?